งานนำเสนอกำลังจะดาวน์โหลด โปรดรอ

งานนำเสนอกำลังจะดาวน์โหลด โปรดรอ

1 อำนาจหน้าที่ของนายทะเบียน และพนักงานเจ้าหน้าที่ ตาม พรบ.ภาพยนตร์และวีดิทัศน์ พ.ศ. ๒๕๕๑ โดย อ. ธนวัฒน์ เนติโพธิ์ ผู้เชี่ยวชาญประจำตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ.

งานนำเสนอที่คล้ายกัน


งานนำเสนอเรื่อง: "1 อำนาจหน้าที่ของนายทะเบียน และพนักงานเจ้าหน้าที่ ตาม พรบ.ภาพยนตร์และวีดิทัศน์ พ.ศ. ๒๕๕๑ โดย อ. ธนวัฒน์ เนติโพธิ์ ผู้เชี่ยวชาญประจำตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ."— ใบสำเนางานนำเสนอ:

1 1 อำนาจหน้าที่ของนายทะเบียน และพนักงานเจ้าหน้าที่ ตาม พรบ.ภาพยนตร์และวีดิทัศน์ พ.ศ. ๒๕๕๑ โดย อ. ธนวัฒน์ เนติโพธิ์ ผู้เชี่ยวชาญประจำตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ และ ที่ปรึกษาด้านกฎหมายของกรมส่งเสริมวัฒนธรรม

2 อำนาจของนายทะเบียน แบ่งหลัก ๆ ออกได้เป็น ๑. อำนาจในการอนุญาต ๒. อำนาจลงโทษในทางปกครอง ๓. อำนาจในการปฏิบัติการให้เป็นไป ตามพรบ.ภาพยนตร์ ฯ

3 ๑. อำนาจในการอนุญาต มาตรา ๓๗ ห้ามผู้ใดประกอบกิจการ โรงภาพยนตร์โดยทำเป็นธุรกิจหรือได้รับประโยชน์ ตอบแทน เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากนายทะเบียน มาตรา ๓๘ ห้ามผู้ใดประกอบกิจการให้เช่า แลกเปลี่ยน หรือจำหน่ายภาพยนตร์โดยทำเป็นธุรกิจ หรือได้รับประโยชน์ตอบแทน เว้นแต่ได้รับใบอนุญาต จากนายทะเบียน

4 อำนาจในการอนุญาต (ต่อ) มาตรา ๕๓ ห้ามผู้ใดจัดตั้งหรือประกอบกิจการ ร้านวีดิทัศน์โดยทำเป็นธุรกิจหรือได้รับประโยชน์ ตอบแทน เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากนายทะเบียน มาตรา ๕๔ ห้ามผู้ใดประกอบกิจการให้เช่า แลกเปลี่ยน หรือจำหน่ายวีดิทัศน์โดยทำเป็นธุรกิจหรือ ได้รับประโยชน์ตอบแทน เว้นแต่ได้รับใบอนุญาตจาก นายทะเบียน

5 อำนาจในการอนุญาต (ต่อ) อำนาจในการต่ออายุใบอนุญาตประกอบกิจการ โรงภาพยนตร์/กิจการจำหน่าย ให้เช่าภาพยนตร์ ตาม มาตรา ๔๐ โดยต้องขอก่อนวันที่ใบอนุญาตสิ้นอายุและ เมื่อได้ยื่นคำขอดังกล่าวแล้ว ให้ถือว่าผู้ยื่นคำขออยู่ใน ฐานะผู้รับใบอนุญาตจนกว่าจะได้รับแจ้งคำสั่งไม่ อนุญาตให้ต่ออายุใบอนุญาต มาตรา ๔๒ ถ้าใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย หรือบกพร่องในสาระสำคัญให้ผู้รับใบอนุญาตแจ้งต่อ นายทะเบียนและยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตภายใน สิบห้าวันนับแต่วันที่ทราบถึงกรณีดังกล่าว อำนาจรวมไปถึงกิจการร้านวีดิทัศน์ด้วย (มาตรา ๕๗)

