Chapter 3 The Law of Treaties

Slides:



Advertisements
งานนำเสนอที่คล้ายกัน
John Rawls  John Rawls is the most famous American social contract theorist argued that “Justice is fairness” He Thought human natural have a appropriate.
Advertisements

“ The Four Principles of Spirituality ”
THE PARTS OF A FLOWERING PLANT AND THEIR FUNTION.
Texture การประมวลผลภาพแบบดิจิตอล Ian Thomas
จำนวน สถานะ NUMBER OF STATES. ประเด็นที่ สนใจ The number of distinct states the finite state machine needs in order to recognize a language is related.
อนุสัญญา CITES การตีความเพื่อเป็นแนวทางปฏิบัติมีผลกระทบอย่างมากต่อ ขีดความสามารถในการแข่งขันทางการค้าระหว่างประเทศ เกี่ยวพันอย่างสลับซับซ้อนกับมิติทางการพัฒนาเศรษฐกิจ.
การนำเสนอหนังสือประกอบการสอนวิชาทักษะการเรียนรู้ (HUM100)
Chapter 3 Simple Supervised learning
Unit 10 As Good As It Gets M ฟังการโฆษณาสินค้า 2. อ่านบทความเกี่ยวกับ ผลิตภัณฑ์ที่มีชื่อเสียง 3. พูดอภิปรายเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ ที่มีชื่อติดอันดับโลก.
ภาษาอังกฤษ อ่าน-เขียน 2
ว เคมีพื้นฐาน พันธะเคมี
Establishing a Culture of Achievement: Multiliteracies in the ELT Classroom Session #2: 27 July 2012.
ครูรุจิรา ทับศรีนวล “Edinburgh” ตอนที่ 1 ครูรุจิรา ทับศรีนวล.
ภาษาอังกฤษ ชั้นมัธยมศึกษาปึที่ 4 Grammar & Reading ครูรุจิรา ทับศรีนวล.
สัญญาซื้อขายสินค้าระหว่างประเทศ
Chapter 5 Law of the Sea Kanya Hirunwattanapong Faculty of Law, CMU November 2015 Kanya Hirunwattanapong, Faculty of Law, CMU, November 2015.
International Trade Contract สัญญาซื้อขายสินค้า ระหว่างประเทศ อ. ดร. พรชัย วิสุทธิศักดิ์
สื่อการเรียนรู้ด้วยตัวเอง ชุดฝึกเขียนสรุป (Writing Summary)
A Powerful Purpose – Part 1
Chapter 3 The Law of Treaties
Public International Law & International Criminal Law
Kanya Hirunwattanapong Faculty of Law, CMU November 2015
Public International Law & International Criminal Law
Chapter 4 Treatment of Aliens & State Responsibilities (cont. 2)
International Trade Agreement สัญญาซื้อขายสินค้าระหว่างประเทศ
การบัญชีเกี่ยวกับส่วนของผู้เป็นเจ้าของ(Accounting of Owners’ Equity)
Chapter 9 Peaceful Settlement of Dispute
อ.หทัยกาญจน์ กำเหนิดเพชร คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ
ความเชื่อที่จะมีชัยชนะ
กม.152 กฎหมายมหาชนเบื้องต้น Introduction to Public law
“เอาชนะเนื้อหนัง” OVERCOMING THE FLESH. “เอาชนะเนื้อหนัง” OVERCOMING THE FLESH.
เอกสารรายวิชา: : ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับกฎหมาย
Chapter 6 Diplomatic and Consular Privileges and Immunities
การออกแบบอีเลิร์นนิง
ความเชื่อที่มีการประพฤติตาม
กม.152 กฎหมายมหาชนเบื้องต้น Introduction to Public law (ตอน 02)
Chapter 2 Subjects of International Law
1. นี่เป็นสิ่งที่พระเยซูทรงทำ พระองค์ทรงรักษาทุกคน ที่เจ็บป่วยให้หายดี
Bulgaria บัลแกเรีย Mrs.Yordanka Ananieva.
Peace Theory.
อนุญาโตตุลาการ (Arbitration)
Chapter 6 Diplomatic and Consular Privileges and Immunities
อย่ากลัวสิ่งใดเลย Fear Nothing. อย่ากลัวสิ่งใดเลย Fear Nothing.
ระเบียบวิธีวิจัยพื้นฐานทางการเงิน
เดือนครอบครัวแข็งแกร่ง
มาตรฐานสากลแห่งการพิจารณาคดีอย่างเป็นธรรม
Chapter 4 Treatment of Aliens & State Responsibilities
Globalization and the Law
ตอนที่ 3: ท่านเป็นผู้ชอบธรรมได้อย่างไร?
วิชากฏหมายทะเล The Law of the Sea
1 ยอห์น 1:5-7 5 นี่เป็นเรื่องราวซึ่งเราได้ยินจากพระองค์และประกาศแก่ท่าน คือพระเจ้าทรงเป็นความสว่าง ในพระองค์ไม่มีความมืดเลย 6 ถ้าเราอ้างว่ามีสามัคคีธรรมกับพระองค์แต่ยังดำเนินในความมืด.
ความเชื่อที่จะเจริญรุ่งเรือง
ตอนที่ 3 - โดยฤทธิ์เดชแห่งการอธิษฐาน Part 3 - By the Power of Prayer
ระเบียบวิธีวิจัยพื้นฐานทาง การตลาด
ที่มาและหน่วยงานกาชาดต่างๆ
บทที่ 6 ประชากรและกลุ่มตัวอย่าง
แล้วไงเกี่ยวกับความจริง What About Truth?
Chapter 8 State and Sovereign Immunity
ตอนที่ 4: เคลื่อนไปกับของประทานของท่าน Part 4: Flowing In Your Gift
บทที่ 5 การออกแบบวิจัย อ.พิสิษฐ์ พจนจารุวิทย์
ร่าง พ.ร.บ.ควบคุมการส่งเสริมการตลาด อาหารสำหรับทารกและเด็กเล็ก พ.ศ....
การจัดการศูนย์สารสนเทศ หน่วยที่ 5
Chapter 8 State and Sovereign Immunity
ระเบียบวิธีวิจัยพื้นฐานทางธุรกิจ
บทที่ 5 การออกแบบวิจัย อ.พิสิษฐ์ พจนจารุวิทย์
วิชากฏหมายทะเล The Law of the Sea
International Trade Agreement สัญญาซื้อขายสินค้าระหว่างประเทศ
บ่อเกิดของกฎหมายระหว่างประเทศ
Color Standards A pixel color is represented as a point in 3-D space. Axis may be labeled as independent colors such as R, G, B or may use other independent.
Principles of codification
ใบสำเนางานนำเสนอ:

