งานนำเสนอกำลังจะดาวน์โหลด โปรดรอ

งานนำเสนอกำลังจะดาวน์โหลด โปรดรอ

ตำราพิชัยสงครามซุนวู ฉบับดัมมี่ บุญชัย ศฤงคารศิริ ประธานสมาคมดัมมี่ ซุนวู นักยุทธศาสตร์ (Sun Wu)

งานนำเสนอที่คล้ายกัน


งานนำเสนอเรื่อง: "ตำราพิชัยสงครามซุนวู ฉบับดัมมี่ บุญชัย ศฤงคารศิริ ประธานสมาคมดัมมี่ ซุนวู นักยุทธศาสตร์ (Sun Wu)"— ใบสำเนางานนำเสนอ:

1 ตำราพิชัยสงครามซุนวู ฉบับดัมมี่ บุญชัย ศฤงคารศิริ ประธานสมาคมดัมมี่ ซุนวู นักยุทธศาสตร์ (Sun Wu)

2 ซุนวู หรือ ซุนจื่อ มีชื่อว่า อู่ (Wu) เกิดในสมัยขงจื้อ (ก่อน ค.ศ ) ซุนวูเป็น ชาวเล่ออาน (อำเภอฮุ่ยหมิน มลฑลซานตง ในปัจจุบัน) ในแคว้นฉี ปลายยุคชุนชิว (ก่อน ค.ศ ) ยุคชุนชิว เป็นยุคที่สังคมจีนเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ จากระบบศักดินาเข้าแทนที่ ระบอบทาส จึงมีการรบราฆ่าฟันกันอย่างใหญ่ระหว่างพวกทาสกับเจ้าที่ดินใหม่ ราษฎรต้อง เดือดร้อน เกิดความทุกข์เข็ญไปทั่วแคว้น ซุนวู เกิดในตระกูลเถียน ซึ่งเป็นตระกูลของชนชั้นเจ้าที่ดินในแคว้นฉี และเป็นตระกูล สูงศักดิ์ที่มีความรู้และประสบการณ์ทางทหารที่ลึกซึ้ง กว้างไกล เถียนอ๋วน บรรพบุรุษของซุนวูเคย เป็นเจ้าครองแคว้นเฉิน ซึ่งต่อมาลี้ภัยมาที่แคว้นฉี ฉีหวนกง ผู้ครองแคว้นฉีสมัยนั้นจึงแต่งตั้งให้ เป็นขุนนาง และต่อมาหลายชั่วอายุคน ตระกูลเกียนก็กลายเป็นตระกูลที่มีอิทธิพลใน แคว้นฉี เถียนซู คนรุ่นที่ 5 ซึ่งเป็นปู่ของซุนวู รบชนะสงครามระหว่างแคว้นฉีกับแคว้นจี่ ได้รับความดี ความชอบ ฉีจิ่งกง ผู้ครองแคว้นจึงมอบเขตเล่ออัน ให้เถียนซูไปครองเมือง ตั้งให้ใช้แซ่ว่า ซุน ตระกูลเถียนก็เปลี่ยนแซ่เป็นซุนตั้งแต่นั้น

3 ต่อมาแคว้นฉีเกิดจลาจล ซุนวูหลบหนีออกจากแคว้นฉีไปอยู่แคว้นอู๋ บริเวณชานเมือง กูซู (เมืองซูโจว มณฑลเจียงซูในปัจจุบัน) เมื่อไปอยู่ที่นั่น ซุนวูใช้ชีวิตแบบเร้นกาย ศึกษาตำรา พิชัยสงคราม ขณะเดียวกันซุนวูได้คบหากับขุนพลมีชื่อของแคว้นอู๋ ชื่อ อู๋จื่อซี่ ทั้งคู่แลกเปลี่ยน เรียนรู้ยุทธศาสตร์ทางทหารอย่างลึกซึ้งจนสนิทสนมกัน ในปี 516 ก่อนคริสตกาล อู๋อ๋องเหอหลี ขึ้นครองราชย์เป็นเจ้าแคว้นอู๋ ตัดสินใจทำ สงครามกับแคว้นฉู่ แต่ยังวิตกกังวลเพราะหาแม่ทัพออกศึกไม่ได้ อู๋จื่อซี่จึงเสนอตัวซุนวูแก่เหอหลี ถึง 7 ครั้ง ว่าเป็นผู้สมควรแก่ตำแหน่ง เหอหลีจึงได้เรียกตัวซุนวูมาพบในที่สุด ซุนวูเข้าพบอู๋อ๋องเหอหลี พร้อมด้วยตำราพิชัยสงคราม 13 บท ที่เขาเขียนขึ้น เนื้อหาใน ตำราเปี่ยมด้วยข้อคิดแปลกใหม่ไม่ธรรมดาและซุนวูยังตอบปัญหาของเหอหลีได้อย่างคล่องแคล่ว เหอหลีพอใจอย่างยิ่งจึงแต่งตั้งให้ซุนวูเป็นแม่ทัพตั้งแต่บัดนั้น

4 เมื่อซุนวูได้เป็นแม่ทัพแล้ว ก็ได้สร้างความดีความชอบในสงครามเป็นอย่างมาก ซื่อหม่า เชียน นักประวัติศาสตร์ได้บันทึกไว้ในช่วง 200 ปี ก่อนคริสตกาลว่า ซุนวูทางตะวันตกสยบฉู่ ทางเหนือคุกคามแคว้นฉีกับแคว้นจิ้น มีชื่อเสียงเลื่องลือไปในหมู่เจ้าครองแคว้น ซุนวูผ่านชีวิต สงครามมาตลอด 30 ปี จนถึงปี 482 ก่อนคริสตกาล ก็มาถึงวาระสุดท้ายของซุนวู อู๋อ๋องฟูซา โอรสของเหอหลีขึ้นครองราชย์แทน ฟูซาเป็นคนเย่อหยิ่ง จองหอง มักมากในกามคุณ และใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่าย เพื่อแสวงหา ความสำราญ ซุนวูจึงมิอาจทนพฤติกรรมของฟูซาได้ เขาหลบหนีไปปลีกวิเวกสันโดษในป่าลึก และก็ไม่ได้ออกมาปรากฏแก่สายตาของผู้ใดอีกเลย ปัจจุบันศพของซุนวูถูกฝังไว้อยู่ที่อำเภออู๋ มณฑลเจียงซู

5 ตำราพิชัยสงครามซุนวูนี้ถือเป็นคัมภีร์อภิมหาอมตะ นิรันดร์กาล เป็นตำรายุทธศาสตร์ ทางทหารที่มีอิทธิพลมากที่สุดในประเทศจีน นับแต่โบราณกาลยุคสมัยสามก๊กจนถึงปัจจุบัน ยอดนักการทหารของจีน เช่น โจโฉ ขงเบ้ง งักฮุย เหมาเจ๋อตุง ล้วนยึดถือตำราพิชัยสงคราม ซุนวูเป็นหลักในการบัญชาการรบทั้งสิ้น แม้แต่ต่างประเทศ ญี่ปุ่นเป็นประเทศแรกที่นำตำรานี้ไป เปิดสอนประเทศทางตะวันตกก็มีพระเจ้านโปเลียน โบนาปาร์ต ผู้กระหายสงคราม สมัยศตวรรษ ที่ 19 ก็เคยอ่านตำราพิชัยสงครามซุนวูมาก่อน พระเจ้าไกเซอร์ แห่งเยอรมัน หลังแพ้ สงครามโลกครั้งที่ 1 ถึงกับอุทานว่า หากเราได้อ่านตำราพิชัยสงครามซุนวู ก่อนหน้านี้ เราก็มิ ต้องถึงกับสูญชาติ ปัจจุบัน ยุทธศาสตร์และปรัชญาในตำราพิชัยสงครามซุนวู 13 บท ได้ถูกประยุกต์ใช้ อย่างกว้างขวางในวงการเมือง การบริหาร ธุรกิจ ชีวิต การงาน จนประสบผลสำเร็จมาแล้ว มากมาย

6 จากความยิ่งใหญ่ของวรรณกรรมชิ้นเอกนี้ ผมจึงไม่พลาดที่จะประยุกต์ยุทธศาสตร์ซุนวู ให้เข้ากับดัมมี่ คัดเฉพาะหลักปรัชญาและแผนกลยุทธ์สำคัญๆ ที่สามารถนำมาใช้ให้เกิดผล คุณไม่ จำเป็นต้องเห็นตามนี้ เพราะอยู่ที่การตีความหมายของแต่ละคน ขอให้ใช้วิจารณญาณไตร่ตรองดู และนำไปทดลองใช้ ผลเป็นอย่างไรก็จำไว้และปรับให้เข้ากับสถานการณ์การเล่นต่อไป

7 ตำราพิชัยสงคราม ซุนวู (The Art of War) บทนำ ตำราพิชัยสงครามซุนวู เป็นยุทธศาสตร์หรือทักษะทางการรบ เป็นเรื่องของการ วางแผนยุทธศาสตร์ทำสงคราม ถ้าการเล่นดัมมี่คือสงคราม คุณคือนักรบ จะชนะศึกได้ต้องอาศัย ตำราพิชัยสงครามซุนวูนี้ มาประยุกต์ใช้จึงจะสำเร็จ ยุทธศาสตร์ของซุนวูเรียบง่าย แต่แฝงด้วย ปรัชญาล้ำลึก ถ้อยคำที่ซุนวูกล่าวมีใจความสั้น ๆ อ่านแล้วเข้าใจง่าย นำไปใช้ได้ทันที ถ้าคุณคิด จะเป็นนักรบ อย่ากลัวบาดเจ็บเพราะมันคือประสบการณ์ที่หาไม่ได้อีกแล้ว ต้องศึกษา

