งานนำเสนอกำลังจะดาวน์โหลด โปรดรอ

งานนำเสนอกำลังจะดาวน์โหลด โปรดรอ

ตัวแปรกับชนิดของข้อมูล (Variables and Data Type).

งานนำเสนอที่คล้ายกัน


งานนำเสนอเรื่อง: "ตัวแปรกับชนิดของข้อมูล (Variables and Data Type)."— ใบสำเนางานนำเสนอ:

1 ตัวแปรกับชนิดของข้อมูล (Variables and Data Type)

2 ตัวแปร  ตัวแปร หมายถึง เนื้อที่ในหน่วยความจำหลักที่ คอมไพลเลอร์จองไว้ โดยกำหนดด้วยชื่อ เรา สามารถกำหนดค่าให้แก่ตัวแปรด้วยการใช้ เครื่องหมาย “=”  ชื่อที่กำหนดขึ้นเพื่อใช้ในการเก็บข้อมูลซึ่งการ ประกาศตัวแปรจะ เป็นไปตามกฏการใช้งานบทที่ 1

3 การแสดงผล  Printf() เป็นฟังก์ชันมาตรฐาน ซึ่งใช้สำหรับ แสดงผลลัพธ์แบบกำหนดรูปแบบชนิดข้อมูล ได้แก่ จอภาพ  Scanf() เป็นฟังก์ชันมาตรฐาน ซึ่งใช้สำหรับ ข้อมูลแบบกำหนดรูปแบบชนิดข้อมูล โดยรับ ข้อมูลจากแป้นพิมพ์

4 ตารางแสดงสัญลักษณ์แสดงผล สัญลักษณ์ใช้สำหรับ %d %s %f %c %o %x แสดงค่าที่เป็นเลขจำนวนเต็ม แสดงค่าที่เป็นสตริง แสดงค่าที่เป็นเลขทศนิยม แสดงค่าที่เป็นตัวอักษร 1 ตัว แสดงค่าของตัวเลขในรูปฐานแปด แสดงค่าของตัวเลขในรูปฐานสิบหก

5 ชนิดของข้อมูล  แบบ Void  แบบตัวอักษร  แบบเลขจำนวนเต็ม  แบบเลขทศนิยม

6 ชนิดข้อมูลแบบ Void (0 byte)  เป็นชนิดข้อมูลที่ไม่มีค่า  ไม่ใช้กำหนดค่าให้ตัวแปร  ใช้กำหนดไว้ที่ฟังชั่น ในกรณีที่ไม่มีการรับหรือ ส่งค่า

7 ชนิดข้อมูลแบบตัวอักษร (Character)  เป็นตัวแปรที่เก็บได้ 1 ตัวอักษร  เป็นตัวอักษรตัวเดียว ภายในเครื่องหมาย ‘ ’  โดยไม่ได้เก็บตัวอักษรไว้ สิ่งที่เก็บคือรหัสแอสกีที่ตรง กับค่าของตัวอักษร เช่น เช่น ‘A’

8 การกระทำทางคณิตศาสตร์ของ ตัวอักษร  ตัวอักษรสามารถนำมาบวก และ ลบ ด้วย ตัวเลขได้ ดังนี้ #include Main(){ char A=‘a’; printf(“Variable A is %c\n”,A); A = A + 10; Printf(“After plus variable A with 10, variable A is now %c\n”,A); } Variable A is a After plus variable A with 10, variable A is now k

9 การเก็บข้อมูลมากกว่า 1 ตัวอักษร  เรียกว่า String  โดยนำชนิดข้อมูลแบบตัวอักษรมากำหนดให้ อยู่ในรูปของ Array  เป็นแถวลำดับของตัวอักษรตั้งแต่ 1 ตัวขึ้นไป ภายในเครื่องหมาย “ ”  สำหรับ String ภาษา C จะเติมอักษร Null เป็น ตัวอักษรสุดท้ายของแถวลำดับ เพื่อบอก จุดสิ้นสุดของ String  รูปแบบ char ชื่อตัวแปร [ ขนาดข้อมูล ]; char data[9] = “computer”;

10 ชนิดข้อมูลแบบเลขจำนวนเต็ม (Integer)  แบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ  int หรือ short เก็บเลขจำนวนเต็มตั้งแต่ - 32,768 ถึง 32,767  Long เก็บเลขจำนวนเต็มตั้งแต่ - 2,147,483,648 ถึง 2,147,483,647  วิธีการใช้คือถ้าต้องการตัวเลขจำนวนเต็ม มากกว่า 32,767 เราจะต้องประกาศตัวแปร แบบ long ถ้าน้อยกว่าก็ประกาศแบบ int ดัง ตัวอย่าง

