งานนำเสนอกำลังจะดาวน์โหลด โปรดรอ

งานนำเสนอกำลังจะดาวน์โหลด โปรดรอ

การประชุมคณะกรรมการกำหนดนโยบาย และแผนยุทธศาสตร์ ระยะ 4 ปี (พ. ศ

งานนำเสนอที่คล้ายกัน


งานนำเสนอเรื่อง: "การประชุมคณะกรรมการกำหนดนโยบาย และแผนยุทธศาสตร์ ระยะ 4 ปี (พ. ศ"— ใบสำเนางานนำเสนอ:

1 การประชุมคณะกรรมการกำหนดนโยบาย และแผนยุทธศาสตร์ ระยะ 4 ปี (พ. ศ
การประชุมคณะกรรมการกำหนดนโยบาย และแผนยุทธศาสตร์ ระยะ 4 ปี (พ.ศ ) กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม 8 กันยายน 2553

2 ประเด็นการประชุม นโยบายผู้บริหาร
แนวทางการจัดทำยุทธศาสตร์กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม การประเมินสถานการณ์ นโยบายและแผนพัฒนาเศรษฐกิจ ความต้องการของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย ผลการดำเนินงานที่ผ่านมา แม่แบบการส่งเสริมและพัฒนาอุตสาหกรรมในต่างประเทศ เป้าหมายของกรมส่งเสริมอุตสาหกรรม การวิเคราะห์ช่องว่างการดำเนินงาน ยุทธศาสตร์และแผนปฏิบัติงาน ประเด็นอื่น ๆ

3 นโยบายด้านการให้บริการ
นโยบายผู้บริหาร นโยบายการดำเนินงานของกรมส่งเสริมอุตสาหกรรม แบ่งเป็น ด้านการให้บริการ และ ด้านการพัฒนาองค์กร นโยบายด้านการให้บริการ ให้ระลึกถึงตราราชการประจำกระทรวงอุตสาหกรรม นารายณ์เกษียรสมุทร ซึ่งมี 4 กร หมายถึงการให้ความสำคัญใน 4 มิติ ดังนี้ มิติที่ 1 การพัฒนาผู้ประกอบการ ควรมีการพัฒนาหลักสูตรของผู้ประกอบการให้มีความทันสมัยและสอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงของโลก โดยเน้นการพัฒนา 3 ประเด็นหลัก คือ ความเป็นผู้ประกอบการ เศรษฐกิจสร้างสรรค์ และเศรษฐกิจเสรีในโลกไร้พรมแดน ผ่านทางกิจกรรม / โครงการต่างๆ ของกรมส่งเสริมอุตสาหกรรม เช่น โครงการพัฒนาผู้ประกอบการธุรกิจอุตสาหกรรม (คพอ.) โครงการเสริมสร้างผู้ประกอบการใหม่ (NEC) และ โครงการพัฒนาศักยภาพการบริหารจัดการวิสาหกิจชุมชน (CIMED)

4 นโยบายผู้บริหาร มิติที่ 2 การพัฒนาวิสาหกิจ โดยให้ความสำคัญกับกลุ่มเป้าหมายที่เป็นภาคการผลิตไม่น้อยกว่าร้อยละ 50 ของจำนวนผู้รับบริการทั้งหมด เปิดโอกาสให้กับกลุ่มเป้าหมายที่ไม่เคยได้รับบริการเพิ่มมากขึ้น โดยบูรณาการในการให้บริการระหว่างหน่วยงานภายในกรมส่งเสริมอุตสาหกรรมด้วยกันเอง อีกทั้ง การให้ความสำคัญกับการพัฒนาอุตสาหกรรมรายสาขาที่ กรมส่งเสริมอุตสาหกรรมรับผิดชอบ และจัดสรรงบประมาณตามความสำคัญของสาขาอุตสาหกรรม มิติที่ 3 การสร้างเครือข่าย โดยพัฒนารูปแบบการสร้างเครือข่ายคลัสเตอร์ให้เห็นเป็นรูปธรรม ซึ่งแต่ละหน่วยงานทั้งส่วนกลางและภูมิภาคต้องมี Show Case คลัสเตอร์ที่ประสบความสำเร็จและเป็นแบบอย่างที่ดี อย่างน้อยหน่วยงานละ 1 คลัสเตอร์ รวมทั้งผู้บริหารควรมีส่วนร่วมในการพัฒนาคลัสเตอร์กับผู้ประกอบการอย่างจริงจัง