8 ตำราพิชัยสงครามซุนวู 13 บท ฉบับดัมมี่ บทที่ 1 การประเมินสถานการณ์ บทที่ 2 การทำสงคราม บทที่ 3 ยุทธศาสตร์การรบ บทที่ 4 รูปแบบการรบ บทที่ 5 พลานุภาพ บทที่ 6 ตื้น ลึก หนา บาง บทที่ 7 การสัประยุทธ์ บทที่ 8 เก้าลักษณะ บทที่ 9 การเดินทัพ บทที่ 10 ภูมิประเทศ บทที่ 11 เก้ายุทธภูมิ บทที่ 12 โจมตีด้วยเพลิง บทที่ 13 การใช้สายลับ บทที่ 1 การประเมินสถานการณ์ บทที่ 2 การทำสงคราม บทที่ 3 ยุทธศาสตร์การรบ บทที่ 4 รูปแบบการรบ บทที่ 5 พลานุภาพ บทที่ 6 ตื้น ลึก หนา บาง บทที่ 7 การสัประยุทธ์ บทที่ 8 เก้าลักษณะ บทที่ 9 การเดินทัพ บทที่ 10 ภูมิประเทศ บทที่ 11 เก้ายุทธภูมิ บทที่ 12 โจมตีด้วยเพลิง บทที่ 13 การใช้สายลับ

9 ตำราพิชัยสงคราม ซุนวู ซุนวูกล่าวว่า การทำสงคราม จงเตรียมรบให้พร้อมสรรพ 1. - แม่ทัพ - ทหาร - อาวุธ - เสบียง - จิตใจ - สติปัญญา การทำสงครามเอาชนะกันด้วยสติปัญญาสำคัญกว่าการใช้กำลัง 2. สงครามทุกรูปแบบตั้งอยู่บนพื้นฐานของกลอุบาย 3. นโยบายที่ดีที่สุดของการชนะสงครามคือ เอาชนะข้าศึกได้โดยมิต้องสู้รบ 4. แม่ทัพ จะทำสงครามอย่ากลัวตายหรือบาดเจ็บ 5. แม่ทัพผู้ทำสงครามหวังชนะ ควรปฏิบัติตามหลัก 3 ประการ 6. ทำสงครามให้สิ้นสุดด้วยระยะเวลาสั้นที่สุดเท่าที่จะทำได้ 1. ทำสงครามให้สูญเสียน้อยที่สุด 2. ทำสงครามให้ข้าศึกเสียหายมากที่สุด 3. แม่ทัพที่ดีต้องรู้จักระมัดระวัง รอคอย แต่ไม่ลังเล เห็นโอกาสเปิด ให้ลงมือ 7. กระทำ รู้จักปรับตามสภาพแวดล้อม ประธานสมาคมดัมมี่กล่าวว่า 1. การเล่นดัมมี่ จงเตรียมการเล่นให้พร้อมสรรพ - ตัวคุณ - ไพ่บนมือ - กลยุทธ์การเล่น - ไพ่ที่เกิดแล้ว, ดัมมี่ - กำลังใจ ความกล้า - สติปัญญา 2. การเล่นดัมมี่เอาชนะด้วยการน็อก สำคัญกว่าการเกิด 3. การเล่นดัมมี่ทุกเกม ต้องวางแผนการเล่นทุกเกม 4. นโยบายที่ดีที่สุดของดัมมี่ คือการน็อกมืด 5. คุณอยากจะเล่นดัมมี่อย่ากลัวเสียเงิน 6. คุณหวังจะน็อก ควรปฏิบัติตามหลัก 3 ประการ 1. น็อกให้เร็วที่สุด 2. เสียไพ่ในกองให้น้อยที่สุด 3. ทำลายแผนขาอื่นให้มากที่สุด 7. ผู้เล่นที่ดีต้องรู้จักระวังโง่ คอยโง่ กินทันที ปรับแผนการเล่นไปตามสถานการณ์ ที่เกิดขึ้น ตำราพิชัยสงคราม ซุนวู ฉบับดัมมี่

10 การประเมินสถานการณ์ บทที่ 1 นี้ถือว่าเป็นแม่บทของตำราพิชัยสงครามซุนวู บทอื่นๆ เป็นบทที่ขยายความออกไปจากบทที่ 1 ซุนวูให้ความสำคัญของเป้าหมายการเล่นเป็นอันดับแรก คุณต้องวิเคราะห์และเปรียบเทียบเพื่อหาข้อดีข้อเสียจากสถานการณ์ไพ่ เพื่อวางแผนการเล่นให้ บรรลุเป้าหมาย โดยยึดสภาพความจริงเป็นหลักการประเมิน การเล่นโดย ไร้เป้าหมายจะเกิดความ ประมาท ไม่ระมัดระวัง ส่งผลให้คุณถูกน็อกในที่สุด บทที่ 1 การประเมินสถานการณ์

11 บทที่ 1 การประเมินสถานการณ์ ซุนวูกล่าวว่าประธานสมาคมดัมมี่กล่าวว่า การทำสงครามเป็นเรื่องถึงเป็นถึงตาย เป็นเหตุแห่งการดำรงอยู่และดับสูญ 1. จักต้องพิจารณาศึกษาให้ถ่องแท้ในสถานการณ์ มีหลักการพื้นฐานสำคัญ 5 ประการ ด้วยกัน จงศึกษาหลักการเหล่านี้เมื่อทำ 2. สงคราม จะทำให้การประเมินสถานการณ์ได้ถูกต้อง คุณธรรม คือ ความสามัคคี เป้าหมายร่วมกัน 1. ลมฟ้าอากาศ คือ ภาวะความเปลี่ยนจากธรรมชาติ 2. ภูมิประเทศ คือ สภาพพื้นที่ ระยะทาง สถานการณ์ 3. แม่ทัพ คือ สติปัญญาของแม่ทัพ 4. กฎระเบียบ คือ ความเข้มงวดในการจัดขบวนทัพ หลักการรบ 5. การทำสงครามคือการใช้เล่ห์เพทุบาย ให้ใช้แผนหลอกล่อข้าศึกให้งง 3. ปกปิด เป้าหมายที่แท้จริงของตน เช่น แม่ทัพเก่ง แสร้งทำเป็นไม่เก่ง - รบได้แกล้งไม่พร้อมรบ - อยู่ใกล้แสดงไกล อยู่ไกลแสดงใกล้ - ล่อด้วยประโยชน์ - จับกุมเมื่อระส่ำ - ป้องกัน เมื่อข้าศึกเข้มแข็ง - หลบเลี่ยง เมื่อข้าศึกเหนือกว่า - ยั่วให้โกรธ - 1. การเล่นดัมมี่เป็นเรื่องสำคัญ เป็นเหตุแห่งการได้และเสีย จักต้องพิจารณาศึกษา ให้ละเอียดรอบคอบในการเล่น 2. มีหลักการพื้นฐานสำคัญ 5 ประการด้วยกัน จงศึกษาหลักการเหล่านี้เมื่อเล่นดัมมี่ จะทำให้ประเมินสถานการณ์ได้ถูกต้อง 1. เป้าหมายการเล่นแต่ละครั้ง แต่ละเกม 2. ดวง จังหวะหรือโอกาสของไพ่ ที่ไม่สามารถควบคุมได้ 3. สถานการณ์ไพ่ในมือ ในกองทิ้ง ในกองจั่ว 4. สติปัญญา ทักษะ ลีลาชั้นเชิง ความกล้าหาญ ของผู้เล่น 5. แผนกลยุทธ์การเล่น หลักการเล่น 3. การเล่นดัมมี่คือการใช้เล่ห์เพทุบาย ให้ใช้แผนหลอกล่อข้าศึกให้งง ปกปิดเป้าหมายที่แท้จริงของตน เช่น - คุณเล่นเก่ง รู้ดีแต่แกล้ง ตีปี้ ตีโง่บ้าง - เกิดไพ่ได้ แต่ไม่เกิด - ทำทีปกปิดจำนวนไพ่ให้ดูน้อยลงบ้างให้ดูมากขึ้นบ้าง - ตีลงทุนไปก่อน เพื่อหวังน็อก หรือได้แต้มคืน - เก็บไพ่ภายหลัง อ่อยไม่ให้เกิด - ตีตัวชัวร์ ระวังการตีโง่ - ตีหลบหลีกไปยังขาอื่น - ตียั่วเย้าให้เกิด เพื่อหวังผล บทที่ 1 การประเมินสถานการณ์

