งานนำเสนอกำลังจะดาวน์โหลด โปรดรอ

งานนำเสนอกำลังจะดาวน์โหลด โปรดรอ

หัวเรื่องสำหรับหนังสือภาษาไทย วันที่ 7 ตุลาคม 2552 โดย ชลทิชา นารอง สำนักวิทยบริการ มหาวิทยาลัย มหาสารคาม.

งานนำเสนอที่คล้ายกัน


งานนำเสนอเรื่อง: "หัวเรื่องสำหรับหนังสือภาษาไทย วันที่ 7 ตุลาคม 2552 โดย ชลทิชา นารอง สำนักวิทยบริการ มหาวิทยาลัย มหาสารคาม."— ใบสำเนางานนำเสนอ:

1 หัวเรื่องสำหรับหนังสือภาษาไทย วันที่ 7 ตุลาคม 2552 โดย ชลทิชา นารอง สำนักวิทยบริการ มหาวิทยาลัย มหาสารคาม

2 หัวเรื่องสำหรับหนังสือ ภาษาไทย หัวเรื่องที่กำหนดขึ้นแบ่งเป็น 2 ประเภท คือ หัวเรื่องใหญ่และหัวเรื่องย่อย ข้อมูลจาก คณะทำงานกลุ่มวิเคราะห์ทรัพยากรสารสนเทศ ห้องสมุดสถาบันอุดมศึกษา. หัวเรื่องสำหรับหนังสือภาษาไทย. พิมพ์ครั้งที่ 4 กรุงเทพฯ : คณะทำงาน กลุ่มวิเคราะห์ทรัพยากรสารสนเทศ ห้องสมุดสถาบันอุดมศึกษา, 2547 ประเภทของหัวเรื่อง 1. หัวเรื่องใหญ่ เป็นคำหรือวลีที่กำหนดให้ใช้ได้โดยลำพัง และอาจมี หัวเรื่องย่อยตามหลังเพื่อระบุขอบเขตเฉพาะของหัวเรื่องด้วยก็ได้ หัวเรื่อง ใหญ่บางหัวเรื่องมีคำขยายเพิ่มเติมในวงเล็บเพื่อแสดงความแตกต่าง ระหว่างหัวเรื่อง 2 หัวเรื่องที่สะกดเหมือนกันแต่มีความหมายต่างกัน ตัวอย่าง : เงาะ เงาะ (ชนพื้นเมือง) หัวเรื่องใหญ่บางหัวเรื่องกำหนดให้ใช้เป็นหัวเรื่องย่อยได้ด้วย เช่น การศึกษา ; จุลชีววิทยา

3 2. หัวเรื่องย่อย เป็นคำหรือวลีที่กำหนดขึ้นให้ใช้ตามหลังหัวเรื่องใหญ่ โดยมีขีดสั้น 2 ขีดคั่น เพื่อระบุขอบเขตเฉพาะของเนื้อหา วิธีเขียน ลำดับเหตุการณ์ และขอบเขตทางภูมิศาสตร์ สำหรับหัวเรื่องย่อยที่กำหนดขึ้นในเล่มนี้ ส่วนใหญ่เป็นหัวเรื่องย่อยที่ระบุขอบเขตเฉพาะของเนื้อหาและวิธีเขียน ตัวอย่าง : เกษตรกรรม -- แง่สังคม ภาษาอังกฤษ -- แบบฝึกหัด หัวเรื่องย่อยที่แสดงลำดับเหตุการณ์จะปรากฏภายใต้หัวเรื่อง เกี่ยวกับประวัติศาสตร์วรรณคดี และศิลปกรรม ตัวอย่าง : ไทย -- ประวัติศาสตร์ กรุงสุโขทัย, กรุงศรีอยุธยา, ศิลปกรรมไทย -- สมัยเชียงแสน -- สมัยทวาราวดี