5 นโยบายผู้บริหาร มิติที่ 4 การเสริมสร้างปัจจัยที่เอื้อต่อการพัฒนา โดยการสนับสนุนปัจจัยต่างๆที่จะช่วยให้ผู้ประกอบการดำเนินธุรกิจได้อย่างราบรื่น อาทิเช่น การพัฒนาที่ปรึกษาให้มีมาตรฐาน การขึ้นทะเบียนที่ปรึกษาอย่างเป็นระบบ และเปิดโอกาสให้ที่ปรึกษาเรียนรู้แบบ OJT กับที่ปรึกษาซึ่งมีประสบการณ์ จัดการดูแลเครื่องมือ อุปกรณ์วิเคราะห์ทดสอบ รวมทั้งเครื่องจักร (ถ้ามี) ให้มีการใช้งานหรือใช้บริการให้เกิดความคุ้มค่า รวมทั้งการจัดให้มีระบบการติดตามและประเมินผลการให้บริการข้อมูลสารสนเทศและคำปรึกษาแนะนำ ทั้งในส่วนกลางและส่วนภูมิภาค ในด้านเงินทุนหมุนเวียนให้เน้นความโปร่งใส เป็นมืออาชีพ รวมทั้งเร่งติดตามหนี้สินที่มีปัญหาอย่างจริงจัง

6 นโยบายด้านการพัฒนาองค์กร
นโยบายผู้บริหาร นโยบายด้านการพัฒนาองค์กร มิติด้านองค์กร โดยมุ่งเน้นการประชาสัมพันธ์ในเชิงรุก สร้างภาพลักษณ์ของกรมส่งเสริมอุตสาหกรรมให้เป็นที่รู้จักแก่ประชาชนและผู้รับบริการมากยิ่งขึ้น ดูแลสถานที่หน่วยงานให้สะอาดเรียบร้อย และความพร้อมของเจ้าหน้าที่ ในการใส่ใจให้บริการอย่างมีคุณภาพ รวมทั้งให้ทุกหน่วยงานรับฟังความคิดเห็นของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย เพื่อนำมาปรับปรุงและพัฒนาการดำเนินงานอย่างต่อเนื่อง และให้รายงานต่ออธิบดีกรมส่งเสริมอุตสาหกรรมภายในเดือนตุลาคม 2553

7 นโยบายผู้บริหาร มิติด้านบุคลากร การส่งเสริมช่วยเหลือ SMEs ต้องใช้ความรู้ในลักษณะสหสาขา จึงต้องพัฒนาบุคลากรของกรมส่งเสริมอุตสาหกรรม ให้มีความรู้หลากหลายในลักษณะความรู้ทั่วไป (Generalist) และต้องเพิ่มพูนทักษะเฉพาะทาง (Specialist) ในแต่ละสาขาอุตสาหกรรม (ตามหน่วยงานที่สังกัด) ขณะเดียวกัน ในยุคเศรษฐกิจไร้พรมแดน ต้องพัฒนาทักษะทางด้านภาษาเพื่อรองรับการประสานงานในระดับระหว่างประเทศ โดยให้แต่ละหน่วยงานกำหนดบุคลากรที่จำเป็นต้องพัฒนาด้านภาษาต่างประเทศ รวมทั้ง ควรวางแผนการสับเปลี่ยนหมุนเวียนเพื่อให้บุคลากรเกิดการเรียนรู้ที่หลากหลาย นอกจากนี้ “กำลังแฝง” ซึ่งยังทำงานได้ต่ำกว่าระดับที่ควรจะเป็น ให้ผู้บริหารสำนัก / ศูนย์เปิดโอกาสให้มีการพูดคุย และนำเสนองานที่อยากปฏิบัติ ซึ่งอาจจะไม่ได้อยู่ในส่วนหรือฝ่ายที่ตัวเองสังกัด ขอให้ดำเนินการใน 3 เดือน (ตุลาคม – ธันวาคม 2553) โดยให้นำหลักการทำคำรับรองการปฏิบัติงานรายบุคคลมาใช้ หรือประยุกต์ใช้