12 ก่อกวนจิตใจ - ยุให้แตกสามัคคี - โจมตีเมื่อไม่ระวัง - เมื่อประเมินสถานการณ์แล้วได้เปรียบ แม่ทัพจะต้องปฏิบัติตามสภาพ 4. อันจะก่อให้เกิดผล ความได้เปรียบน้อยเกินไป นำมาซึ่งความพ่ายแพ้ 5. ความได้เปรียบเสียเปรียบเป็นสิ่งไม่แน่นอน ขึ้นอยู่กับสติปัญญา 6. ความสามารถ ของแม่ทัพ อาศัยการสังเกต จะบอกได้ล่วงหน้าว่าการรบครั้งนี้จะประสบ 7. ผลสำเร็จหรือพ่ายแพ้ แม่ทัพผู้ชำนาญศึก จึงแสวงหาชัยชนะจากสถานการณ์ 8. แม่ทัพใดวางแผนและเตรียมตัวมาดี ย่อมได้เปรียบและมีชัย 9. แม่ทัพใดไม่วางแผนและไม่เตรียมตัวย่อมตกอยู่สถานการณ์ร้าย แม่ทัพควรทำวิธีทางศาสนาก่อนออกรบ เพราะจะช่วยให้ฮึกเหิม 10. รบแบบแพ้ไม่เป็น 11. ยิ่งแข็งแกร่ง เพราะรบชนะ ก่อกวนจิตใจ ให้เสียสมาธิ - ตีให้เก็บรวบยาว - ดักรอโง่เมื่อ ไม่ระวัง 4. เมื่อประเมินสถานการณ์แล้วได้เปรียบ ผู้เล่นจะต้องเล่นตามสภาพ อันก่อให้เกิดผล 5. โอกาสน้อยเกินไป ทำให้การเล่นล้มเหลว 6. ความได้เปรียบเสียเปรียบเป็นสิ่งไม่แน่นอน ขึ้นอยู่กับสติปัญญา ความสามารถของผู้เล่น 7. การสังเกต การวิเคราะห์และเปรียบเทียบจะสามารถคาดคะเนถึงการได้ หรือเสียได้ 8. ผู้เล่นที่ชำนาญแสวงหาชัยชนะจากสถานการณ์ 9. ผู้เล่นคนใด เชื่อแผนเรา จักชนะ เล่นต่อไปได้ ผู้เล่นคนใด ไม่เชื่อแผนเรา จักแพ้ ควรเลิกเล่น 10. ผู้เล่นควรสวดมนต์ ท่องคาถา พกพาเครื่องรางของขลังเพราะจะช่วยให้มีกำลังใจ 11. เล่นอย่างไม่ยอมแพ้ในโชคชะตา จดจำ เกมนี้ที่เล่นพลาด เกมหน้าสู้ต่อไป 12. ยิ่งมีประสบการณ์ ความชำนาญ ความละเอียด รอบคอบ ในการเล่นมากขึ้น เพราะเล่นแล้วน็อก เล่นแล้วชนะแต้ม

13 ในบทนี้ ซุนวูจะเน้นการเล่นให้น็อกเร็ว ไม่ยืดเยื้อ เพราะจะทำให้เสียหน้าไพ่และเสียแต้ม เนื่องจากขาอื่นอาจเกิดหัวหรือสเปโตได้ทุกเวลา แต่การน็อกเร็วก็มิใช่ทำได้ง่าย เพราะมีตัวกัน ซุนวู เสนอวิธีการจัดการกับตัวกันได้อย่างลึกซึ้ง ในบทนี้จึงเน้นบทบาทสำคัญของผู้เล่นที่จะต้องใช้สติปัญญา และเทคนิคการเล่นชั้นสูงจริง ๆ บทที่ 2 การทำสงคราม

14 บทที่ 2 การทำสงคราม ซุนวูกล่าวว่าประธานสมาคมดัมมี่กล่าวว่า การทำสงครามสำคัญที่รวดเร็ว ใช่สำคัญที่ยืดเยื้อ 1. แม่ทัพผู้ชำนาญศึกต้องเอาเสบียงจากข้าศึก 2. เมื่อจับเชลยศึกได้ ให้ดูแลอย่างดีและใช้งานให้เหมาะ 3. ให้กองทัพขนเสบียงเฉพาะที่จำเป็น 4. เสริมเสบียงเข้าด้วยกัน เพื่อเพิ่มความเข้มแข็งของกองทัพ 5. ใช้เสบียงให้เกิดประโยชน์ 6. อย่าใช้กองทัพทั้งหมดที่มีในการพิชิตศัตรู 7. ทุนการทำสงครามถ้าไม่พอก็อย่าออกรบเลย 8. ในการรบทุนจะถูกนำมาจ่ายเพื่อสนับสนุนการศึก 9. แม่ทัพผู้ชำนาญศึกย่อมไม่ระดมพลรอบสอง การเล่นดัมมี่สำคัญที่น็อกเร็ว ไม่ยืดเยื้อ 2. ผู้เล่นดัมมี่ที่เชี่ยวชาญต้องรู้จักเก็บไพ่แล้วมีดัมมี่เป็นตัวแถม หรือได้ตัวกันมาเข้าคู่ 3. เมื่อเก็บไพ่ได้ ให้จัดเข้าชุดเรียงหรือตองให้มากที่สุด 4. ให้ไพ่ในมือมีเฉพาะตัวกันที่จำเป็น 5. จับคู่ตัวกันให้มีหวังได้ไพ่ตัวกันสักชุด 6. ทำตัวกันให้กลายเป็นดัมมี่ 7. อย่าลงไพ่ทั้งหมดให้ถือไว้ในมือเผื่อฉุกเฉิน หากเป็นไพ่ชุดเรียงหรือตอง ที่มีดัมมี่ 8. ทุนการเล่นถ้าไม่พอก็อย่าเล่นเลย 9. ในการเล่นย่อมมีการลงทุน 10. ผู้เล่นดัมมี่ที่เชี่ยวชาญต้องไม่มีไพ่ในมือมากเกินไป บทที่ 2 การเล่นดัมมี่

15 ในบทนี้ ซุนวูได้ให้ข้อคิดที่สำคัญ และมีคุณค่ายิ่งต่อการวางแผนยุทธศาสตร์การเล่นดัมมี่ คือ รู้เขา รู้เรา รบร้อยครั้ง ชนะร้อยครั้ง แสดงให้เห็นถึงการอ่านสถานการณ์ไพ่ของตัวเองและผู้อื่นว่าเป็น อย่างไร และเสนอหลักการเล่นให้ได้กิน เช่น ถ้าไพ่ได้เปรียบให้เล่น แต่ถ้าไพ่เสียเปรียบไม่ควรฝืนเล่น ควรเลี่ยงหนี บทที่ 3 ยุทธศาสตร์การรบ

16 บทที่ 3 ยุทธศาสตร์การรบ ซุนวูกล่าวว่าประธานสมาคมดัมมี่กล่าวว่า ชัยชนะจากการทำศึก 1. การทำให้ข้าศึกพ่ายแพ้โดยมิต้องรบ คือ ความยอดเยี่ยมในความ  ยอดเยี่ยม ยอดเยี่ยมรองลงมา คือ การทำให้ข้าศึกแตกแยก  ดีรองลงมา คือ โจมตีกองทัพข้าศึก  เลวที่สุด คือ ตีเมืองเมื่อไม่มีทางเลือกสู้รบกันนานแต่เมือง  ก็มิแตก หลักเกณฑ์การรบ 2. หากเข้มแข็งกว่าข้าศึก ให้บุกโจมตี - หากเข้มแข็งเท่ากับข้าศึกให้ยันไว้ - หากเข้มแข็งน้อยกว่าให้ถอยหนี หากดันทุรังมีแต่จะพ่ายแพ้ - วิถีทางล่วงรู้ชัยชนะ 5 ทาง คือ 3. รู้ว่าควรรบหรือไม่ควรรบ จะชนะ 1. รู้ว่ากำลังมากกำลังน้อย จะชนะ 2. แม่ทัพและกองทหารเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน จะชนะ 3. ฝ่ายพร้อมรบบุกฝ่ายไม่พร้อมรบ จะชนะ 4. แม่ทัพมีความสามารถไม่ถูกรบกวน แทรกแซง จะชนะ 5. รู้เขา รู้เรา รบร้อยครั้ง ชนะร้อยครั้ง 4. ไม่รู้เขา แต่รู้เรา โอกาสแพ้ชนะเท่ากัน ไม่รู้เขา ไม่รู้เรา รบร้อยครั้ง แพ้ร้อยครั้ง 1.การได้กินแต้มจากการเล่น  การน็อกมืด เป็นความยอดเยี่ยมในความยอดเยี่ยม  ยอดเยี่ยมรองลงมา คือ น็อกสว่าง  ดีรองลงมา คือ นับแต้มกิน  เลวที่สุด คือ แต้มเท่ากัน เล่นกันจนไพ่หมดกองแต่ไม่มีผู้ชนะ ได้กินเฉพาะ หัวหรือสเปโต 2.หลักเกณฑ์การเล่นเกิดไพ่ - หากเข้มแข็งกว่าคู่ต่อสู้ให้เกิดกินจนแต้มขาด - หากเข้มแข็งเท่ากับคู่ต่อสู้ให้ยื้อประคองเกมไว้จนกว่าไพ่หมดแล้วลงไพ่นับแต้มแข่ง - หากเข้มแข็งน้อยกว่าให้ถอยหนี ไม่แข่งแต้ม หากดันทุรังมีแต่จะพ่ายแพ้ 3.วิถีทางล่วงรู้ การได้กินเงิน 5 ทาง คือ 1. รู้ว่าควรเล่น หรือไม่ควรเล่นหน้าไพ่นี้ จะชนะ 2. รู้ว่าควรเก็บไพ่อย่างไร และจั่วไพ่อย่างไร จะชนะ 3. สมาธิของคุณอยู่กับสถานการณ์ไพ่ในมือตลอด เวลา 4. มีสติไตร่ตรองและสงบนิ่งคอยโจมตีขาที่ไม่ระมัดระวัง จะชนะ 5. คุณเล่นด้วยทักษะ สมาธิ สติปัญญา ความมั่นใจ จะชนะ 4.อ่านไพ่เขา อ่านไพ่เรา ได้ตลอด ไม่อ่านไพ่เขา แต่อ่านไพ่เรา มีได้มีเสีย ไม่อ่านไพ่เขา ไม่อ่านไพ่เรา เสียตลอด บทที่ 3 ยุทธศาสตร์การเล่น