Chapter 3 The Law of Treaties Kanya Hirunwattanapong Faculty of Law September 2015

The Vienna Convention on the Law of Treaties 1969 [VCLT] provides a detailed set of rules for states to conclude treaties. Many of the rules are customary international law which were codified in the VCLT. VCLT มีผลบังคับใช้ 27 มกราคม 2523 Ex. Legal Consequences for States of the Continued Presence of South Africa in Namibia (South-West Africa) notwithstanding Security Council Resolutions 276 (1971) SC asked for ICJ’s Advisory Opinion regarding Article 60 of the VCLT A treaty has identifiable parties and has created rights and obligations for them. A treaty binds only states which have indicated a willingness to be bound A State expresses its consent to be bound by a treaty by the following acts, namely, signature, ratification, acceptance, approval, and accession.

Some important provisions of the vclt Every State possesses capacity to conclude treaties. (Article 6) The consent of a State to be bound by a treaty may be expressed by signature, exchange of instruments constituting a treaty, ratification, acceptance, approval or accession, or by any other means if so agreed. (Article 11)

Some important provisions of the vclt - A state is obliged to refrain from acts which would defeat the object and purpose of a treaty prior to its entry into force, when a State already expresses its consent to be bound by the treaty. (Article 18) A State may, when signing, ratifying, accepting, approving or acceding to a treaty, formulate a reservation … (Article 19)

Some important provisions of the vclt Observance of treaties: Every treaty in force is binding upon the parties to it and must be performed by them in good faith. (Article 26) A party may not invoke the provisions of its internal law as justification for its failure to perform a treaty. This rule is without prejudice to article 46. (Article 27)

Some important provisions of the vclt A treaty shall be interpreted in good faith in accordance with the ordinary meaning to be given to the terms of the treaty in their context and in the light of its object and purpose. … (Article 31) A treaty does not create either obligations or rights for a third States without its consent. (Article 34)

Some important provisions of the vclt Nothing in articles 34 to 37 precludes a rule set forth in a treaty from becoming binding upon third State as a customary rule of international law, recognised as such. (Article 38)

