งานนำเสนอกำลังจะดาวน์โหลด โปรดรอ

งานนำเสนอกำลังจะดาวน์โหลด โปรดรอ

สักวัน ฉันก็ต้องแก่ ( เหมือนกัน ) ฉันก็คงจะ.... 30 June 2009.

งานนำเสนอที่คล้ายกัน


งานนำเสนอเรื่อง: "สักวัน ฉันก็ต้องแก่ ( เหมือนกัน ) ฉันก็คงจะ.... 30 June 2009."— ใบสำเนางานนำเสนอ:

1

2 สักวัน ฉันก็ต้องแก่ ( เหมือนกัน ) ฉันก็คงจะ June 2009

3 เช้าวันเสาร์ ยังไม่ทันตื่นนอนเลย เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น โทรศัพท์จาก คุณแม่นั่นเอง “ วันนี้เที่ยง พาเด็กๆมากินสะเต๊ะที่ บ้านแม่ดีไหม ” “ แต่แม่ หนูรับปากพาเด็กๆไปกินที่ ร้านแม็คโดนัลแล้วล่ะแม่ ” แต่คุณแม่ยังไม่ยอมแพ้ “ ประหยัด เงินไว้เถอะ ขับรถมาบ้านแม่เพียง 10 กว่านาทีเอง ”

4 ฉันรู้สึกอึกอัก เพราะรู้ดีว่าพวกเด็กๆ ต้องอยากกินแฮมเบอร์เกอร์ มากกว่า กินสะเต๊ะแน่ และก็เป็นจริงตามนั้น พอ เจ้าลูกชายคนโตและคนรองทราบว่า ใครโทรมาและกำลังพูดเรื่องอะไร คน หนึ่งโบกมือไม่เอา อีกคนถึงขนาด พนมมือขอร้องว่าอย่าไปเลย ทุกคน ต่างรอคอยที่จะได้ไปกินอาหารมื้อ เที่ยงนี้ ซึ่งกำหนดกันเพียงอาทิตย์ละ ครั้ง ฉันจึงตอบแม่ไปว่า “ รอพวกเรา ปรึกษากันก่อน แล้วค่อยโทรบอกแม่ ดีไหมคะ ” คุณแม่ตอบอย่างเศร้าๆว่า “ อือ แล้วแต่พวกเธอ ”

5 พอวางหูโทรศัพท์ พวกเด็กๆชิงกันพูดว่า “ แม่อย่าเบี้ยวนะ ก็ไหนตกลงกันแล้วว่าจะ ไปกินที่ร้านแม็คโดนัลไง ” ฉันจึงบอกกับลูกๆว่า “ คุณยายไม่ได้ อยากให้เราไปกินสะเต๊ะหรอก เขาอยากพบ หน้าพวกหนูต่างหาก ” “ ก็พวกเราเพิ่งไปเยี่ยมคุณยายมาเมื่อ อาทิตย์ที่แล้วนี่เอง ”

6 ฉันทราบดีว่า เหตุผลเพียงแค่นี้ คงยาก ที่จะทำให้พวกเด็กๆเปลี่ยนแปลงแผนการ เดิมได้ จึงบอกกับพวกเขาว่า “ สักวัน แม่ก็คงแก่ คงจะโทรศัพท์มาหา พวกหนู บอกว่าวันนี้แม่ทำขนมเค้กไว้นะ พาลูกๆของหนูมากินได้ไหม ถ้าพวกหนู ตอบว่า ขนมเค้กกินที่ไหนก็ได้ หรือวันนี้ พวกหนูไม่ว่าง แม่ก็คงเสียใจเหมือนกัน ” ลูกสาววัย 4 ขวบของฉันรีบตอบ “ แม่ หนูจะไม่ตอบอย่างนั้น หนูจะตอบตกลงว่า มาหาแม่ ” ในที่สุด พวกเราตกลงกันว่า เที่ยงนั้นไป กินแฮมเบอร์เกอร์ ตามแผนเดิม แต่ตอน เย็นจะไปบ้านคุณยาย

7 พอคุณแม่ทราบ รู้สึกดีใจมาก “ แล้วแม่ จะรอย่างสะเต๊ะตอนบ่ายนะ ” ตอนเย็น พวกเราก็ไปที่บ้านคุณยาย คน แก่ทั้งสองคนเห็นพวกเรา ดีใจจนออก นอกหน้า พวกเราพากันกรูเข้าไปในครัว ไปเอาสะเต๊ะ คนแก่กับพวกเด็กๆคุยกัน เสียงขรม คุณแม่เริ่มบ่นเรื่องปวดไหล่ ที่ ยังไม่ยอมหายสักที พอถามว่า “ อ้าว แม่ ไม่ได้ไปทำกายภาพ หรือไปอบสมุนไพร เหรอ ” “ ไปมาแล้ว แต่ก็งั้นๆแหละ ” ถึงตอนนี้ ฉันรู้ได้ทันทีว่า คุณแม่ไม่ได้ห่วงเรื่อง รักษาหรอก แต่ต้องการความสนใจจาก ฉันซึ่งเป็นลูกสาวต่างหาก

8 พอเข้าไปในครัว เห็นก้นกระทะมีน้ำมันจับ อยู่หนาเชียว ทั้งๆที่คุณแม่เป็นคนเจ้าสะอาด ฉันจึงใช้แปรงขัดให้จนสะอาด พลางเริ่ม ตระหนักว่า คุณแม่คงจะไม่ค่อยมีแรงขัดก้น กระทะแล้ว คุณแม่เคยมือหนึ่งอุ้มฉัน อีกมือหนึ่งผัด กับข้าว สองมือของคุณแม่เคยขัดบ้านได้ทุก ซอกทุกมุม คุณแม่เป็นโชเฟ่อร์แท๊กซี่หญิงเพียงไม่กี่คน ของเมืองนี้ มือทั้งสองข้างเคยถือพวงมาลัย หาเลี้ยงพวกเรามา มาถึงวันนี้ มือของท่านคง จะอ่อนล้ามากแล้ว ยังอุตส่าห์เสียบเนื้อสะเต๊ะ ผัดเส้นหมี่ แล้วโทรศัพท์เรียกพวกเรามากิน

9 หลังจากวันนั้น ต่อให้ยุ่งแสนยุ่ง เหนื่อยแสนเหนื่อย ฉันก็ยังกลับไป เยี่ยมคุณแม่ ช่วยขัดก้นกระทะให้ ท่าน และหวังว่าสักวันหนึ่ง เมื่อฉัน แก่ตัวลง มือไม้ไม่คล่องแคล่วเหมือน เก่า พวกลูกๆจะยังจำได้ว่า จะกลับ บ้านมาช่วยฉันขัดก้นกระทะบ้าง

10  อย่าเอาแต่สนใจลูกๆ อย่างเดียว สักวัน หนึ่ง เราก็ต้องแก่

11 จำได้ว่า เคยเห็นจุลสารที่ โรงพยาบาลแห่งหนึ่งเขียนไว้ ว่า “ ทีลูกของเรา ฟันน้ำนมซี่ แรกงอกเมื่อตอนเขาอายุหนึ่ง ขวบกับกี่เดือน ยังจำได้ แต่ วันที่ฟันซี่สุดท้ายของพ่อและ แม่หักหมดปาก ดันจำไม่ได้ ”


ดาวน์โหลด ppt สักวัน ฉันก็ต้องแก่ ( เหมือนกัน ) ฉันก็คงจะ.... 30 June 2009.

งานนำเสนอที่คล้ายกัน


Ads by Google