17 ในบทนี้ ซุนวู เสนอความคิดว่า ต้องเปรียบเทียบไพ่กับขาอื่นว่าสามารถแข่งแต้มได้หรือไม่ ผู้เล่นที่ระมัดระวังต้องสร้างโอกาสไพ่ให้ได้กินแต้มมากที่สุด เรียกว่า ไม่ยอมลบมืด ถ้าไม่กินแต้มก็ ขอให้เสียน้อย ซุนวู แนะนำว่า การเล่นมีทั้งรุก รับ และป้องกันตนเองให้ชนะ เมื่อเห็นว่าเก็บแล้วไม่ สามารถแข่งแต้มกับใครได้ ก็ไม่เก็บ เก็บแล้วกินแต้มให้เก็บ และหาไพ่ตีชัวร์เป็นหนทางหลีกเลี่ยง การเสียมากจึงจะดีที่สุด ในตอนท้ายบท ซุนวูได้เสนอหลักการเล่น 5 ข้อ ที่ควรจดจำ บทที่ 4 รูปแบบการรบ

18 บทที่ 4 รูปแบบการรบ ซุนวูกล่าวว่าประธานสมาคมดัมมี่กล่าวว่า จงเรียนรู้จากประวัติศาสตร์ของการรบที่ประสบความสำเร็จ 1. แม่ทัพผู้เจนศึกยึดหลักการทำสงคราม 2 ข้อคือ 1.1 ป้องกันตนเองไม่ให้พ่ายแพ้  เอาชนะข้าศึกด้วยการซุ่มรอโอกาสโจมตี  แม่ทัพที่ชนะศึกจะไม่รบจนกว่าเงื่อนไขที่จะชนะมีพร้อม แม่ทัพที่แพ้ศึก 1.2 จะด่วนรบก่อน ต้องหาทางไม่ให้ข้าศึกได้รับชัยชนะ 2. ต้องใส่ใจเพื่อหาทางเอาชนะข้าศึก 3. ต้องรบให้ดี 4. ชัยชนะอาจล่วงรู้ แต่ไม่อาจกำหนดได้ 5. ชัยชนะจะต้องตั้งอยู่บนความไม่ผิดพลาด 6. ผู้ที่เราไม่อาจเอาชนะ พึงตั้งรับให้ดี 7. ผู้ที่เราอาจเอาชนะ พึงเข้าตี ต้องทำให้กองทัพตั้งอยู่ในฐานะไม่พ่ายแพ้ 8. หลักการทำสงครามมี 9. ภูมิประเทศ ชัยภูมิที่จะเป็นสนามรบ  คำนวณกำลังพลและอาวุธมากน้อยเพียงใดทั้งสองฝ่าย  ประเมินปริมาณกำลังพลทั้งสองฝ่าย  เปรียบเทียบความได้เปรียบเสียเปรียบจากผลการประเมิน  คาดคะเนชัยชนะโดยอาศัยผลลัพธ์จากการเปรียบเทียบ  1. จงเรียนรู้จากประสบการณ์การเล่นที่ประสบความสำเร็จ 1.1 ผู้เล่นที่ชำนาญ มีประสบการณ์สูง ยึดหลักการเล่น 2 ข้อ คือ  เล่นมืดไม่ได้ให้หาทางเกิดก่อน  ซุ่มดักรอโง่ 1.2 ผู้เล่นที่มีเชิง จะไม่เกิดจนกว่าสถานการณ์ไพ่จะเข้าหลักการเกิดไพ่ผู้เล่นที่อ่อน เชิง รีบร้อนเกิดก่อนเพราะเห็นแก่ไพ่แต้มเล็กน้อย หรือเห็นแก่ไพ่ตัวกัน 2. ต้องไม่ตีโง่ขาล่าง 3. ต้องสนใจไพ่ตลอดการเล่น 4. ต้องเล่นให้ดี 5. ไพ่หาดัมมี่อาจได้กิน แต่ไม่แน่นอน 6. การเล่นให้ได้ชัยชนะจะต้องตั้งอยู่บนความไม่ผิดพลาด 7. ขาที่เราไม่แข่งแต้ม ให้ตีชัวร์ ขาที่เราแข่งแต้ม ให้เก็บและลงกินตอนท้าย พยายามอย่าให้มีดัมมี่ 8. ต้องทำให้ไพ่มีตัวเล่นที่ปลอดภัยและตัวเล่นที่ทำแต้มได้ 9. หลักการเล่น มี  วิเคราะห์ ไพ่ในกองทิ้ง ไพ่บนมือขาอื่น  คำนวณ แต้มของตนเองและขาอื่น  จำนวนไพ่ ไพ่ในมือให้น้อย ไพ่ในกองจั่วให้ถึงไพ่ที่ลงมาให้มาก ไพ่ในกองทิ้งให้สั้น  เปรียบเทียบ เหตุกับผลข้อดีกับข้อเสีย ความเป็นไปได้กับความเป็นไปไม่ได้  โอกาสกินแต้ม แต่งไพ่ให้มีโอกาสกินแต้ม บทที่ 4 รูปแบบการเล่น

19 ในบทนี้ ซุนวูให้ความสำคัญแก่พลานุภาพเป็นอันมาก พลานุภาพนี้หมายถึง การจัดเรียง ไพ่ชุดในมือ และการอมสเปโตให้เกิดประสิทธิภาพมากที่สุด ซุนวูเห็นว่าการเกิดกินแต้มธรรมดา 4 ชุด เล็ก ยังไม่เท่าเกิดสเปโต 1 ชุด เขาจึงเสนอใช้วิธีการเล่นแบบพิสดาร คือ การอมสเปโต วางแผนการ เล่น สร้างสถานการณ์ลวง เดี๋ยวอม เดี๋ยวไม่อมสเปโต ล่อให้ขาอื่นตีตัวกันแล้วจึงเกิดกินสเปโต สุด ยอดจริง ๆ โห บทที่ 5 พลานุภาพ

20 บทที่ 5 พลานุภาพ ซุนวูกล่าวว่าประธานสมาคมดัมมี่กล่าวว่า ควบคุมไพร่พลกลุ่มใหญ่ได้เหมือนควบคุมไพร่กลุ่มน้อยด้วยการจัดกำลังพล 1. แบ่งตามตำแหน่ง ให้ถูกต้อง บัญชาไพร่พลด้วยการจัดสามทัพ เมื่อสู้ศึก 2. สู้ศึกด้วยรบสามัญ ชนะด้วยรบพิสดาร 3. สามัญเป็นพิสดาร พิสดารเป็นสามัญ พลิกผันได้ไม่รู้จบ กระแสน้ำไหลเชี่ยว พัดหินลอยเคลื่อน นี่คือพลานุภาพ 4. เหยี่ยวโฉบนกแรง ฆ่านกได้ นี่คือจังหวะเวลา 5. ความมีระเบียบ และความวุ่นวาย ขึ้นอยู่กับการจัดกำลังพล 6. ความกล้าหาญ และความกลัว ขึ้นอยู่กับพลานุภาพ 7. มีกำลังหรืออ่อนแอ ขึ้นอยู่กับรูปแบบการรบ 8. แม่ทัพผู้ชำนาญศึก พึงแสวงหาจากพลานุภาพ ใช้พลานุภาพ 9 เป็นดุจ ผลักหินกลมลงจากภูเขาสูง นี่คือพลานุภาพ การรบต้องมีการลงทุน ต้องรู้จักใช้คนให้เหมาะสมกับสถานการณ์ 10. พึงสร้างรูปลักษณ์ให้ข้าศึกคล้อยตาม วางเหยื่อล่อให้ข้าศึกหลงกล ควบคุมหน้าไพ่ในมือ ไม่ว่าจะมากหรือน้อยด้วยการจัดลำดับเรียงตามตัวเล็กตัวใหญ่ ตามสีของไพ่ให้ถูกต้อง 2. จัดหน้าไพ่บนมือเป็น 3 ส่วนคือ ไพ่บนมือตั้งแต่แจก ไพ่จั่วและไพ่เก็บจากกองทิ้งเมื่อถึงเวลาเล่น 3. เล่นไพ่ด้วยการเกิดธรรมดา เก็บแต้มกินด้วยการอมสเปโต เกิดบ้าง อมบ้าง เปลี่ยนไปตามสถานการณ์ 4. มีตัวกันสเปโต อมสเปโตไว้ คือกำลังไพ่ 5. มีคนตีกัน เก็บสเปโตได้ คือจังหวะเวลา 6. ไพ่เข้าชุด ไพ่ไม่เข้าชุด ขึ้นอยู่กับการจัดระเบียบไพ่ 7. กล้าอมสเปโต ไม่กล้าอมสเปโต ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ไพ่ที่ได้เปรียบ 8. อมได้ หรืออมเสีย ขึ้นอยู่กับแผนการเล่นอมสเปโต 9. ผู้เล่นที่ชำนาญ มักจะเก็บตัวกันสเปโต อมสเปโตไว้ สร้างสถานการณ์ลวง ทำให้ได้เปรียบจนสามารถเกิดสเปโตได้ 10. การเล่นเพื่อมุ่งน็อกต้องมีการลงทุน ตีปี ตีเต็มชุดหรือตีดัมมี่เพื่อหวังผลประโยชน์กลับคืนมา ภายหลัง จึงต้องเลือกใช้ยุทธวิธีตีลงทุน ให้ถูกต้องเหมาะสมกับสถานการณ์ 11. พึงหลอกหน้าไพ่ที่คอยโง่ ให้ขาบนหลงเชื่อ ด้วยการตีหลอกหน้าไพ่อีกหน้าหนึ่ง หรือเผยหน้าไพ่ตองให้ขาบนได้รู้และกลัวตีโง่ไพ่หน้าตอง จึงตีไพ่หน้าเรียงออกมาโง่ บทที่ 5 กำลังไพ่