6 ๒. อำนาจในการลงโทษทางปกครอง อาจแบ่งออกได้เป็น 1. อำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาต 2. อำนาจสั่งเพิกถอนใบอนุญาต 3. อำนาจลงโทษปรับในทางปกครอง

7 ๑. อำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาต มาตรา ๗๑ ในกรณีที่ปรากฏแก่นายทะเบียนว่าผู้รับ ใบอนุญาตตามมาตรา ๕๓ ประกอบกิจการโดย ฝ่าฝืนมาตรา ๕๙ หรือมาตรา ๖๐ ให้นายทะเบียนมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ โดยมีกำหนดเวลาตามที่เห็นสมควรแต่ไม่เกินครั้งละเก้าสิบวัน (ผู้ได้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการร้านวีดิทัศน์ฝ่าฝืน ม. ๕๙ คือไม่ดำเนินการภายในวัน เวลาและเงื่อนไขที่กำหนดใน กฎกระทรวง หรือฝ่าฝืนม. ๖๐ คือไม่แยกพื้นที่การใช้บริการ ระหว่างร้านวีดิทัศน์กับร้านจำหน่ายให้เช่าภาพยนตร์ออกจากกัน)

8 ๒. อำนาจสั่งเพิกถอนใบอนุญาต มาตรา ๗๐ ในกรณีที่ปรากฏภายหลังว่าผู้รับใบอนุญาต ตามมาตรา ๓๗ หรือมาตรา ๓๘ ผู้ใดขาดคุณสมบัติหรือมีลักษณะ ต้องห้ามตามมาตรา ๓๙ หรือผู้รับใบอนุญาตตามมาตรา ๕๓ หรือ มาตรา ๕๔ ผู้ใดขาดคุณสมบัติหรือมีลักษณะต้องห้ามตาม มาตรา ๓๙ ซึ่งได้นำมาใช้บังคับโดยอนุโลมตามมาตรา ๕๗ ให้นายทะเบียนมีอำนาจสั่งเพิกถอนใบอนุญาตของผู้รับใบอนุญาต ดังกล่าว กรณีเป็นเรื่องการขาดคุณสมบัติหรือมีลักษณะต้องห้าม ซึ่งในกรณีนี้นายทะเบียนจะต้องมีคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตทันที

9 ๒. อำนาจสั่งเพิกถอนใบอนุญาต (ต่อ) มาตรา ๗๑ วรรค ๒ ในกรณีที่ผู้รับอนุญาต ฝ่าฝืนมาตรา ๕๙ หรือมาตรา ๖๐ อีก ให้นายทะเบียน มีอำนาจสั่งเพิกถอนใบอนุญาต กรณีเป็นเรื่องถูกนายทะเบียนลงโทษด้วยการ สั่งพักใช้ใบอนุญาตมาแล้ว หากกระทำผิดซ้ำอีก นายทะเบียนมีอำนาจสั่งเพิกถอนใบอนุญาตได้ (เป็นดุลพินิจ)

10 มาตรา ๗๓ ผู้รับใบอนุญาตผู้ใดถูกลงโทษ ปรับทางปกครองตามมาตรา ๖๘ หรือมาตรา ๖๙ และจงใจหรือเจตนากระทำความผิดที่ถูกลงโทษ ปรับทางปกครองซ้ำอีก ให้นายทะเบียนมีอำนาจ สั่งพักใช้หรือเพิกถอนใบอนุญาตของผู้รับใบอนุญาต ดังกล่าว แล้วแต่กรณี ๒. อำนาจสั่งเพิกถอนใบอนุญาต (ต่อ)