ผู้แทนผู้มีอำนาจเต็มในการทำสนธิสัญญา (representation; full powers) บุคคลผู้เป็นผู้แทนรัฐในการแสดงความยินยอมผูกพันตามสนธิสัญญาต้องเป็นบุคคลผู้มีอำนาจเต็ม (full powers) ไม่ว่าจะโดยการมีอำนาจเต็มที่จะทำสนธิสัญญา หรือโดยทางปฏิบัติและสถานการณ์ประกอบ ว่าบุคคลดังกล่าวเป็นผู้แทนรัฐที่มีอำนาจเต็ม อย่างไรก็ตาม การที่ไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขการมีอำนาจเต็ม อาจเยียวยาได้โดยการยืนยันการมีอำนาจของผู้แทนนั้นภายหลัง (subsequent confirmation of his authority) บุคคลดังต่อไปนี้มีอำนาจเต็มโดยตำแหน่งและหน้าที่ ประมุขของรัฐ (Heads of State), หัวหน้ารัฐบาล (Heads of Government), รัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศ (Ministers for Foreign Affairs); หัวหน้าคณะฑูต (Heads of diplomatic missions) ผู้แทนที่รัฐมอบหมายเข้าร่วมการประชุมระหว่างประเทศ หรือเข้าร่วมในองค์การระหว่างประเทศที่มีการลง นามในสนธิสัญญา

ข้อสงวน (Reservations) ข้อสงวน หมายถึง การที่รัฐทำข้อความฝ่ายเดียว (a unilateral statement) ขณะที่ลงนาม ให้สัตยาบัน การยอมรับ หรือการภาคยานุวัตรในสนธิสัญญาเพื่อกันตนเอง (exclude) ออกจากผลทางกฎหมายของ ข้อกำหนดบางข้อ หรือปรับผลทางกฎหมาย (modify) ของข้อกำหนดบางข้อ ของสนธิสัญญาที่ได้แสดง ความยินยอมผูกพัน การทำข้อสงวน (Formulation of Reservations) คดี Reservations to the Genocide Convention 1948 (Advisory Opinion) ICJ 1951 ในคดีนี้ได้มีการ ทำข้อสงวนจากบางรัฐในมาตรา 9 ซึ่งเป็นมาตราที่ว่าด้วยการมอบข้อพิพาทที่เกิดจากอนุสัญญานี้แก่ศาล ICJ ซึ่งมีการคัดค้านการทำข้อสงวนนี้ ในการนี้ the General Assembly ได้ขอความเห็นต่อศาลโดยที่ศาลมี ความเห็นดังนี้

ข้อสงวนไม่ได้ขัดกับวัตถุประสงค์ของ the Genocide Convention 1948 และแต่ละรัฐจะเป็นผู้พิจารณา ว่าการทำข้อสงวนนั้นขัดกับวัตถุประสงค์หรือไม่ กรณีที่รัฐที่คัดค้านการทำข้อสงวนเพราะเห็นว่าขัดกับวัตถุประสงค์ของอนุสัญญานั้น รัฐที่ทำข้อสงวน นั้นไม่ถือว่าเป็นภาคีในอนุสัญญานั้น ส่วนระหว่างรัฐที่ยอมรับการทำข้อสงวนนั้น รัฐที่ทำข้อสงวนถือว่าเป็น ภาคีในสนธิสัญญานั้น

การยอมรับและการคัดค้านข้อสงวน (ตาม VCLT) ถ้าไม่ได้กำหนดห้ามการทำข้อสงวนไว้ในสนธิสัญญาที่ทำ การทำข้อสงวนก็ทำได้ หรือสนธิสัญญาอาจ กำหนดให้ทำข้อสงวนที่ระบุ ห้ามทำข้อสงวนที่ขัดกับวัตถุประสงค์ของสนธิสัญญา ถ้าสนธิสัญญากำหนดให้ทำข้อสงวนได้ การทำข้อสงวนก็ไม่ต้องมีการแสดงการยอมรับ เมื่อปรากฏจากรัฐที่เจรจาจำนวนหนึ่งและวัตถุประสงค์ของสนธิสัญญาที่ต้องการให้สนธิสัญญามีผล บังคับเต็มรูปแบบกับทุกภาคี ลักษณะเช่นนี้การทำข้อสงวนต้องได้รับความยอมรับจากทุกรัฐภาคี