21 ในบทนี้ ซุนวู ได้เสนอความคิดในการเล่นดัมมี่ ว่า การจะเป็นผู้เล่นระดับเซียนได้นั้นต้อง วางแผนการเล่นในหลายรูปแบบ ดุจดังการไหลของน้ำ โดยสามารถนำมาใช้กับสถานการณ์ไพ่ในกอง ทิ้งที่เปลี่ยนแปลงไปได้อย่างถูกต้องเหมาะสม นับว่ามีค่ายิ่ง หลักการวางแผนยุทธศาสตร์นี้คือ การ วิเคราะห์จุดแข็ง จุดอ่อน โอกาส และอุปสรรคของไพ่ตัวเอง ไพ่ขาอื่น หรือ SWOT Analysis บทที่ 6 ตื้น ลึก หนา บาง

22 บทที่ 6 ตื้น ลึก หนา บาง ซุนวูกล่าวว่าประธานสมาคมดัมมี่กล่าวว่า ไปสนามรบก่อนข้าศึกเพื่อจะได้คอยข้าศึกอย่างสบายใจ 1. เข้าตีจุดที่ข้าศึกไม่ป้องกัน ป้องกันจุดที่ข้าศึกจะไม่ตี 2. อย่าให้ข้าศึกรู้ว่าจะตีที่ใด เคลื่อนไหวเร็วกว่าจะไล่ทัน 3. ให้ข้าศึกเผยแผนการรบ แต่เราไม่เผย ทำอะไรให้ลึกลับซับซ้อนเข้าไว้ ยากแก่การคาดเดา 4. เจ้าชนะได้ ข้าศึกแม้จะมาก ก็อาจทำให้รบมิได้ เราต้องรู้จักพื้นที่การรบ 5. ต้องเข้าใจจังหวะของการศึก ยามกำหนดยุทธศาสตร์ พึงวิเคราะห์จุดแข็งจุดอ่อน 6. ยามดำเนินการตามแผน พึงรู้วิธีปฏิบัติและไม่ปฏิบัติ ยามเข้าสู่พื้นที่ พึงรู้ว่าพื้นที่ไหนเป็นจุดเป็น 7. พื้นที่ไหนเป็นจุดตาย พึงลองเข้าตี เพื่อรู้ส่วนขาดเกิน เข้าสู่สงคราม อย่ารีบด่วน จัดรูปแบบขบวนรบ เพื่อหลีกเลี่ยง 8. สายลับอ่านรูปขบวนออก ยุทธวิธี รู้เขา 9. รู้จักวิเคราะห์สถานการณ์รบ เราย่อมรู้โอกาสแพ้ชนะมากน้อยเพียงใด - รู้จักก่อกวน เราย่อมรู้แผนการรุกแผนการรับของเขาได้ - รู้จักหลอกล่อ เราย่อมรู้จุดอ่อนของเขาได้ - รู้จักคำนวณกำลังพล เราย่อมรู้ความเข้มแข็งของเขาได้ - 1. ตีไพ่ให้เร็ว เพื่อจะได้มีเวลาวางแผนการเล่นต่อไปอย่างสบาย 2. เก็บไพ่ใบที่ขาอื่นอ่อยไว้ ป้องกันไพ่ที่ขาอื่นไม่เก็บเพราะเราจะเก็บเอง 3. อย่าให้ขาอื่นรู้ว่าจะเก็บไพ่อะไร เก็บไพ่ให้รวดเร็วและถือไว้ก่อนอย่าเพิ่งจัดไพ่ 4. ให้ขาอื่นเกิดไพ่ไปก่อน เรายังไม่เกิด อย่าให้เขารู้แผนการ 5. คุณอาจจะเก็บกินแต้มได้ภายหลัง แม้ไพ่ในกองจะยาวแล้ว แต่ก็ไม่อาจเก็บได้ ในรอบนี้ ต้องอ่านสถานการณ์ไพ่ในกองทิ้ง ต้องเข้าใจจังหวะการเล่น 6. ยามวางแผนยุทธศาสตร์พึงวิเคราะห์จุดแข็งจุดอ่อน ยามดำเนินการตามแผนพึงรู้วิธีควรตีและไม่ควรตี 7. เวลาตีไพ่ พึงรู้ว่าไพ่ตัวใดในกองอาจทำให้ขาล่างน็อก ลองเสี่ยงตี เพื่อดูหน้าไพ่ของเขา 8. การเริ่มเล่นอย่ารีบร้อนจัดไพ่ในมือเพื่อป้องกันการสังเกตจากขาอื่น 9. ยุทธวิธี รู้เขา - รู้จักวิเคราะห์สถานการณ์ไพ่ เราย่อมรู้โอกาสแพ้ชนะมากน้อยเพียงใด - รู้จักก่อกวนจิตใจ เราย่อมรู้แผนการรุกแผนการรับของเขาได้ - รู้จักเล่นหลอกล่อ เราย่อมรู้จุดอ่อนของเขาได้ - รู้จักคำนวณไพ่ชุดบนมือและไพ่ชุดข้างล่าง เราย่อมรู้แต้มของเขาได้ บทที่ 6 จุดแข็ง จุดอ่อน โอกาส และอุปสรรค

23 อำพรางจุดแข็ง ไม่ให้ศัตรูรู้เราได้ เพราะเขา 10. ไม่อาจสืบข่าวของเราได้ - ไม่อาจเข้าใจยุทธวิธีการรบของเราได้ - ไม่อาจรู้การประยุกต์ใช้ยุทธวิธีการรบของเราได้ - ไม่อาจตามทันยุทธวิธีการรบของเราได้ – รูปแบบการรบดุจดั่งน้ำ เลี่ยงที่สูงลงที่ต่ำ เลี่ยงที่แข็งตีที่อ่อน น้ำไหล 11. ไปตามสภาพพื้นที่ ไม่มีรูปลักษณ์ตายตัว ผู้สามารถเอาชนะข้าศึกใน ขณะที่สภาพข้าศึกเปลี่ยนแปลง เรียกว่า เทพ 10. อำพรางจุดแข็ง ไม่ให้ขาอื่นรู้เราได้ เพราะเขา - ไม่อาจอ่านไพ่ของเราได้ เพราะเราปกปิดไพ่ในมือ - ไม่อาจเข้าใจยุทธวิธีการเล่นของเราได้เพราะเราวางแผนหลายชั้น - ไม่อาจรู้การประยุกต์ใช้ยุทธวิธีการเล่นของเราได้เพราะเราไม่ให้เขารู้ - ไม่อาจตามทันยุทธวิธีการรบของเราได้เพราะเราพลิกแพลงไปตามสถานการณ์ 11. แผนการเล่นเปรียบเสมือนน้ำที่ไม่มีรูปร่างแน่นอน ต้องสามารถเปลี่ยนแปลงได้ ตามสถานการณ์ไพ่ ผู้เล่นที่สามารถปรับแผนการเล่นจนเอาชนะขาอื่นได้ เรียกว่า เซียน

24 ในบทนี้ ซุนวูเห็นว่าการเกิดไพ่หัวหรือรองหัวเป็นสิ่งสำคัญ ถ้าทำได้จะเป็นโอกาสในการ วางแผนและการคุมเกมการเล่น จึงต้องพยายามเก็บตัวที่ใกล้หัวมากที่สุด แม้ว่าจะเก็บไม่ได้ ก็ขอให้ เป็นดัมมี่ ซุนวู เน้นให้ดูไพ่ในกองทิ้ง และประโยชน์จากการเกิดไพ่เป็นหลัก เกิดแล้วไพ่ติดมือมาก อย่าเก็บ เขาหลอกเอาสเปโต อย่าเก็บ แข่งแต้มสู้เขาไม่ได้ อย่าเก็บ และให้ระวังโอกาสพลาดเก็บง่าย ๆ ถ้าเก็บแล้วได้ประโยชน์ให้เก็บทันที อย่าปล่อยเสือเข้าป่า บทที่ 7 การสัประยุทธ์