4 หัวเรื่องย่อยที่ใช้เป็นชื่อภูมิศาสตร์ ซึ่งได้แก่ชื่อที่ไม่ใช่ชื่อทางการของ ทวีป ภูมิภาค ประเทศ รัฐ เมือง และจังหวัด ผู้ใช้สามารถกำหนด ชื่อภูมิศาสตร์ขึ้นเองในกรณีที่หัวเรื่องใหญ่มีคำอธิบายระบุให้แบ่งตาม ชื่อภูมิศาสตร์ ตัวอย่าง : พุทธศาสนา -- ไทย ไม่ใช่พุทธศาสนา -- ราชอาณาจักรไทย อุตสาหกรรมท่องเที่ยว -- อินโดนีเซีย ไม่ใช่อุตสาหกรรมท่องเที่ยว -- สาธารณรัฐอินโดนีเซีย สำหรับการใช้ชื่อรัฐ เมือง หรือจังหวัดเป็นหัวเรื่องย่อย จะต้องลงชื่อ ดังกล่าวตามหลังชื่อประเทศ ตัวอย่าง : พุทธศาสนา -- ไทย -- เชียงใหม่ ประเภทของหัวเรื่องใหญ่ และหัวเรื่องใหญ่ที่กำหนดให้เป็นแบบอย่าง การใช้หัวเรื่องย่อยเพื่อระบุเนื้อหาเฉพาะ มีดังนี้ ประเภทหัวเรื่องใหญ่ที่กำหนดให้เป็นแบบอย่างการใช้หัวเรื่องย่อย กวีสุนทรภู่ ประเทศไทย พืชข้าว ภาษาภาษาไทย

5 3. คำอธิบายการใช้ เป็นคำที่บอกขอบเขตการใช้หัวเรื่องและ/หรือความหมาย ของหัวเรื่อง 4. รายการโยง เป็นรายการที่จัดทำขึ้นเพื่อช่วยในการพิจารณาเลือกหัวเรื่องที่ ตรงหรือสัมพันธ์กับเนื้อหาของหนังสือที่ทำรายการ รายการโยงที่จัดทำมี 2 ประเภท ดังนี้ 4.1 รายการโยงจากคำที่ไม่ใช้เป็นหัวเรื่องไปยังหัวเรื่อง ตัวอักษรย่อ ที่ใช้เชื่อมโยงสำหรับการโยงประเภทนี้ คือ "USE" 4.2 รายการโยงภายใต้หัวเรื่อง ตัวอักษรย่อที่ใช้เชื่อมโยงสำหรับการ โยงประเภทนี้ได้แก่ "UF" (Usc For) ใช้โยงคำที่ไม่ใช้เป็นหัวเรื่อง "BT" (Broader Term) ใช้โยงหัวเรื่องอื่นที่สัมพันธ์กันแต่มีเนื้อหา กว้างกว่า "RT" (Related Term) ใช้โยงหัวเรื่องอื่นที่สัมพันธ์กันและมีเนื้อหา เท่ากัน "SA" (See Also) ใช้โยงหัวเรื่องอื่นที่ขึ้นต้นคำเหมือนกัน "NT" (Narrow Term) ใช้โยงหัวเรื่องอื่นที่สัมพันธ์กันแต่มีเนื้อหา แคบกว่า

6 ตัวอย่าง : กสิกรรมUSEเกษตรกรรม การเกษตรUSEเกษตรกรรม เกษตรกรรม (Agriculture) [S ; 630]แบ่งตามชื่อ ภูมิศาสตร์ UFกสิกรรม การเกษตร BTวิทยาศาสตร์ชีวภาพ ศิลปะอุตสาหกรรม RTการใช้ที่ดินในชนบท การผลิตอาหารของโลก SAคำที่ขึ้นต้นด้วย เกษตรกรรม NTกฎหมายเกษตรกรรม การเก็บเกี่ยว การคุ้มครองพันธุ์พืช การจัดการดิน


ดาวน์โหลด ppt หัวเรื่องสำหรับหนังสือภาษาไทย วันที่ 7 ตุลาคม 2552 โดย ชลทิชา นารอง สำนักวิทยบริการ มหาวิทยาลัย มหาสารคาม.

งานนำเสนอที่คล้ายกัน


Ads by Google