กรณีที่ไม่เป็นไปตามข้างต้น และ ถ้าไม่ได้กำหนดไว้เป็นอย่างอื่น ให้กรณีเป็นไปดังนี้ การที่รัฐภาคีอื่นแสดงการยอมรับในข้อสงวน ทำให้รัฐที่ทำข้อสงวน (a reserving state) เป็นภาคีใน สนธิสัญญาในสายตาของรัฐภาคีที่แสดงการยอมรับการทำข้อสงวน การคัดค้านการทำข้อสงวน มิได้ขัดขวางมิให้สนธิสัญญามีผลในระหว่างรัฐทั้งสอง เว้นเสียแต่ว่าได้แสดง เจตนาชัดเจนจากรัฐที่คัดค้านในอันที่จะไม่ให้สนธิสัญญามีผลระหว่างกัน การแสดงความยินยอมของรัฐที่จะผูกพันตามสนธิสัญญาและมีข้อสงวน นั้นจะมีผลทันทีที่รัฐภาคีอย่าง น้อยหนึ่งรัฐได้ยอมรับข้อสงวนนั้น เพื่อเป็นไปตามวัตถุประสงค์ในข้อ สีแดง และถ้าสนธิสัญญามิได้กำหนดไว้เป็นอย่างอื่น ข้อสงวน นั้นถือว่าได้รับการยอมรับถ้าไม่มีการคัดค้าน ในเวลา 12 เดือน หลังได้รับแจ้งถึงข้อสงวน หรือ วันที่รัฐ แสดงเจตนายินยอมผูกพันตามสนธิสัญญา สุดแท้แต่วันใดถึงทีหลัง การยอมรับและการคัดค้านต้องทำเป็นลายลักษณ์อักษร

ผลทางกฎหมายของการทำข้อสงวน การทำข้อสงวน (ตามหลักเกณฑ์ข้างต้น) มีผลทางกฎหมายต่อรัฐอื่นดังนี้ ปรับผลทางกฎหมายตามที่ระบุในข้อสงวนในความสัมพันธ์ระหว่างรัฐที่ทำข้อสงวนกับรัฐอื่น ปรับผลทางกฎหมายตามที่ระบุในข้อสงวนในความสัมพันธ์ระหว่างรัฐอื่นกับรัฐที่ทำข้อสงวน กล่าวคือ การปรับผลทางกฎหมายนั้นเกิดทั้งสองทาง การทำข้อสงวนจะไม่ปรับผลทางกฎหมายของข้อมาตราในสนธิสัญญาสำหรับรัฐภาคีอื่นๆ เมื่อรัฐที่คัดค้านการทำข้อสงวนมิได้คัดค้านการมีผลของสนธิสัญญาระหว่างรัฐที่คัดค้านกับรัฐที่ทำ ข้อสงวน เช่นนี้ข้อมาตราที่ได้ทำข้อสงวนจะไม่ใช้ระหว่างทั้งสองประเทศนั้น

สนธิสัญญามีผลตามวันที่รัฐที่เจรจา (negotiating states) ได้ตกลงกัน การมีผลของสนธิสัญญาและการปฏิบัติตามสนธิสัญญา (application and observance of treaties) สนธิสัญญามีผลตามวันที่รัฐที่เจรจา (negotiating states) ได้ตกลงกัน ถ้ามิเช่นนั้น สนธิสัญญาจะมีผลทันทีที่มีความยินยอมที่จะผูกพันตามสนธิสัญญาของรัฐที่เจรจาทั้งหมด ถ้าความยินยอมของรัฐ (รัฐอื่นที่มิใช่รัฐที่เจรจาทำสนธิสัญญา) ที่จะผูกพันในสนธิสัญญมีขึ้นในวันหลัง จากวันที่กำหนดให้มีผลของสนธิสัญญา ก็ให้ถือว่าสนธิสัญญามีผลในวันที่รัฐนั้นแสดงความยินยอม ถ้า สนธิสัญญามิได้กำหนดไว้เป็นอย่างอื่น เมื่อสนธิสัญญามีผลบังคับใช้แล้วรัฐภาคีต้องปฏิบัติ ดังนี้ รัฐภาคีผูกพันตนที่จะละเว้นการกระทำใดๆที่จะเป็นการทำลายวัตถุประสงค์และความมุ่งหมาย ของสนธิสัญญาที่ตนแสดงความยินยอมที่จะผูกพัน สนธิสัญญาที่มีผลบังคับใช้แล้วผูกพันรัฐภาคีและรัฐภาคีจะต้องปฏิบัติตามสนธิสัญญาด้วยความ สุจริต (good faith)