25 บทที่ 7 การสัประยุทธ์ ซุนวูกล่าวว่าประธานสมาคมดัมมี่กล่าวว่า ไม่มีอะไรยากไปกว่าการชิงขัย พยายามยึดครองพื้นที่สำคัญในสนามรบ 1. และยึดกุมโอกาสที่เป็นประโยชน์ในการทำศึก พึงเดินทางอ้อม ล่อด้วยประโยชน์ เคลื่อนพลมาทีหลัง ถึงที่หมายก่อน 2. กองทัพขาดเสบียงจึงล่ม 3. พึงเลี่ยงความฮึกเหิม เข้าตีเมื่ออิดโรย 4. แปลงอ้อมเป็นตรง แปลงอันตรายเป็นประโยชน์ 5 การศึกกำหนดด้วยเล่ห์ เคลื่อนทัพด้วยประโยชน์ กระจายหรือรวมพลตามศึก 6. เอาสบายรอเหนื่อย เอาอิ่มรอหิว เอาสงบรอปั่นป่วน เอาเงียบรอโกลาหล 7. แสร้งถอยอย่าไล่ อ่อยเหยื่ออย่ากิน การรุกอย่าเสี่ยง 8. รวดเร็วดั่งพายุ เชื่องช้าดั่งไม้ลู่ รุกไล่ดั่งเพลิงผลาญตั้งมั่นดั่งภูผา เดาได้ยากดั่งราตรี ใช้ยุทธวิธีที่สอดคล้องกับสถานการณ์ เพื่อให้ได้ชัยชนะ 9. สถานการณ์ใดควรออกรบ สถานการณ์ใดควรตีข้าศึกให้กระเจิง สถานการณ์ใดปิดล้อมข้าศึกให้ติดกับ ในสนามรบส่งเสียงไม่ได้ยิน จึงใช้ฆ้อง กลองและมองมิได้เห็น จึงใช้ธงทิว ไม่มีอะไรยากไปกว่าการกินแต้มขาอื่น พยายามเก็บไพ่หัวหรือรองหัว หาโอกาสเกิดที่เป็นประโยชน์กับไพ่ในมือ 2.ตีไปหาขาตรงข้าม ตีลงทุนไปก่อน เก็บกินทีหลัง ลงกินแต้มขาอื่น 3.เล่นไพ่ให้มีแต้มหรือดัมมี่ต่อ 4.เมื่อแข่งแต้มไม่ได้ก็ไม่แข่ง ให้เก็บไพ่เมื่อขาอื่นไม่เก็บ 5.จำเป็นต้องเก็บสเปโตไว้รอโง่ก็ต้องลอง 6.ตีไพ่หลอกล่อ เกิดไพ่ต้องได้ประโยชน์จะเกิดหรือจะจั่ว ดูตามสถานการณ์ไพ่ในกอง 7.กินแต้มมากย่อมสบายกว่าขาอื่นที่มีแต้มตามหลัง ใช้ความสงบสยบความเคลื่อนไหว 8.อย่าหลงกลระวังตีโง่สเปโต เวลาเก็บให้รวดเร็ว ฉุกคิดเมื่อไม่แน่ใจ ตีไพ่ให้โหด ตั้งสติให้มั่น เดาไพ่ได้ยาก 9.ใช้ยุทธวิธีที่สอดคล้องกับสถานการณ์ เพื่อให้ได้ชัยชนะ สถานการณ์ใดควรจั่ว สถานการณ์ใดควรเก็บไพ่ให้ได้แต้มต่อเนื่อง สถานการณ์ใดควรเก็บสกัดตัวกันให้เข้าคู่หรือสกัดตัวกันออกเพื่อกินสเปโต 10. ในการเล่น สนทนาธรรมดาไม่ได้ผล จึงใช้การยั่วเย้า ดูไพ่แล้วไม่ถ้วนทั่ว จึงใช้ การถาม บทที่ 7 การใช้กลยุทธ์

26 ในบทนี้ ซุนวู เน้นที่ผู้เล่นต้องรู้สภาพการรบหรือไพ่กองทิ้งลักษณะต่าง ๆ ที่เปลี่ยนแปลงไป หลายรูปแบบ การเล่นไพ่ในกองทิ้งให้ถูกต้อง คุณต้องสามารถปรับเปลี่ยนวิธีเกิดตามสถานการณ์ได้ โดยวิเคราะห์ผลดีผลเสียให้รอบด้าน และต้องเตรียมไพ่กันไว้ให้พร้อม เพื่อไม่ให้โอกาสขาอื่นเกิดได้ บทที่ 8 เก้าลักษณะ

27 บทที่ 8 เก้าลักษณะ ซุนวูกล่าวว่าประธานสมาคมดัมมี่กล่าวว่า แม้จะรู้ภูมิประเทศ ก็จักมิได้ประโยชน์จากพื้นที่ ผู้รู้การศึกจึงควรรู้แจ้ง 1. ในพื้นที่ 9 ลักษณะ พื้นที่สะดวก รวมกับพันธมิตร พื้นที่คับขัน เตรียมให้พร้อม พื้นที่ตาย ต้องสู้ตาย พื้นที่ป้องกัน ไม่ควรยึด พื้นที่สั้นอันตราย ไม่ควรเดินตาม พื้นที่ไม่สำคัญ ไม่ควรตี พื้นที่โดดเดี่ยวชวนให้ตี ไม่ควรตี พื้นที่กันดาร อย่าหยุดทัพ พื้นที่โอบล้อม ใช้กลยุทธ์ แม่ทัพต้องเชี่ยวชาญการปรับตัวให้ได้เปรียบ 2. วางแผนพึงสร้างสรรค์ พึงปรับตัวตามเงื่อนไขแห่งโอกาสและอุปสรรค 3. อาจใช้วิธีต่าง ๆ แต่ได้ผลอย่างเดียวกัน ปัญหาอาจแตกต่างแต่เราต้อง หาทางออกได้เสมอ อย่าหวังข้าศึกไม่ตี เราพึงเตรียมพร้อม ทำให้มิอาจโจมตี 4. แม่ทัพต้องมองปัญหารอบด้าน ใคร่ครวญทั้งผลดีผลเสีย จึงจะสามารถ 5. เสาะหาผลประโยชน์ หลีกเลี่ยงอันตราย ป้องกันไว้ล่วงหน้าได้ 1. แม้จะรู้ไพ่ในมือขาอื่น แต่ก็ไม่มีประโยชน์ ถ้าเก็บไพ่ไม่เป็น ผู้เล่นที่ชำนาญควรรู้ ไพ่ในกองทิ้ง ไพ่เขาตีปี้มาให้เก็บ ไพ่ใหม่ให้ระวัง ไพ่ไม่มีเกิดต้องเล่นมืด ไพ่ตัวกันไม่มีประโยชน์ ไม่ควรเก็บ ไพ่น้อย มีโอกาสน็อก ไม่ควรตีปี้ ไพ่ไม่มีค่าไม่เก็บ ไพ่มีสเปโตอยู่ในกองด้วย น่าเกิด ไม่ควรเกิด อาจโง่ ไพ่เกิดแล้ว ต้องเกิดให้ตลอด ไพ่เข้าชุดใช้แผนอ่อย 2. ผู้เล่นต้องเชี่ยวชาญการปรับแผนการเล่นให้ได้เปรียบ 3. วางแผนพึงสร้างสรรค์ พึงปรับแผนตามเงื่อนไขแห่งโอกาสและอุปสรรค อาจใช้วิธี ต่าง ๆ แต่ได้ผลน็อกอย่างเดียวกัน ปัญหาการเล่นอาจแตกต่างแต่เราต้องหาทางออก ได้เสมอ 4. อย่าหวังว่าขาอื่นจะไม่เกิด เราควรตีไพ่กันไม่ให้เกิดได้ง่าย 5. ผู้เล่นต้องมองปัญหารอบด้าน ใคร่ครวญทั้งผลดีผลเสีย จึงจะสามารถเสาะหา ผลประโยชน์ หลีกเลี่ยงอันตราย ป้องกันไว้ล่วงหน้าได้ บทที่ 8 การใช้กลยุทธ์

28 บทที่ 8 เก้าลักษณะ ซุนวูกล่าวว่าประธานสมาคมดัมมี่กล่าวว่า เวลาได้เปรียบต้องใคร่ครวญปัจจัยลบ เวลาเสียเปรียบต้องใคร่ครวญปัจจัยบวก เวลาประสงค์ให้ข้าศึกสงบ จงขู่ให้กลัว เวลาประสงค์จะชนะข้าศึก จงขู่ให้กลัว จุดอ่อน 5 ประการของแม่ทัพ 6. สู้ตายอาจถูกฆ่า กลัวตายอาจถูกจับ ฉุนเฉียวอาจถูกยั่ว หยิ่งอาจถูกหยาม รักราษฎร์ อาจถูกกวน เวลาได้ให้คิดถึงเหตุที่เสีย จึงจะชนะ เวลาเสียให้คิดถึงเหตุที่ได้ จึงจะพบทางออก เวลาขาบนพูดมาก จงขู่ให้กลัว เวลาอยากจะน็อก จงยอมลงทุนบ้าง 6. จุดอ่อน 5 ประการ ของผู้เล่น ไม่เกิดอาจถูกลบมืด กลัวโง่เกินไป อาจเสียไพ่ คุมอารมณ์ไม่อยู่อาจถูกหลอก หยิ่งไม่เก็บไพ่อาจไม่มีโอกาสเก็บ หวงไพ่อาจตีโง่ บทที่ 8 การใช้กลยุทธ์

29 ในบทนี้ ซุนวูแสดงให้เห็นถึงการเริ่มเล่นหน้าไพ่ โดยการพิจารณาถึงหน้าไพ่ของตนเองให้ สามารถทำแต้มได้ดีที่สุด ซุนวูยังให้ความสำคัญแก่การสังเกตท่าทาง คำพูดของขาอื่น ว่ามีความหมาย อย่างไร เพราะจะช่วยบอกเหตุการณ์ได้ สุดท้าย ซุนวูเสนอแนะหลักการถือไพ่และพูดกับไพ่เพื่อชัย ชนะน่าศึกษาอย่างยิ่ง บทที่ 9 การเดินทัพ