11 ๓. อำนาจลงโทษปรับทางปกครอง มาตรา ๖๙ ในกรณีที่ปรากฏแก่นายทะเบียนว่าผู้รับใบอนุญาต ตามมาตรา ๓๗ หรือมาตรา ๓๘ ผู้ใดดำเนินกิจการฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติ ตามมาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ หรือมาตรา ๔๔ วรรคหนึ่ง หรือผู้รับ ใบอนุญาตตามมาตรา ๕๓ หรือมาตรา ๕๔ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติ ตามมาตรา ๔๑ หรือมาตรา ๔๒ ซึ่งได้นำมาใช้บังคับโดยอนุโลมตาม มาตรา ๕๗ ให้นายทะเบียนมีอำนาจสั่งให้ระงับการกระทำที่ฝ่าฝืน แก้ไขปรับปรุง หรือปฏิบัติให้ถูกต้องหรือเหมาะสมภายในระยะเวลาที่ กำหนด ในกรณีที่ผู้รับใบอนุญาตไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของนายทะเบียน ตามวรรคหนึ่งให้นายทะเบียนพิจารณากำหนดค่าปรับทางปกครองใน อัตราไม่เกินสองหมื่นบาทต่อวันตลอดเวลาที่ฝ่าฝืนอยู่

12 สรุปมาตรา ๖๙ กรณีที่ ๑. ถ้าผู้ได้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการ โรงภาพยนตร์ตามมาตรา ๓๗ หรือประกอบกิจการร้าน ให้เช่าแลกเปลี่ยนจำหน่ายภาพยนตร์ตามมาตรา ๓๘ ไม่แสดงใบอนุญาตไว้ในที่เปิดเผย ไม่ขอใบแทนกรณีใบอนุญาตสูญหายเสียหาย ภายใน ๑๕ วัน ไม่แจ้งประเภทของภาพยนต์ที่นำออกฉายไว้ใน ที่เปิดเผยในบริเวณโรงภาพยนตร์

13 สรุปมาตรา ๖๙ (ต่อ) กรณีที่ ๒. ถ้าผู้ได้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการร้าน วีดิทัศน์ ตามมาตรา ๕๓ หรือประกอบกิจการร้านให้ เช่า แลกเปลี่ยน จำหน่ายวีดิทัศน์ตามมาตรา ๕๔ - ไม่แสดงใบอนุญาตไว้ในที่เปิดเผย - ไม่ขอใบแทนกรณีใบอนุญาตสูญหาย เสียหายภายใน ๑๕ วัน

14 สรุปมาตรา ๖๙ (ต่อ) นายทะเบียนมีอำนาจสั่งให้ระงับการกระทำที่ฝ่าฝืน แก้ไขปรับปรุง หรือปฏิบัติให้ถูกต้องหรือเหมาะสม ภายในระยะเวลาที่กำหนด ถ้าไม่ปฏิบัติตาม นายทะเบียนมีอำนาจกำหนด โทษปรับทางปกครอง ไม่เกินวันละ ๒๐,๐๐๐ บาท/วัน ตลอดเวลาที่มีการฝ่าฝืนอยู่

15 สรุปมาตรา ๖๙ (สุดท้าย) อย่างไรก็ดี ก่อนที่จะมีคำสั่งปรับ จะต้อง ปฏิบัติตาม พรบ.วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. ๒๕๓๙ มาตรา ๓๐ เสียก่อน กล่าวคือในกรณี ที่คำสั่งทางปกครองอาจกระทบถึงสิทธิของคู่กรณี เจ้าหน้าที่ต้องให้คู่กรณีมีโอกาสที่จะได้ทราบ ข้อเท็จจริงอย่างเพียงพอและมีโอกาสได้โต้แย้ง และแสดงพยานหลักฐานของตน

16 การบังคับโทษปรับทางปกครอง มาตรา ๗๒ ในกรณีที่ผู้รับใบอนุญาตไม่ยอม ชำระค่าปรับทางปกครองตามที่นายทะเบียนกำหนด ตามมาตรา ๖๘ หรือมาตรา ๖๙ ให้นำบทบัญญัติ เกี่ยวกับการบังคับทางปกครองตามกฎหมายว่าด้วย วิธีปฏิบัติราชการทางปกครองมาใช้บังคับโดย อนุโลม