สัญญาต้องได้รับการปฏิบัติ (pacta sunt servanda) หลักสุจริตนี้เป็นหลักการที่เก่าแก่มากและเป็นการสะท้อนหลักการที่สำคัญของสนธิสัญญา คือ การทำ สัญญาต้องได้รับการปฏิบัติ (pacta sunt servanda) คดี North Atlantic Fisheries Arbitration (US v. Great Britain) PCA 1910 ในปี 1918 สหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกาได้ทำสนธิสัญญากำหนดสิทธิของคนอเมริกันในการจับปลาในเขตน้ำนอกชายฝั่ง แอตแลนติคเหนือ และการเข้าสู่อ่าวและท่าเรือเพื่อวัตถุประสงค์ในการซ่อมบำรุง หลบภัย และบรรจุน้ำและไม้ ทั้งนี้เกิดความแตกต่างในเรื่อง ของขอบเขตของข้อกำหนดดังกล่าว และสิทธิเสรีภาพของคนอเมริกัน ศาลอนุญาโตตุลาการ (the Permanent Court of Arbitration – PCA) พิจารณาว่า ในเรื่องใดๆที่มีผลต่ออธิปไตยของสหราชอาณาจักร ก็ย่อมมีอธิปไตยที่จะทำข้อบังคับใดๆแก่ชาวประมงอเมริกันโดยไม่ต้องได้รับความยินยอมก่อนจากสหรัฐอเมริกา แต่ ข้อบังคับนั้นต้องทำขึ้นด้วยสุจริตใจไม่ละเมิดสนธิสัญญาที่ทำกันไว้ อย่างไรก็ตามข้อบังคับที่ทำขึ้นด้วยเหตุผลของ ความสงบเรียบร้อย (public order) และศีลธรรมอันดี (morals) ที่มิได้ขัดขวางการประมงโดยไม่จำเป็นและเป็นธรรมแก่ชาวประมง ทั้งหลายนั้นถือว่าไม่ขัดสนธิสัญญา หรือไม่ขัดหลักสุจริตในการปฏิบัติตามสนธิสัญญา นอกจากนี้ความสมเหตุสมผลของข้อบังคับให้พิจารณา โดยองค์กรกลาง (impartial authority) รัฐภาคีไม่อาจอ้างข้อกฎหมายภายในเพื่อไม่ปฏิบัติตามสนธิสัญญา

การทำสนธิสัญญาต่อๆมา (successive treaties) มาตรา 30 VCLT ภายใต้มาตรา 103 แห่งกฎบัตรสหประชาชาติภายใต้มาตรา 103 แห่งกฎบัตรสหประชาชาติ ผลของการ ทำดังกล่าวว่าด้วยสิทธิและข้อผูกพันของรัฐภาคีมีดังต่อไปนี้ สนธิสัญญาแรกไม่จำกัดสนธิสัญญาหลัง (ยกเว้นกรณีกฎบัตรสหประชาชาติ) สนธิสัญญาหลังเหนือสนธิสัญญาแรก แต่ขึ้นอยู่กับสนธิสัญญาแรก เมื่อทั้งสองสนธิสัญญามีภาคีชุดเดียวกัน สนธิสัญญาทั้งสองมีภาคีต่างกัน สนธิสัญญาฉบับที่ภาคีร่วมกันใช้บังคับระหว่างกัน)

มาตรา 103 of the UN Charter “กรณีที่มีการขัดกันระหว่างข้อผูกพันตามกฎบัตรสหประชาชาติและข้อผูกพันภายใต้ข้อตกลงระหว่างประเทศอื่นๆ ให้ข้อผูกพันตามกฎบัตรสหประชาชาติอยู่เหนือข้อผูกพันตามข้อตกลงระหว่างประเทศอื่น” ตัวอย่างสนธิสัญญาที่ทำต่อๆกันมา the UN Convention on the Law of the Sea 1982 [UNCLOS] และข้อตกลงปี 1994ที่เกี่ยว ข้องกับการใช้ Part XI of the UNCLOS และ the UNCLOS กับข้อตกลงปี 1995 ที่เกี่ยวกับการใช้มาตรา ทั้งหลายของ the UNCLOS ว่าด้วยการอนุรักษ์และการจัดการปลาบางประเภท

การไม่มีผลย้อนหลังของสนธิสัญญา (non-retroactivity of treaties) ถ้าไม่มีเจตนาแสดงไว้แจ้งชัดในสนธิสัญญา หรือ ถ้ามิได้กำหนดไว้เป็นอย่างอื่น ข้อมาตราในสนธิสัญญาไม่ผูกพันรัฐ ภาคีในการกระทำและข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้น หรือ กับเหตุการณ์ใดๆที่ยุติลงแล้ว ก่อนวันที่สนธิสัญญามีผลใช้บังคับ อันเกี่ยว กับรัฐภาคีนั้น คดี De Becker Case [the European Commission of Human Rights] 1958 ในคดีนี้ Becker กล่าวหา ประเทศเบลเยี่ยม ละเมิดมาตรา 10 ว่าด้วยสิทธิในการแสดงออกโดยอิสระ แห่งสนธิสัญญา ยุโรปว่าด้วยสิทธิมนุษยชน (the European Convention on Human Rights) สืบเนื่องว่า Becker ถูกพิพากษาโดยศาลอาญาทหารแห่งบรัสเซลในปี 1947 ให้จำคุกตลอดชีวิตและถอนสิทธิทางแพ่งรวมถึงสิทธิในการทำ หนังสือพิมพ์ ทั้งนี้ตามประมวลกฎหมายอาญาแห่งเบลเยี่ยม มาตรา 123 ซึ่งคณะกรรมาธิการสิทธิมนุษยชนแห่งยุโรป (the European Commission of Human Rights) ในปี 1958 พิจารณารับคำร้องของ Becker โดยเห็นว่าเขายังคงอยู่ในสถานการณ์เป็นเหตุแห่งการตกเป็นผู้เสียหายของการละเมิดสิทธิในเสรีภาพในการแสดงออก ตามที่ระบุให้ไว้ในมาตรา 10