30 บทที่ 9 การเดินทัพ ซุนวูกล่าวว่าประธานสมาคมดัมมี่กล่าวว่า การตั้งทัพมักชอบที่สูง ชังที่ต่ำ รักที่แจ้ง เกลียดที่ทึบ มีเสบียงสมบูรณ์ 1. ชัยภูมิมั่นคง กำลังพลปราศจากโรคภัย นี่คือเหตุพึงชนะ เดินทัพในลำน้ำอย่าสู้รบ 2. เดินทัพในที่สูง ให้ยึดหุบเขาเป็นแนว เดินทัพในที่ลุ่มจงรีบไป เดินทัพในที่คับขัน พึงตรวจค้นซ้ำซาก ข้าศึกใกล้แต่เงียบ เพราะได้ชัยภูมิ 3. ข้าศึกไกลแต่ท้ารบ เพราะล่อให้ประชิด วาจานอบน้อม เพราะมีแผนบุก 4. วาจาแข็งกร้าว เพราะเตรียมถอย ข้าศึกเคลื่อนย้ายกำลัง เพราะเตรียมจัดทัพเข้ารบ 5. ข้าศึกพักรบกระทันหัน เพราะได้วางแผนร้าย ข้าศึกกึ่งรุก กึ่งถอย เพราะกำลังลวง ข้าศึกทุบหม้อข้าว เพราะตัดสินใจสู้จนตัวตาย ข้าศึกสับเปลี่ยนหมุนเวียนตำแหน่ง เพราะเกิดความสับสน ข้าศึกส่งเสียงดังมีอาการเดือดดาล เพราะกำลังเบื่อหน่ายสงคราม ไพร่พลมากใช่จะดี สำคัญอย่างสุ่มเสี่ยง มีกำลังพอรบ ประมาณกำลังข้าศึก 6. อย่างแม่นยำ ก็ชนะได้ 1. เล่นหน้าไพ่แต้มสูงก่อนแต้มต่ำ เล่นหลายหน้า ไม่เล่นหน้าเดียว หน้าเรียงมีดัมมี่ หลายตัวหัวท้าย หน้าไพ่เข้าชุดกันหลายชุด หน้าไพ่มี 3 หน้า นี่คือเหตุที่หน้าไพ่กินแต้ม 2. หน้าไพ่หลายหน้าอย่าเกิด หน้าไพ่แต้มสูง ให้ยึดหน้าไพ่สูงเป็นแนว หน้าไพ่ต่ำไม่เข้ากันจงรีบจั่วให้ใกล้เคียง หน้าไพ่มีตัวกันมาก ระวังการตีให้มาก 3. ขาล่างเงียบ เพราะคอยโง่ ขาบนเงียบ เพราะจะเกิด ขาตรงข้ามเก็บไพ่ เพราะล่อให้ตีตาม 4. พูดขอเกิด เพราะมีแผนเก็บไพ่ พูดเสียงแข็ง เพราะไพ่ไม่มีอะไร 5. สลับไพ่เพราะเตรียมจัดไพ่เข้าชุด หยุดนิ่งชะงักนาน เพราะในกองมีไพ่เข้าชุดถึงน็อกได้ เกิดบ้างไม่เกิดบ้าง เพราะลวงว่าไม่รอโง่แต่ความจริงแล้วคอย ลงทุนปี้หัวเพราะตัดสินใจเล่นมืดไม่เกิดแล้ว ตีฉีกไพ่ชุด เพราะเกิดความสับสน กลัวโง่ ไม่แข่งแต้ม บ่นเสียงดังใส่อารมณ์ เพราะกำลังเบื่อไพ่ไม่น็อก 6. ถือไพ่มากใช่ว่าจะดี จะเล่นไพ่ตัวสำคัญอย่าตีเสี่ยง เก็บไพ่พอเล่น วิเคราะห์จำนวนไพ่ขาอื่นว่าน็อกได้หรือไม่ ก็กินแต้มได้ บทที่ 9 การเดินทัพ

31 บทที่ 9 การเดินทัพ ซุนวูกล่าวว่าประธานสมาคมดัมมี่กล่าวว่า หากแม่ทัพไร้สติ รบสุ่มเสี่ยง แม้ทหารจะมีมาก ก็ต้องถูกตีพ่ายไปอย่างแน่นอน 7. แม่ทัพสมานฉันท์กับไพร่พล ฝึกไพร่พล ฟังบัญชาเป็นวิสัย ไพร่พลจักจงรัก หากคุณเผลอไผล ตีไพ่มั่ว แม้จะมีไพ่บนมือจำนวนมาก ก็ต้องถูกกินแน่นอน 8. คุณคาดหวังกับไพ่ ขอให้จั่วไพ่เข้าเสมอ ไพ่ก็จะเข้าตามที่คุณหวัง บทที่ 9 การใช้กลยุทธ์

32 ในบทนี้ ซุนวูให้ความสำคัญเรื่องการอ่านสถานการณ์ไพ่ในมือ ซึ่งจะเกี่ยวข้องกับการเล่นใน หลายรูปแบบ ทั้งการตีและการคอยโง่ ซุนวูยังได้บอกว่าการเล่นได้หรือเล่นเสียขึ้นอยู่กับการตีไพ่ที่ ถูกต้อง เหมาะสม จึงควรคิดให้รอบคอบ และไม่ประมาท เล่นอย่างสุดความสามารถของคุณ บทที่ 10 ภูมิประเทศ

33 บทที่ 10 ภูมิประเทศ ซุนวูกล่าวว่าประธานสมาคมดัมมี่กล่าวว่า อันลักษณะภูมิประเทศนั้นคือสิ่งช่วยการศึก 1. หลักการใช้ภูมิประเทศ 6 ประการ ไม่พินิจพิเคราะห์ไม่ได้ 2. เราไปได้ เขามาได้ เรียกว่าสะดวก 1) เราไปได้ แต่ถอยกลับยาก เรียกว่าซับซ้อน 2) เราออกตีไม่ดี เขาออกตีไม่ดี เรียกว่าประจัน 3) เรายึดพื้นที่เล็กแคบก่อน วางกำลังหนาแน่นคอยข้าศึก เรียกว่าเล็กแคบ 4) เรายึดพื้นที่คับขันก่อน เลือกที่สูงโล่งแจ้งรอคอยข้าศึก เรียกว่าคับขัน 5) เรามีกำลังเท่าข้าศึก แต่พื้นที่ห่างไกล ฝืนรบไม่เป็นผลดี เรียกว่าห่างไกล 6) สภาพความปราชัยของกองทัพ 6 ประการ มิใช่ภัยจากฟ้า เป็นความผิดของ 3. ของแม่ทัพ กำลังก้ำกึ่ง กลับเอาหนึ่งไปรบสิบ 1) ไพล่พลแข็ง แต่แม่ทัพอ่อน 2) แม่ทัพแข็ง แต่ไพร่พลอ่อน 3) แม่ทัพฉุนเฉียว ออกรบโดยพลการ 4) แม่ทัพอ่อนแอ 5) แม่ทัพคาดคะเนข้าศึกไม่ได้ 6) ใส่ใจไพร่พลดุจบุตรรัก อันสถานการณ์ไพ่บนมือทั้งของตนเองและขาอื่น คือสิ่งช่วยให้คุณเล่นได้ดี 2. หลักการอ่านสถานการณ์ไพ่บนมือ 6 ประการ ไม่ศึกษาไม่ได้แล้ว 1) เราตีได้ เขาตีได้ เรียกว่า ไพ่ยังไม่โง่ 2) เราตีอ่อยได้ แต่หายได้ เรียกว่า อ่อยไพ่หาย 3) เราตีไม่ดี เขาตีไม่ดี เรียกว่า ตีไพ่ผิด 4) เราเก็บไพ่ตัวสำคัญ ถือไพ่หลายใบไว้หลอก แต่คอยโง่ เรียกว่า คอยไพ่หน้าแคบ 5) เราเก็บไพ่ใหม่ ถือไพ่หน้ากว้างไว้ คอยโง่ตัวที่เก็บ เรียกว่า เก็บขึ้นมาคอย ด้าน ๆ 6) เรามีแต้มเท่ากัน แต่ไพ่เหลือไม่ถึงเรา อย่าเสี่ยงลดแต้ม 3. สถานการณ์ไพ่เสียแต้ม 6 ประการ อย่าโทษดวง โทษคุณตีผิดเอง 1) ไพ่เท่ากันแต่ไพ่คุณมีแต่ตัวเล็กเก็บทำแต้มไม่สู้ตัวใหญ่ 2) ไพ่ดี สวย แต่คุณเล่นไม่เป็น 3) คุณตีไพ่แข็งเกินไปทำให้น็อกมืดหรือกินแต้มไม่ได้ 4) คุณเล่นใช้อารมณ์ ขาดสติ ตีไพ่ไม่คิด 5) คุณมีใจไม่สู้ ลังเลไม่กล้าตัดสินใจ 6) คุณไม่รู้สถานการณ์ไพ่บนมือขาอื่น 4. ไพ่ทุกตัวมีความสำคัญคัดไพ่ที่เหมาะสมที่สุดก่อนตี บทที่ 10 สถานการณ์ไพ่ในมือ

34 ในบทนี้ ซุนวู แสดงสถานการณ์การเล่นที่แตกต่างกัน 9 สถานการณ์ ของไพ่ในกอง และ เสนอหลักการตีไพ่ตามสถานการณ์ว่าเล่นให้รวดเร็ว อย่าให้รู้ตัว โจมตีที่จุดอ่อน ไพ่ที่เป็นจุดอ่อน หมายถึง ไพ่ตัวโง่ที่ขาบนเก็บขึ้นไป ถ้าไพ่ตัวนี้ไม่มีคู่จะกลายเป็นจุดอ่อนที่ผู้เล่นไม่ทันระวัง ให้คุณอด ใจรอโง่ไพ่ตัวนี้ไปเรื่อย ๆ ซุนวูเสนอให้มีใจสู้ กล้าเล่นมืด กล้าอม เมื่อถึงเวลาจำเป็นจริง ๆ บทที่ 11 เก้ายุทธภูมิ