11  int a,b,c;  int age;  int height;  long salary,money;  เราประกาศตัวแปร a,b,c age height แบบ int เนื่องจาก ต้องการให้เก็บค่าที่อยู่ระหว่าง - 32,768 ถึง 32,767 เท่านั้น แต่ salary และ money มีโอกาสจะมีค่ามากกว่า นั้นดังนั้นจึง ต้องประกาศเป็น long

12 ชนิดข้อมูลแบบเลขทศนิยม (floating-point)  แบ่งออกเป็น 3 ประเภท คือ  Float เก็บทศนิยมได้ 3.4E+/-38 ( ทศนิยม 6 ตำแหน่ง )  Double เก็บทศนิยมได้ 1.7E+/-308 ( ทศนิยม 12 ตำแหน่ง )  Long Double เก็บทศนิยมได้ 1.2E+/-4932 ( ทศนิยม 24 ตำแหน่ง ) float grade; double rate; long double longrate;

13 กฎการตั้งชื่อตัวแปร  ต้องไม่มีอักษรพิเศษใดๆ ประกอบอยู่ด้วย เช่น # $ % ^ & * (  สามารถใช้เครื่องหมาย underscore ( _ ) ได้  ชื่อตัวแปรมีตัวเลขปนอยู่ได้ แต่ต้องไม่ขึ้นต้น ด้วยตัวเลข  ห้ามมีช่องว่างระหว่างชื่อ  ใช้ได้ทั้งพิมพ์เล็ก และพิมพ์ใหญ่  ชื่อเหมือนกันแต่เป็นพิมพ์เล็กพิมพ์ใหญ่ ถือว่า คนละชื่อกัน  ห้ามตั้งชื่อซ้ำกับคำสงวน เช่น char long while do

14 #include void main() { int age; char sex; float grade; age = 20; sex = ‘f’; grade = 3.14; } #include void main() { int age = 20; char sex = ‘f’; float grade = 3.14; }

15 #include void main() { int age = 20; char sex = ‘f’; float grade = 3.14; char name[10] = “malee”; printf(“You are %s\n”,name); printf(“You are %c\n”,sex); printf(“You are %d years old\n”,age); printf(“You grade is %f\n”,grade); } You are malee You are f You are 20 years old Your grade is

16 ประเภทตัวแปร Global variable  เป็นตัวแปรที่เมื่อประกาศแล้วจะ สามารถใช้ตัวแปร นั้นได้ตลอดทั้ง โปรแกรม โดยไม่ต้องประกาศซ้ำ แม้ จะอยู่ในฟังก์ชันย่อย Local variable  เป็นตัวแปรที่ใช้เฉพาะส่วนของ โปรแกรม

17 ค่าคงที่ในภาษาซี  ค่าคงที่จะต่างจากตัวแปรที่ค่าคงที่จะเก็บ ค่าเอาไว้เพียงค่าเดียวตลอดทั้ง โปรแกรม โดยที่เราสร้างค่าคงที่แล้วจะ ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงค่าของมันได้  การตั้งชื่อค่าคงที่จะใช้กฎเดียวกันกับการ ตั้งชื่อตัวแปร แต่นิยมตั้งชื่อค่าคงที่ให้ เป็นตัวอักษรพิมพ์ใหญ่ทั้งหมด เพื่อให้ เกิดความแตกต่างระหว่างชื่อตัวแปรกับ ชื่อค่าคงที่  ค่าคงที่ในภาษาซีมี 2 คำสั่งคือ คำสั่ง const และ #define

18 การใช้คำสั่ง const สร้างค่าคงที่ ตัวอย่างโปรแกรม const1.c #include void main() { const double pi=3.14; const float K=4; const char ch= ‘A’; const char company[10]=“INTER”; printf(“pi = %d\n”,pi); printf(“K = %f\n”,K); printf(“ch = %d\n”,ch); printf(“company name = %s”,company); }

19 การใช้คำสั่ง #define สร้างค่าคงที่ ตัวอย่างโปรแกรม define1.c #include #define PI 3.14 #define NAME “SASALAK” #define CH ‘a’ void main() { printf(“PI = %f\n”,PI); printf(“NAME = %s\n”,NAME); printf(“PI = %c\n”,CH); }

20 การใช้คำสั่ง #define สร้างค่าคงที่ ตัวอย่างโปรแกรม define2.c #include #define PI 3.14 #define AREA(x) PI*x*x void main() { int r; printf(“R = ?”); scanf(“%d”, &r); printf(“Area = %f”,AREA(r) ); }

21 การใช้คำสั่ง #Scanf() ตัวอย่างโปรแกรม Scanf.c #include main() { int day, month, year; printf(“Enter date dd/mm/yy”); scanf(“%d / %d / %d”, &day, &month, &year); printf(“It is %2d / %2d / %2d today”, day, month, year ); }


ดาวน์โหลด ppt ตัวแปรกับชนิดของข้อมูล (Variables and Data Type).

งานนำเสนอที่คล้ายกัน


Ads by Google