การตีความสนธิสัญญา (interpretation of treaties) ความพยายามจำแนกวีธีการตีความสนธิสัญญา ดังนี้ การตีความตามเจตนาของรัฐภาคี (subjective approach) การตีความตามถ้อยคำของสนธิสัญญา (objective approach) มองว่าเจตนาของรัฐภาคีได้สะท้อนในถ้อยคำ ของสนธิสัญญาแล้ว การตีความตามวัตถุประสงค์และเป้าหมายของสนธิสัญญา (teleological or object and purpose approach; or effectiveness approach or effectiveness principle) VCLT ได้กำหนดเรื่องการตีความสนธิสัญญา ดังนี้ สนธิสัญญาต้องตีความด้วยสุจริต (good faith) ตามความหมายธรรมดา (ordinary meaning) ตามเนื้อหา (context) และตามวัตถุประสงค์และเป้าหมาย (object and purpose) ของสนธิสัญญา องค์ประกอบข้างต้นนี้ ไม่ได้จัดลำดับการใช้เอาไว้ ดังนั้นการตีความจะต้องใช้องค์ประกอบทั้งหลายในเวลาเดียวกัน มาตรา 31(1) VCLT

แนวทางที่เป็นที่นิยมในการตีความสนธิสัญญา คือ การตีความตามเนื้อหาของสนธิสัญญา (textual meaning of the treaty) อย่างไรก็ดี ศาล ICJ ได้พิจารณาการตีความตามวัตถุประสงค์หรือเป้าหมายของสนธิสัญญา (effectiveness principle) อาทิ Interpretation of Peace Treaties Case [Advisory Opinion] ICJ 1950 สนธิสัญญา สันติภาพ 1947 ระหว่างเกิดจากสนธิสัญญานี้ โดยแต่ละฝ่ายต้องแต่งตั้งสมาชิกคณะกรรมการ ๑ คน โดยแต่ละฝ่ายจะ ต้องให้การยอมรับในบุคคลที่สาม ถ้ามิเช่นนั้นให้ เลขาธิการสหประชาชาติเป็นผู้ตั้งบุคคลที่สาม ต่อมามีข้อพิพาทในเรื่อง สิทธิมนุษยชนที่มีอยู่ในสนธิสัญญานี้ แต่ประเทศทั้งสามปฏิเสธที่จะแต่งตั้งคณะกรรมการ the General Assembly ได้ขอความเห็นไปยังศาล ICJ ว่าคณะกรรมการเพียงสองคนสามารถพิจารณาข้อพิพาทได้หรือไม่ และเลขาธิการสามารถ จะตั้งคณะกรรมการให้ครบได้หรือไม่

ศาล ICJ มีความเห็นว่า “ความล้มเหลวในการสร้างกลไกการยุติข้อพิพาทที่เกิดจากข้อติดขัดในการที่ไม่สามารถตั้ง คณะกรรมการตามที่กำหนดไว้ในสนธิสัญญานั้นเป็นเรื่องหนึ่ง ส่วนความรับผิดชอบระหว่างประเทศก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง การละเมิดข้อผูกพันตามสนธิสัญญามิอาจเยียวยาได้โดยการสร้างหรือตั้งคณะกรรมการที่มิใช่คณะกรรมการตามที่กำหนด ไว้ตามสนธิสัญญา นอกจากนั้นก็เป็นหน้าที่ของศาลที่จะไม่ตีความเพื่อเป็นการแก้ไขสนธิสัญญา” กล่าวคือ ศาลในคดีนี้ไม่ ได้ใช้หลักการตีความเพื่อบรรลุเป้าหมายของสนธิสัญญา (effectiveness principle or teleological approach) แต่ศาลใช้หลักการตีความตามเนื้อความสนธิสัญญา (textual or objective approach) บทนำ และภาคผนวกที่สามารถนำมาใช้ตีความรวมถึงสนธิสัญญาใดๆที่เกี่ยวข้องกับสนธิสัญญาที่ได้ทำขึ้นโดยรัฐ ภาคีทั้งหมด หรือ สิ่งใดๆที่รัฐมากกว่าหนึ่งรัฐได้ทำขึ้นและรัฐอื่นเห็นชอบด้วย เอกสารเตรียมการทำสนธิสัญญา (preparatory work) หรือเหตุการณ์แวดล้อมในการทำสนธิสัญญา (circumstances)