8 นโยบายผู้บริหาร ในทุกมิติ ขอให้ผู้บริหารทุกระดับ และเจ้าหน้าที่ปฏิบัติ เน้นการกำกับติดตามงานอย่างเข้มข้น โดยลงสุ่มตรวจการทำงานของที่ปรึกษา หรือผู้รับจ้างเหมางานในเชิงคุณภาพ มิใช่ดูเพียงรายงานที่เสนอแต่เพียงอย่างเดียว ขณะเดียวกันต้องลงพื้นที่สัมผัสกับผู้รับบริการให้มากยิ่งขึ้นด้วย มิฉะนั้น ผู้รับบริการจะไม่รู้จักกรมส่งเสริมอุตสาหกรรมรู้จักแต่ที่ปรึกษา

9 แนวทางการจัดทำแผนยุทธศาสตร์ของ กสอ.
ทางเลือกยุทธศาสตร์ วิเคราะห์ SWOT & GAP วิเคราะห์ทิศทางยุทธศาสตร์ (SDA) ทบทวนเป้าหมายและวิสัยทัศน์ ข้อมูล มหภาค ทบทวนนโยบายและแผนชาติ ผลการดำเนินงานที่ผ่านมา ความต้องการของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย แบบอย่างการส่งเสริม ที่ดี การเลือกใช้แนวทาง การค้นหาแนวทาง การรวมรวมข้อมูล © 2007 BSM.DIP