35 บทที่ 11 เก้ายุทธภูมิ ซุนวูกล่าวว่าประธานสมาคมดัมมี่กล่าวว่า เก้ายุทธภูมิ 1. ยุทธภูมิกระจายอย่ารบ รวมใจไพร่พล ยุทธภูมิเบา อย่าหยุด ให้เชื่อมต่อกัน ยุทธภูมิช่วงชิง อย่าฝืนเข้าตี โอบล้อมด้านหลัง ยุทธภูมิทับซ้อน อย่าตัดขาด ปกป้องพื้นที่สำคัญ ยุทธภูมิสัญจร อย่าเดินทัพโดดเดี่ยว เร่งสร้างพันธมิตร ยุทธภูมิหนัก อย่าให้หิว รักษาเสบียงมิให้ขาด ยุทธภูมิวิบาก อย่ารอช้า เร่งเดินทัพให้ผ่านไปโดยเร็ว ยุทธภูมิโอบล้อม อย่าให้ความลับรั่วไหล ใช้กลอุบาย ยุทธภูมิมรณะ อย่าให้เสียผู้คน สู้ตายเพื่อความอยู่รอด การทำศึกสำคัญที่รวดเร็ว ฉวยโอกาสข้าศึกไม่รู้ตัว 2. ชัยชนะถูกกำหนดไว้ก่อนการรบ 3. ยึดจุดสำคัญ ตีจุดที่มิได้ป้องกัน 4. แม้ตกอยู่ในอันตรายก็มิหวั่น เมื่อจำเป็นจักสู้ ยอมตายมิยอมพ่าย 5. ทะลวงฟันที่จุดเดียว 6. ตอบสนองให้ว่องไว เยือกเย็นเพื่อขบคิด 7. โจมตีด้วยทักษะ ปรับแผนตามภาวะศึก ไม่เป็นประโยชน์ไม่เคลื่อน 1. เก้าสถานการณ์ ไพ่กระจาย ไม่เข้าพวก อย่าเกิด จัดหน้าไพ่ ไพ่ไม่มีอะไร ไม่เข้าชุด อย่าหยุดจั่ว พยายามให้ได้ชุดไพ่ ไพ่รอจังหวะเกิด ไม่รีบร้อน อย่าตีปี้ เก็บตัวใกล้หัวไว้ ไพ่เข้าคู่ตัวกัน ไม่แยก อย่าให้ถูกสกัดออก ป้องกันไพ่คู่ตัวกัน ไพ่เล่นแต้ม ไม่เกิดน้อย อย่าเสี่ยง เร่งทำแต้มให้มาก ไพ่ลงทุน ไม่ปล่อยผ่าน อย่าหยิ่งกินแต้ม ให้มีดัมมี่ไว้ให้มาก ไพ่อันตราย ไม่ควรเกิด อย่ารอช้า รีบจั่วผ่านไปโดยเร็ว ไพ่อ่อยเหยื่อ ไม่ส่งเสียง อย่าให้ขาอื่นรู้ไพ่ ใช้กลอุบาย ไพ่ตาย ไม่มีทางเลือกอื่น อย่าให้เสียหน้าไพ่ พยายามครั้งสุดท้าย 2. การเล่นต้องรวดเร็ว ซุ่มรอโง่ขาบน อย่าให้รู้ตัว 3. วางแผนการเล่นให้ชนะก่อนเล่น 4. ทนรอโง่ ไพ่สนามที่ขาบนเก็บขึ้นไป 5. แม้จะเกิดไม่ได้ก็ไม่กลัว เมื่อจำเป็นต้องอมก็ต้องอม ยอมอม ไม่ยอมโง่มืด 6. เก็บไม่ให้เกิด แล้วตีตัวชัวร์ ซ้ำหลายครั้ง 7. เมื่อได้เปรียบ ตัดสินใจฉับไว เมื่อมีปัญหาให้ใจเย็น คิดก่อนเล่นด้วยทักษะ ปรับแผนการเล่นให้เข้าสถานการณ์ ไม่เป็นประโยชน์ไม่เก็บไพ่ บทที่ 11 สถานการณ์การเล่น

36 ในบทนี้ ซุนวูเสนอรูปแบบที่มีส่วนช่วยให้ได้กินแต้ม คือ การโจมตีด้วยเพลิง รูปแบบนี้ใน ทางการเล่นดัมมี่จะหมายถึง การทำให้ลบมืด หรือเรียกว่า การเผา ซึ่งจะต้องใช้ความ สามารถของผู้ เล่นอย่างสูง เพราะการเผาขาใดขาหนึ่งนั้นทำได้ยากมาก ต้องอาศัยจังหวะของไพ่มาร่วมด้วย ซุนวูกล่าว ว่า ต้องดูสภาพการเปลี่ยนแปลงของขาที่ถูกเผาตามไปด้วย ความหมายดัมมี่ในการเผานี้ไม่อาจ เทียบเคียงให้ตรงกับซุนวูได้ บทที่ 12 โจมตีด้วยเพลิง

37 บทที่ 12 โจมตีด้วยเพลิง ซุนวูกล่าวว่าประธานสมาคมดัมมี่กล่าวว่า ใช้เพลิงพึงดูวันเวลา โอกาส ของใช้พึงเตรียมให้พร้อม 1. การโจมตีจักได้ผลชัด ไม่ทำศึกเพราะโกรธ ยึดหลักผลประโยชน์ความสงบของบ้านเมือง 2. โจมตีด้วยเพลิง มี 5 วิธี 3. เผาไพร่พล 1) เผาเสบียง 2) เผาอาวุธ 3) เผาที่พัก 4) เผายานพาหนะ 5) 1. การทำให้ลบมืด พึงดูโอกาสและจังหวะ มีตัวตีอ่อย ตีชัวร์ จึงจะได้ผลดี 2. ไม่เล่นด้วยความโกรธ รักษาขาไพ่ไว้ อย่าให้หายไปจากวงการดัมมี่ได้ 3. กลยุทธ์การเผา มี 5 อย่าง 1) น็อกเร็ว ขาอื่นยังไม่เกิด 2) เก็บไม่ให้เกิด ไม่ให้มีดัมมี่ต่อ 3) ตีไพ่ตัวที่คิดว่าเขาจะเกิดไม่ได้ 4) ตีไพ่ ไม่ปี้ กักไพ่ใหม่ไว้ในมือ 5) จั่วขาด ไม่ให้ไพ่ถึงขามืด บทที่ 12 การทำให้ลบมืด

38 ในบทนี้ ซุนวูเน้นความสำคัญของการใช้สายลับสืบสภาพข้าศึก ในการเล่นดัมมี่สายลับคือ การสังเกตการเล่นของขาอื่นเพื่ออ่านสถานการณ์ไพ่บนมือเขา หรือรู้เขา ทำอย่างไรจึงรู้เขา ก็ต้องใช้ การสังเกตรายละเอียดทุกความเคลื่อนไหวของเขา ทั้งการจั่วไพ่ การจัดไพ่ การตีไพ่ การเก็บไพ่ และ การพูดจา จึงจะสามารถรู้ได้ แต่เรื่องสำคัญเช่นนี้มิใช่ว่าจะทำได้ง่าย คุณต้องหมั่นศึกษา ฝึกฝน และ เป็นคนช่างสังเกตอยู่ตลอดเวลาจึงจะสำเร็จความหมายดัมมี่ในการสังเกตนี้ไม่อาจเทียบเคียงให้ตรงกับ ซุนวูได้ บทที่ 13 การใช้สายลับ

39 บทที่ 13 การใช้สายลับ ซุนวูกล่าวว่าประธานสมาคมดัมมี่กล่าวว่า แม่ทัพต้องสร้างสรรค์ ชำนาญศึก รบอย่าให้บาดเจ็บ 1. ต้องอาศัยการล่วงรู้ก่อน มิควรพึ่งผีสาง แต่พึงเอาจากข้าศึก 2. สายลับมี 5 ประเภท 3. สายลับท้องถิ่น ใช้คนของข้าศึก 1) สายลับภายใน ใช้ขุนนางของข้าศึก 2) สายลับสองหน้า ใช้สายลับของข้าศึก 3) สายลับตาย ใช้สายลับเราปล่อยข่าวลวง 4) สายลับเป็น ใช้สายลับเรากลับมารายงาน 5) ใส่ใจเรื่องเล็กน้อย แล้วสายลับจักมีประโยชน์ในทุกสถานการณ์ 4. ไม่ฉลาด ไม่ยุติธรรม ไม่ละเอียด ไม่อาจใช้สายลับ ทำการใหญ่ให้สำเร็จได้ 5. และไม่ต้องรีบร้อนกำจัดหากมีสายลับข้าศึกเข้ามา 1. ผู้เล่นต้องสร้างสรรค์จินตนาการไพ่ เล่นอย่าให้เสียแต้ม ต้องอาศัยข้อมูล จากการสังเกต 2. ไม่ควรเสี่ยงดวง แต่สังเกตจากผู้เล่น 3. การสังเกตมี 5 อย่าง 1) การสังเกตการจั่วไพ่ จั่วแล้วตี ไม่เอาไพ่ใกล้เคียง 2) การสังเกตการจัดไพ่ ดูวิธีการจัดเรียงไพ่ ซ้ายขวา สูงต่ำ หรือผสมกัน 3) การสังเกตคำพูด จริงคือเท็จ เท็จคือจริง 4) การสังเกตการตีไพ่ น่าจะ มีไพ่อะไรข้างเคียง 5) การสังเกตการเก็บไพ่ น่าจะ มีไพ่อะไรเข้าคู่ 4. เอาใจใส่สังเกตรายละเอียดเล็กน้อยทุกจังหวะ แล้วจะได้ประโยชน์ในทุกสถานการณ์ 5. ผู้เล่นที่ฉลาด ตัดสินด้วยเหตุผล ละเอียดรอบคอบ จะใช้การสังเกตนี้เป็นสิ่งสำคัญ ในการเล่นให้ได้กิน และระวังไม่ให้ขาอื่นสังเกตไพ่หากหลีกเลี่ยงไม่ได้ให้ทำหลอกไว้ บทที่ 13 การใช้การสังเกตุ


ดาวน์โหลด ppt ตำราพิชัยสงครามซุนวู ฉบับดัมมี่ บุญชัย ศฤงคารศิริ ประธานสมาคมดัมมี่ ซุนวู นักยุทธศาสตร์ (Sun Wu)

งานนำเสนอที่คล้ายกัน


Ads by Google