สนธิสัญญากับประเทศที่สาม [Treaty and third states] สนธิสัญญาจะไม่ก่อสิทธิและข้อผูกพันต่อประเทศที่สาม ถ้าประเทศที่สามนั้นไม่ได้แสดงความยินยอมผูกพัน (pacta tertis nec nocent nec prosunt) – มาตรา 34 VCLT แต่มีข้อยกเว้น อาทิ กฎบัตรสหประชาชาติ มาตรา 2(6) ว่าด้วยประเทศที่ไม่ได้เป็นสมาชิกสหประชาชาติ กล่าวคือ ประเทศที่ไม่ได้เป็นสมาชิกสหประชาติต้องกระทำตามความจำเป็นอันสอดคล้องกับหลักการทั้งหลายเพื่อดำรงไว้ซึ่งสันติ และความม่นคงระหว่างประเทศ ข้อตกลงในสนธิสัญญาจะผูกพันรัฐที่สาม ถ้ารัฐที่สามแสดงการยอมรับข้อผูกพันนั้นเป็นลายลักษณ์อักษร (มาตรา 35 VCLT)

การไม่มีผลของสนธิสัญญา (Invalidity of treaties) สนธิสัญญาเป็นโมฆะทั้งฉบับ สนธิสัญญาที่มีไม่ถูกต้องตามอนุสัญญาเจนีวานี้ เป็นโมฆะ (มาตรา 69(1))   การแสดงความยินยอมของรัฐที่จะผูกพันตามสนธิสัญญา ที่เกิดจากการข่มขู่ผู้แทนฯโดยตรงนั้นย่อมไม่มีผลทางกฎหมาย ใดๆ (มาตรา 51) สนธิสัญญาตกเป็นโมฆะถ้าทำขึ้นจากการข่มขู่หรือใช้กำลังที่เป็นการละเมิดหลักการกฎหมายระหว่างประเทศดังที่ปรากฎ ในกฎบัตรสหประชาชาติ (มาตรา 52) สนธิสัญญาตกเป็นโมฆะ ถ้าในเวลาที่ทำสนธิสัญญานั้น สนธิสัญญาขัดกับ “หลักบรรทัดฐานที่สำคัญของกฎหมาย ระหว่างประเทศ” (a peremptory norm of general international law) ซึ่งได้แก่บรรทัดฐานที่

เป็นที่ยอมรับของชุมชนระหว่างประเทศว่าเป็นเป็นบรรทัดฐานที่ไม่อาจเบี่ยงเบนได้ หรือถ้าจะมีการเปลี่ยนแปลงเบี่ยงเบน ก็ต้องจากการมีบรรทัดฐานระหว่างประเทศที่มีลักษณะเดียวกัน (มาตรา 53) บรรทัดฐานที่สำคัญของกฎหมายระหว่าง ประเทศ หรือ jus cogens การสิ้นสุดสนธิสัญญา การสิ้นสุดสนธิสัญญา หรือการถอนจากการเป็นภาคีในสนธิสัญญานั้น ให้เป็นไปตามที่ข้อกำหนดในสนธิสัญญากำหนด หรือโดยความยินยอมของทุกภาคี (มาตรา 54) ส่วนสนธิสัญญาที่ไม่ได้กำหนดเรื่องการสิ้นสุดสนธิสัญญา และไม่ได้กำหนด เรื่องการถอนจากการเป็นภาคี ก็ให้เป็นเรื่องที่รัฐภาคีทั้งหลายจะพิจารณาให้มีการถอนฯ และให้เวลาแจ้งการถอนจากการ เป็นภาคีไม่น้อยกว่า 12 เดือน (มาตรา 56)   สนธิสัญญาจะถือได้ว่าสิ้นสุดลงเมื่อทุกรัฐภาคีในสนธิสัญญานั้นทำสนธิสัญญาใหม่ในเรื่องเดียวกัน และปรากฏว่าสนธิ สัญญาฉบับหลังจะใช้บังคับ หรือ สนธิสัญญาฉบับหลังมีข้อกำหนดที่ขัดกับฉบับก่อนจนทำให้ไม่สามารถใช้สนธิสัญญา ทั้งสองฉบับได้ในเวลาเดียวกัน (มาตรา 59)