10 การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างเศรษฐกิจ

11 การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างทางสังคม

12 การเจริญเติบโตด้านอุตสาหกรรม

13 การเจริญเติบโตด้านบริการ

14 โครงสร้างส่งออก-นำเข้าของไทย

15 ดัชนีวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

16 เปรียบเทียบอันดับความสามารถด้านวิทยาสตร์และเทคโนโลยี

17 ความสามารถในการแข่งขันของไทย
Source: IMD Source: WEF โดยสถาบัน IMD ประจำปี 2553 เปรียบเทียบกับประเทศอื่นๆที่เผยแพร่ในงาน Thailand Competitiveness Conference 2010 เมื่อวันที่ 1 ก.ย.ที่ผ่านมา พบว่า ในปีนี้ประเทศเราอยู่ในอันดับที่ 26 เท่ากับปีที่ผ่านมา โดยแบ่งเป็น 4 ด้าน ด้านที่ 1 คือ ปัจจัยสมรรถนะเศรษฐกิจโดยรวม อยู่ในอันดับที่ 6 ด้านที่ 2 คือ ปัจจัยประสิทธิภาพของภาครัฐ อยู่ในอันดับที่ 18 ด้านที่ 3 คือ ปัจจัยประสิทธิภาพของภาคเอกชน อยู่ในอันดับที่ 20 และด้านที่ 4 คือ ปัจจัยโครงสร้างพื้นฐาน อยู่ในอันดับที่ 46 โดยจุดแข็งของประเทศไทยอยู่ที่สมรรถนะของเศรษฐกิจโดยรวม เนื่องจากสภาพเศรษฐกิจกำลังดีขึ้นตามที่สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สศช.) ประเมินไว้ว่าเศรษฐกิจไทยไตรมาส 2 ปี2553 ขยายตัว 9.1% ดังนั้น ในครึ่งปีแรกของปี เศรษฐกิจไทยขยายตัว 10.6% จากการจัดอันดับ 4 ด้านข้างต้น ในกลุ่มที่มีการปรับประสิทธิภาพได้ดีขึ้น โดยเฉพาะปัจจัยประสิทธิภาพของภาครัฐและภาคเอกชน ที่อยู่ในระดับที่ 18 และ 20 ถือว่าเป็นการปรับตัวในระดับที่ดีขึ้น โดยเฉพาะภาคเอกชน จากอันดับที่ 25 เมื่อปี 2552 ขึ้นมาในระดับที่ 20 ในปี 2553 ขณะที่ภาครัฐถือว่าใกล้เคียงกันจากเคยอยู่อันดับที่ 22 ในปี2551 ขึ้นมาอยู่ในอันดับ 17 ในปี 2552 และอยู่อันดับ 18 ในปี 2553 อย่างไรก็ตาม ยังมีหลายปัจจัยที่ทางรัฐบาลต้องดำเนินการปรับปรุง เช่น ประสิทธิภาพในการให้บริการ การแก้ไขกฎระเบียบต่างๆ ของหน่วยงานภาครัฐที่จะช่วยให้การบริการมีประสิทธิภาพดียิ่งขึ้น แต่สิ่งที่เป็นปัญหาและอุปสรรคใหญ่ของประเทศไทยคือ การทุจริตคอร์รัปชันและความโปร่งใสที่ถือเป็นปัญหาสำคัญ อีกทั้งเสถียรภาพทางการเมืองถือเป็นปัจจัยหลักที่ทำให้ขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศไทยลดต่ำลง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วง3-4 ปีที่ผ่านมา ขณะที่ขีดความสามารถในองค์กรเอกชน แม้ว่าจะมีการพัฒนาในทิศทางที่ดีขึ้น แต่จุดที่มีความสำคัญคือการส่งเสริมการสร้างและเพิ่มผลผลิตการทำงาน โดยเฉพาะในกลุ่มภาคธุรกิจขนาดกลางและย่อม หรือเอสเอ็มอี อีกจุดอ่อนของประเทศไทยคือ จากสถิติดัชนีการวิจัยและพัฒนาของประเทศไทย ปี พบว่า โครงสร้างพื้นฐาน ซึ่งประเทศไทยอยู่ในอันดับที่ 46 ในปี2553 ขณะที่โครงสร้างพื้นฐานวิทยาศาสตร์และโครงสร้างพื้นฐานเทคโนโลยีอยู่ในระดับต่ำเพราะอยู่ในระดับที่ 40 และ48 ตามลำดับ ซึ่งถือว่าต่ำมากเมื่อเทียบกับจำนวนประเทศในการจัดอันดับของ IMD แต่ละปีอยู่ที่ประมาณ 58 ประเทศ โดยเฉพาะปัจจัยนวัตกรรมใหม่ที่ประเทศไทยอยู่ในอันดับที่ 57 ในปี 2552 จากการจัดอันดับทั้งหมด 133 ประเทศของ WEF (World Economic Forum) นี่คือจุดอ่อนที่ทางรัฐบาลควรต้องมีการปรับปรุงในการส่งเสริมการวิจัยและพัฒนา โดยเฉพาะการสนับสนุนงบประมาณค่าใช้จ่ายทางด้าน R & D ค่าเฉลี่ยปี ประเทศไทยมีค่าใช้จ่ายการวิจัยและพัฒนาต่อจีดีพี 0.24% โดยประเทศไทยมีบุคลากรวิจัยเต็มเวลาต่อประชากร 1 หมื่นคน ในปี 2550 เฉลี่ย 6.76 คน สำหรับเป้าหมายของแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 10 ในการเพิ่มบุคลากรวิจัยเต็มเวลาต่อประชากร 1 หมื่นคน ( ) เฉลี่ย 10 คน เมื่อเปรียบเทียบกับประเทศมาเลเซีย ในปี 2551 เฉลี่ย 7 คนประเทศสิงคโปร์ ในปี 2551 เฉลี่ย 82.2 คน และประเทศญี่ปุ่น ในปี 2551 เฉลี่ย 72.1 คน นายกรัฐมนตรี ระบุว่า ภารกิจที่รัฐบาลจะดำเนินการต่อไป เพื่อส่งเสริมขีดความสามารถด้านการแข่งขัน คือ การเชื่อมโยงระบบการวิจัยและการพัฒนา (อาร์แอนด์ดี) เข้ากับการประกอบการ โดยเริ่มต้นจากการจัดทำคลังข้อมูลด้านการวิจัยและการพัฒนา เพื่อเป็นฐานข้อมูลให้เอกชนสามารถเข้าถึงได้ เบื้องต้นได้มอบหมายให้กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเป็นผู้เริ่มดำเนินการ โดยรัฐบาลจะให้การสนับสนุนด้านแรงจูงใจ เพื่อนำไปสู่การวิจัยและการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง

18 ความสามารถในการแข่งขัน

19 การประเมินสถานการณ์ Strengths Weaknesses บุคลากรและองค์ความรู้
บุคลากรมีความรู้ และประสบการณ์เกี่ยวกับงานส่งเสริมอุตสาหกรรม ที่หลากหลาย โดยเฉพาะด้านการประกอบการ การจัดการ อุตสาหกรรมรายสาขา เป็นต้น ขาดการจัดการองค์ความรู้ที่เข้มแข็ง ขาดการสร้าง competency อย่างตอเนื่อง ขาดปัจจัยสนับสนุนกระตุ้นให้เกิดการใช้ประโยชน์จากองค์ความรู้ ขาดการถ่ายทอดองค์ความรู้ จากผู้รู้ หรือผู้มีประสบการณ์ ไปสู่บุคลากรรุ่นใหม่ ๆ บุคลากรขาดการพัฒนาทักษะและองค์ความรู้ในด้านการปฏิบัติงานที่เกี่ยวข้องกับหน้าที่ความรับผิดชอบ และพัฒนาไม่ทันการเปลี่ยนแปลง บุคลากรส่วนใหญ่ยังทำงานได้ไม่เต็มขีดความสามารถ ระบบการบริหารบุคลากรยังขาดประสิทธิภาพและความโปร่งใส ระบบงาน การเอา IT มาใช้ในการบริหารงาน การบูรณาการทำงานยังไม่เป็นรูปธรรม องค์กรไม่เป็นลักษณะ Learning & Development ขาดการแปลงนโยบาย ยุทธศาสตร์ และแผนแม่บทไปสู่การปฏิบัติอย่างเป็นรูปธรรม กระบวนการตัดสินใจไปสู่การปฏิบัติมีความล่าช้า ไม่ทันต่อสถานการณ์ หน่วยงานภูมิภาคยังไม่สามารถเข้าไปมีบทบาทในการกำหนดยุทธศาสตร์ของท้องถิ่นได้อย่างมีประสิทธิภาพ องค์กรยังไม่สามารถใช้ประโยชน์จากศักยภาพของระบบสารสนเทศที่มีอยู่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ระเบียบ ขั้นตอน ไม่เอื้ออำนวยต่อการจูงใจให้เกิดผลิตภาพในการปฏิบัติงาน เครื่องมือและเทคโนโลยี มีเครื่องมือพื้นฐานเพียงพอต่อการให้บริการ มีรูปแบบการให้บริการที่หลากหลาย ขาดห้องปฏิบัติการทางเทคโนโลยีอุตสาหกรรม รวมถึงเครื่องมือ อุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติงาน ประสิทธิภาพในการเข้าถึงข้อมูลขั้นสูง เพื่อใช้ในการปฏิบัติงาน อยู่ในระดับต่ำ ระบบฐานข้อมูลที่มีอยู่ ยังไม่ได้นำมาบริหารจัดการ และใช้ประโยชน์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ (utilization) ขาดการสร้างและพัฒนาเครื่องมือ/รูปแบบในการส่งเสริมอุตสาหกรรมรายสาขาอย่างต่อเนื่อง พันธมิตร มีความสัมพันธ์ และได้รับการสนับสนุนที่ดีจากเครือข่ายพันธมิตรที่มีอยู่ในปัจจุบัน มีพันธมิตรต่างประเทศน้อย ยังใช้ประโยชน์จากพันธมิตรไม่ครอบคลุม ทั่วถึง อย่างเต็มประสิทธิภาพ เครือข่ายพันธมิตรยังไม่ครอบคลุมทุกสาขา การบริการ มีรูปแบบการให้บริการต่อกลุ่มเป้าหมาย ที่หลากหลาย ยังไม่สามารถเชื่อมโยงองค์ความรู้ระหว่างภาคการศึกษาและภาคอุตสาหกรรม สารสนเทศอุตสาหกรรมยังไม่เอื้อต่อการให้บริการกลุ่มเป้าหมายเพื่อใช้ติดตามสถานการณ์ และใช้ในการตัดสินใจประกอบธุรกิจ ขาดการพัฒนารูปแบบการให้บริการแบบต่อเนื่องและครบวงจร โครงสร้างองค์กร โครงสร้างมีความยืดหยุ่น ขาดการหมุนเปลี่ยนงาน (Job Rotation) ระหว่างบุคลากร ขาดความสมดุลในภารกิจและบุคลากรของหน่วยงานต่าง ๆ ภาพลักษณ์ องค์กรเป็นที่ยอมรับในฐานะเป็นหน่วยงานส่งเสริมและพัฒนาอุตสาหกรรม ขาดการประชาสัมพันธ์เชิงรุกขององค์กรในภาพรวม ขาดการปรับภาพลักษณ์ให้สอดคล้องกับสภาวการณ์