17 การบังคับโทษปรับทางปกครอง พรบ.วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. ๒๕๓๙ มาตรา ๕๗ คำสั่งทางปกครองที่กำหนดให้ผู้ใดชำระเงิน ถ้าถึง กำหนดแล้วไม่มีการชำระโดยถูกต้องครบถ้วน ให้เจ้าหน้าที่มีหนังสือเตือน ให้ผู้นั้นชำระภายในระยะเวลาที่กำหนด แต่ต้องไม่น้อยกว่าเจ็ดวัน ถ้าไม่มี การปฏิบัติตามคำเตือน เจ้าหน้าที่อาจใช้มาตรการบังคับทางปกครอง โดยยึดหรืออายัดทรัพย์สินของผู้นั้นและขายทอดตลาด เพื่อชำระเงิน ให้ครบถ้วน วิธีการยึด การอายัดและการขายทอดตลาดทรัพย์สินให้ปฏิบัติ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งโดยอนุโลม ส่วนผู้มีอำนาจ สั่งยึดหรืออายัดหรือขายทอดตลาดให้เป็นไปตามที่กำหนดในกฎกระทรวง

18 ปัญหาขัดข้องการลงโทษปรับทางปกครอง ตามมาตรา ๖๘ มาตรา ๖๘ ผู้รับใบอนุญาตประกอบกิจการโรงภาพยนตร์ผู้ใด ฉายภาพยนตร์ไทยน้อยกว่าสัดส่วนที่คณะกรรมการประกาศกำหนดตาม มาตรา ๙ (๔) ต้องชำระค่าปรับทางปกครองตามอัตราที่นายทะเบียน กลางประกาศกำหนด ทั้งนี้ไม่เกินสามแสนบาท มาตรา ๙ คณะกรรมการมีอำนาจหน้าที่ดังต่อไปนี้ (๔) เสนอคำแนะนำต่อรัฐมนตรีในการออกกฎกระทรวงและ ประกาศตามพระราชบัญญัตินี้ (๕) ออกประกาศกำหนดสัดส่วนระหว่างภาพยนตร์ไทยและ ภาพยนตร์ต่างประเทศที่จะนำออกฉายในโรงภาพยนตร์ตาม (๑) ของ บทนิยามคำว่า “โรงภาพยนตร์” ในมาตรา ๔

19 การอุทธรณ์คำสั่งทางปกครอง มาตรา ๖๗ คำสั่งไม่ออกใบอนุญาต คำสั่งไม่อนุญาตให้ต่อ อายุใบอนุญาต คำสั่งให้ชำระค่าปรับทางปกครอง คำสั่งพักใช้หรือ คำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตของนายทะเบียน ตามมาตรา ๓๗ มาตรา ๓๘ มาตรา ๔๐ มาตรา ๕๓ มาตรา ๕๔ มาตรา ๖๘ มาตรา ๖๙ วรรคสอง มาตรา ๗๐ มาตรา ๗๑ หรือมาตรา ๗๓ ผู้ได้รับคำสั่งมี สิทธิอุทธรณ์ต่อคณะกรรมการได้ภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับ แจ้งคำสั่ง ให้คณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ให้แล้วเสร็จภายใน สามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับอุทธรณ์ถ้าพิจารณาไม่เสร็จภายใน กำหนดระยะเวลาดังกล่าวให้ถือว่าเห็นด้วยกับคำอุทธรณ์ คำวินิจฉัยของคณะกรรมการให้เป็นที่สุด