การละเมิดสนธิสัญญา (Breach of the treaty) การละเมิดอย่างรุนแรง (material breach) ต่อสนธิสัญญาทวิภาคี ทำให้อีกฝ่ายยกการละเมิดนั้นเพื่อการสิ้นสุดของ สนธิสัญญา หรือการระงับสนธิสัญญาไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วน (มาตรา 60(1)) รัฐภาคีใดการละเมิดอย่างรุนแรงต่อสนธิสัญญาพหุภาคี รัฐภาคีมีสิทธิดังนี้ (มาตรา 60(2)) รัฐภาคีอื่นด้วยข้อตกลงเอกฉันท์ (unanimous agreement) ระงับการใช้สนธิสัญญาทั้งหมดหรือบางส่วน หรือทำให้สิ้นสุดไปเสีย ทั้งนี้ในระหว่างรัฐภาคีกันเองกับรัฐที่ทำผิด หรือระหว่างทุกรัฐภาคี รัฐภาคีที่ได้รบผลกระทบจากการละเมิดโดยตรง อ้างการละเมิดนั้นเพื่อระงับสนธิสัญญาไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วนในส่วน ของตน

การมีอุปสรรคต่อการปฏิบัติตามสนธิสัญญา รัฐภาคีอาจอ้างการที่ไม่อาจปฏิบัติได้ตามสนธิสัญญา (the impossibility of performing a treaty) เพื่อให้สนธิ สัญญานั้นสิ้นสุดได้ หรือเพื่อถอนจากการเป็นภาคี ถ้าการที่ไม่อาจปฏิบัติได้ตามสนธิสญญาเป็นผลมาจากการสิ้นไปแห่ง องค์วัตถุประสงค์ที่สำคัญของสนธิสัญญา แต่ถ้าการไม่อาจปฏิบัติฯนั้นเป็นเรื่องชั่วคราว ก็อาจขอให้มีการระงับสนธิสัญญา ได้ (มาตรา 61(1))   อาทิ การยุบสลายของเกาะ แม่น้ำที่แห้งเหือดไป การพังทลายของเขื่อน เป็นต้น อย่างไรก็ดี รัฐไม่อาจอ้างการไม่อาจปฏิบัติตามสนธิสัญญา เพื่อการสิ้นสุดหรือการถอนการเป็นภาคีในสนธิสญญา ถ้าการ ไม่อาจปฏิบัติฯได้นั้นเป็นผลมาจากการละเมิดของรัฐนั้นเอง (มาตรา 61(2)) คดี Danube Dam Case (Hungary v. Slovakia) ICJ 1998 ศาลไม่อนุญาตให้ฮังการีอ้างมาตรา 61(2) เพราะ ฮังการีเป็นผู้ทำละเมิดและทำให้ไม่อาจปฏิบัติตามสนธิสัญญาได้ กล่าวคือ ฮังการีไม่ได้ทำงานในส่วนความรับผิดชอบของตน

สถานการณ์สำคัญเปลี่ยนไป (fundamental change of circumstances) สถานการณ์สำคัญเปลี่ยนไปเมื่อคำนึงถึงสถานการณ์ที่ทำสนธิสัญญา และเป็นสถานการณ์ที่ไม่อาจคาดการณ์ได้ (unforeseeable) จากรัฐภาคีทั้งหลาย เช่นนี้แล้วการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญฯไม่อาจยกเพื่อทำให้สิ้นสุดหรือถอนการเป็น ภาคีในสนธิสัญญา เว้นแต่ (มาตรา 62) การมีอยู่ของสถานการณ์นั้นเป็นส่วนสำคัญในการแสดงความยินยอมของรัฐที่จะผูกพันตามสนธิสัญญา และ ผลการเปลี่ยนแปลงนั้นได้เปลี่ยนสาระของข้อผูกพันโดยสิ้นเชิง หลักการนี้เป็นจารีตประเพณีระหว่างประเทศที่เรียกว่า rebus sic stantibus หลักการนี้ไม่อาจนำมาใช้เพื่อทำให้สิ้นสุด หรือถอนการเป็นภาคีในสนธิสัญญา ถ้าสนธิสัญญาดังกล่าวเป็นสนธิสัญญาที่ กำหนดเขตแดน หรือ รัฐนั้นมีส่วนทำผิด (มาตรา 62(2))