20 ๓. อำนาจในการปฏิบัติการให้เป็นไปตาม พรบ.ภาพยนตร์ ฯ มาตรา ๖๑ เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้ ให้นายทะเบียนและพนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจหน้าที่ดังต่อไปนี้ (๑) เข้าไปในสถานที่สร้างภาพยนตร์ โรงภาพยนตร์ ร้านวีดิทัศน์ สถานที่ประกอบกิจการให้เช่า แลกเปลี่ยน หรือ จำหน่ายภาพยนตร์หรือวีดิทัศน์ ในระหว่างเวลาพระอาทิตย์ขึ้น จนถึงพระอาทิตย์ตกหรือในเวลาทำการของสถานที่นั้น เพื่อตรวจสอบภาพยนตร์ วีดิทัศน์ สื่อโฆษณา หรือการกระทำใด ที่อาจฝ่าฝืนบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัตินี้

21 (๒) ตรวจ ค้น อายัด หรือยึดภาพยนตร์ วีดิทัศน์ หรือสื่อ โฆษณาในกรณีที่มีเหตุอันควรสงสัยว่ามีการกระทำที่ฝ่าฝืนหรือ ไม่ปฏิบัติตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัตินี้ ในระหว่างเวลา พระอาทิตย์ขึ้นจนถึงพระอาทิตย์ตกหรือในเวลาทำการของสถานที่นั้น (๓) สั่งให้หยุดการสร้างภาพยนตร์ที่ฝ่าฝืนมาตรา ๒๑ หรือ มาตรา ๒๓ วรรคหนี่ง (๔) สั่งห้ามการฉาย ให้เช่า แลกเปลี่ยน หรือจำหน่าย ภาพยนตร์ หรือวีดิทัศน์ที่ฝ่าฝืนมาตรา ๒๕ วรรคหนึ่ง หรือมาตรา ๔๗ วรรคหนึ่ง (๕) สั่งให้หยุดการโฆษณาหรือประชาสัมพันธ์สื่อโฆษณาที่ฝ่า ฝืนมาตรา ๒๕ วรรคหนึ่ง ซึ่งได้นำมาใช้บังคับโดยอนุโลมตามมาตรา ๓๓ หรือมาตรา ๔๗ ซึ่งได้นำมาใช้บังคับโดยอนุโลมตามมาตรา ๕๒

22 เมื่อได้เข้าไปและลงมือทำการตรวจสอบตาม (๑) หรือ ทำการค้นตาม (๒) แล้วถ้ายังดำเนินการไม่เสร็จจะกระทำต่อไป ในเวลากลางคืนหรือนอกเวลาทำการของสถานที่นั้นก็ได้ การค้นตาม (๒) ต้องมีหมายค้น เว้นแต่มีเหตุอันควร เชื่อว่าหากเนิ่นช้ากว่าจะเอาหมายค้นมาได้หลักฐานดังกล่าว จะถูกยักย้าย ซุกซ่อน ทำลาย หรือทำให้เปลี่ยนสภาพไป จากเดิม ให้ดำเนินการค้น อายัด หรือยึดหลักฐานที่เกี่ยวข้อง กับการกระทำความผิดได้โดยไม่ต้องมีหมายค้นแต่ต้องปฏิบัติ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาว่าด้วยการค้น

23 แต่อย่าลืม.....พกบัตร มาตรา ๖๔ ในการปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา ๖๑ นายทะเบียนและพนักงานเจ้าหน้าที่ต้องแสดงบัตร ประจำตัวต่อบุคคลที่เกี่ยวข้อง บัตรประจำตัวนายทะเบียนและพนักงานเจ้าหน้าที่ ให้เป็นไปตามแบบที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด

24 โทษทางอาญา สรุปฐานความผิดที่น่าสนใจมีดังนี้ ๑. นำภาพยนตร์/วีดิทัศน์ ออกฉาย จำหน่าย ให้เช่า โดยที่ ภาพยนตร์นั้นยังมิได้ผ่านการตรวจพิจารณา (ม. ๒๕/ม. ๔๗) ๒. ประกอบกิจการโรงภาพยนตร์/ร้านวีดิทัศน์โดยทำเป็นธุรกิจ หรือได้รับประโยชน์ตอบแทน โดยไม่ได้รับอนุญาตจากนาย ทะเบียน (ม. ๓๗/ม.๕๓) ๓. ภาพยนตร์/วีดิทัศน์ที่ผู้รับอนุญาตมีไว้ในสถานประกอบกิจการ ของตน ไม่ผ่านการตรวจพิจารณาและได้รับอนุญาตหรือไม่ แสดงเครื่องหมายการอนุญาต หมายเลขรหัสตามที่นาย ทะเบียนกำหนด (ม. ๔๓/ม. ๕๘)

25 โทษทางอาญา ๔. ฉายภาพยนตร์ที่ไม่ใช่ภาพยนตร์ประเภทส่งเสริมการเรียนรู้ หรือไม่ใช่ภาพยนตร์ประเภทที่เหมาะสมกับผู้ดูทั่วไปใน สถานที่ที่บุคคลทั่วไปสามารถดูได้ (มาตรา ๔๖) ๕.ขัดขวางหรือไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของนายทะเบียนหรือ พนักงานเจ้าหน้าที่ในการปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา ๖๑ (มาตรา ๘๓)

26 ข้อสงสัย...? ประกอบกิจการร้านจำหน่ายให้เช่าภาพยนตร์โดยไม่ได้รับ อนุญาต (มาตรา ๓๘ โทษ มาตรา ๗๙) และประกอบกิจการ ร้านจำหน่ายให้เช่าวีดิทัศน์โดยไม่ได้รับอนุญาต (มาตรา ๕๔ โทษ มาตรา ๘๒) เป็นความผิดกรรมเดียวหรือไม่ ? - ฎีกาที่ ๔๐๙๓/๒๕๕๕ เป็นความผิดกรรมเดียว น่าสงสัยว่า หากมีการนำเอาภาพยนตร์ที่ไม่ได้ผ่านการ ตรวจพิจารณามาจำหน่ายให้เช่า (มาตรา ๒๕ โทษมาตรา ๗๘) พร้อมกับการประกอบกิจการร้านภาพยนต์และวีดิทัศน์ โดยไม่ได้ รับอนุญาตด้วย ศาลฎีกายังจะถือเป็นความผิดกรรมเดียวอีก หรือเปล่า ?

27 ความผิดตาม พรบ.ภาพยนตร์ฯ มาตรา ๓๘ (ประกอบกิจการ ร้านให้เช่าจำหน่ายภาพยนตร์โดยไม่ได้รับอนุญาต) ความผิดตามมาตรา ๕๔ (ประกอบกิจการร้านให้เช่าจำหน่าย วีดิทัศน์โดยไม่ได้รับอนุญาต) ความผิดตามมาตรา ๒๕ (นำภาพยนต์ที่ไม่ผ่านการตรวจ พิจารณาออกจำหน่ายให้เช่า) ความผิดตามมาตรา ๔๗ (นำวีดิทัศน์ที่ไม่ผ่านการตรวจ พิจารณาออกจำหน่ายให้เช่า) ประกอบ ๘๑ -ฎีกาที่ ๗๑๙๖/๒๕๕๔ เป็นความผิดกรรมเดียว ให้ลงโทษฐาน ประกอบกิจการให้เช่าภาพยนตร์โดยไม่ได้รับอนุญาต ซึ่งเป็นบท ที่มีโทษหนักสุดเพียงบทเดียว ให้คืนของกลาง

28 ส่วนแผ่นภาพยนตร์และแผ่นวีดิทัศน์ ๑,๕๘๓ แผ่น จำเลย ใช้ในการประกอบกิจการให้เช่าภาพยนตร์และวีดิทัศน์ โดยไม่ได้รับอนุญาต ทั้งยังไม่ได้ผ่านการตรวจพิจารณา ศาลฏีกาเห็นว่า สาระสำคัญของการกระทำความผิดอยู่ที่ การไม่ได้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการ และไม่นำภาพยนต์ และวีดิทัศน์ไปให้คณะกรรมการตรวจพิจารณา แผ่นภาพยนตร์และวีดิทัศน์ของกลางจึง มิใช่ทรัพย์สินที่ จำเลยมีไว้เป็นความผิด ได้ใช้ หรือมีไว้เพื่อใช้ในการ กระทำผิดอันพึงริบได้ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒ และมาตรา ๓๓ ให้คืนของกลาง

29 กรณีศึกษา ๑. กรณีที่มีผู้ขอข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับจำนวน สถานประกอบการคาราโอเกะ หรือกิจการ ภาพยนตร์และวีดิทัศน์ หรือร้านเกมส์ ๒. ได้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการร้านวีดิทัศน์ แล้ว แต่ภายหลังไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไข จะทำ อย่างไร

30 กรณีศึกษา ๓. ร้านให้บริการอินเตอร์เน็ตจะต้องได้รับอนุญาต ตาม พรบ.ภาพยนตร์ฯ หรือไม่ ๔. กรณีผู้รับใบอนุญาตประกอบกิจการร้านวีดิทัศน์ ว่าจ้างหรือมอบหมายให้มีผู้ดูแลสถานประกอบ กิจการ มีการกำหนดคุณสมบัติหรือลักษณะ ต้องห้ามสำหรับผู้ดูแลไว้หรือไม่

31 กรณีศึกษา ๕. มีผู้ยื่นคำขออนุญาตประกอบกิจการร้านวีดิทัศน์ แต่ระหว่างที่ยังมิได้รับอนุญาตได้ดำเนินกิจการไป ก่อนแล้วโดยการให้เด็กอายุต่ำกว่า ๑๕ ปี และ ไม่เกิน ๑๘ ปีเข้าใช้บริการก่อนเวลาที่กฎกระทรวง กำหนด ดังนี้ เมื่อพบเหตุการณ์ดังกล่าวสมควรจะ ดำเนินการอย่างใดต่อไป

32 กรณีศึกษา ๖. การที่มีผู้เสนอจำหน่ายภาพยนต์และวีดิทัศน์ หรือไฟล์ข้อมูลภาพยนตร์และวีดิทัศน์ผ่านเครือข่าย อินเตอร์เน็ด มีความผิดหรือไม่อย่างไร ๗. เอาแผ่นเก่ามาขาย ก็ถือว่าเป็นการประกอบ กิจการร้านจำหน่ายให้เช่าภาพยนตร์ที่ต้องขอรับ อนุญาตตามมาตรา ๓๘ เช่นกัน

33 กรณีศึกษา ๘. ร้านภาพยนต์และวีดิทัศน์ที่อยู่ระหว่างถูกสั่งพัก ใช้ใบอนุญาต แต่มาขอยกเลิกใบอนุญาต จะทำได้ หรือไม่ ๙. โรงแรมที่มีบริการให้แขกผู้เข้าพักเลือกชม ภาพยนตร์จากโทรทัศน์ในห้องพักโดยเสีย ค่าตอบแทน (Pay TV) ถือเป็นการประกอบกิจการ โรงภาพยนตร์หรือไม่

34 กรณีศึกษา ๑๐. การฉายภาพยนต์ผ่าน Projection ไปบนจอ (หรือทางจอทีวีปกติ) ในงานประเพณี งานเลี้ยง สังสรรค์ จะเข้าข่ายเป็นการประกอบกิจการ โรงภาพยนตร์หรือไม่


ดาวน์โหลด ppt 1 อำนาจหน้าที่ของนายทะเบียน และพนักงานเจ้าหน้าที่ ตาม พรบ.ภาพยนตร์และวีดิทัศน์ พ.ศ. ๒๕๕๑ โดย อ. ธนวัฒน์ เนติโพธิ์ ผู้เชี่ยวชาญประจำตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ.

งานนำเสนอที่คล้ายกัน


Ads by Google