20 การประเมินสถานการณ์ Opportunities Threats ภาวะเศรษฐกิจโดยรวม
การรวมตัวทางเศรษฐกิจของภูมิภาคเอเชียมีมากขึ้น นโยบายการพัฒนาเศรษฐกิจแต่ละประเทศเอื้อต่อการดำเนินธุรกิจของไทย ความเชื่อมั่นนักลงทุนต่างประเทศลงลง อันเนื่องจากความไม่ชัดเจนในด้านกฎมายสิ่งแวดล้อม สถานการณ์ทางเศรศฐกิจมีความผันผวนและมีความเสี่ยงมากขึ้น ภาวะการแข่งขันสูงขึ้น ภาคธุรกิจอุตสาหกรรม รัฐบาลมีนโยบายช่วยเหลือภาคธุรกิจอย่างต่อเนื่อง ข้อตกลงหุ้นส่วนทางการค้าและการผลิตระหว่างประเทศเปิดโอกาสแก่วิสาหกิจของไทย นโยบายการส่งเสริมการลงทุนทั้งในและต่างประเทศ นโยบายแรงงานเสรีเปิดโอกาสให้ภาคธุรกิจ ต้นทุนปัจจัยการผลิตสูงขึ้น ความสามารถการแข่งขันของผู้ประกอบการไทยเสื่อมถอยลง ในขณะที่มีคู่แข่งรายใหม่จากต่างประเทศเพิ่มขึ้นและมีการพัฒนาประสิทธิภาพสูงขึ้น ทักษะของแรงงานภาคการผลิตยังไม่มีประสิทธิภาพ ผู้ให้บริการและที่ปรึกษาที่มีความเชี่ยวชาญและมีคุณภาพมีจำนวนไม่พอต่อความต้องการของภาคธุรกิจ Infrastructure ในด้านวิทยาศาสตร์เทคโนโลยี และ IT ไม่เพียงพอ การเมือง การเมืองยังไม่มั่นคง ทิศทางนโยบายอาจมีการเปลี่ยนแปลงและไม่แน่นอน สังคมและวัฒนธรรม สังคมเริ่มเปลี่ยนเป็นสังคมการประกอบการมากขึ้น ผู้ประกอบการเริ่มให้ความสำคัญกับเรื่องนวัตกรรมเพื่อเอื้อต่อการค้าการลงทุนระหว่างประเทศมากขึ้น สังคมให้ความสำคัญต่อการพัฒนาตนเองเพิ่มขึ้น สังคมของผู้สูงอายุเพิ่มมากขึ้น สร้างโอกาสทางด้านธุรกิจที่เกี่ยวข้องได้มากขึ้น วัฒนธรรมของผู้บริโภคเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ในด้านความต้องการและวงจรของสินค้าสั้น ส่งผลให้ยากต่อการกำหนดยุทธศาสตร์และแผนงานในระยะปานกลางและระยะยาว การเรียกร้องสิทธิต่างๆ มีมากขึ้น ระบบการศึกษาและกระแสสังคม ทำให้ขาดแคลนบุคลากรที่มีพื้นฐานด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ตลอดจนขาดแคลนแรงงานสายอาชีพ สังคมของผู้สูงอายุก่อให้เกิดการขาดแคลนแรงงาน และการเคลื่อนตัวเข้ามาของแรงงานต่างชาติ เทคโนโลยี ความสะดวกในการเข้าถึงเทคโนโลยีมากขึ้น ก่อให้เกิดประสิทธิภาพความรวดเร็วและความประหยัด เทคโนโลยีมีการพัฒนาอย่างรวดเร็ว แต่การเรียนรู้และการปรับตัวทางเทคโนโลยีค่อนข้างช้า ตามประเทศคู่แข่งไม่ทัน ประสิทธิภาพการบริหารจัดการเทคโนโลยียังไม่ดีพอ สิ่งแวดล้อม สร้างโอกาสแก่ผู้ประกอบการในการพัฒนาผลิตภัณฑ์หรือบริการใหม่ ๆ ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ภาวะโลกร้อน ส่งผลให้ทุกภาคส่วนต้องมีการปรับตัวเพื่อรักษาสิ่งแวดล้อม กฎระเบียบและการกีดกันทางการค้าอันเนื่องจากปัญหาสิ่งแวดล้อม หน่วยงานอื่นในภาครัฐ มีการบูรณาการทำงานที่ดีระหว่างหน่วยงานต่าง ๆ หน่วยงานภาครัฐมีภารกิจทับซ้อนกันทั้งระหว่างส่วนราชการ และหน่วยงานอิสระหรือหน่วยงานพิเศษอื่นๆ

21 นโยบายและแผนพัฒนาเศรษฐกิจ
นโยบาย / แผนพัฒนา ประเด็นสำคัญที่เกี่ยวข้องกับ กสอ. รัฐธรรมนูญ ปี 2550 ปรับปรุงประสิทธิภาพการทำงานของหน่วยงานภาครัฐ และส่งเสริมธรรมาภิบาล ใช้ประโยชน์จากการศึกษาพัฒนา และการถ่ายทอดเทคโนโลยีอย่างมีประสิทธิภาพ แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม ฉบับที่ 10 (พ.ศ ) ความมั่นคงของเศรษฐกิจชุมชน ปรับโครงสร้างการผลิตเพื่อเพิ่มผลิตภาพและคุณค่าบนฐานความรู้และความเป็นไทย พัฒนากระบวนการคลัสเตอร์และห่วงโซ่อุปทาน ส่งเสริมการลงทุนไทยในต่างประเทศ กระจายผลประโยชน์การพัฒนาที่เป็นธรรม สร้างธรรมาภิบาลในการบริหารจัดการ แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม ฉบับที่ 11 (พ.ศ ) พัฒนาอุตสาหกรรมเกษตร ทั้งที่เป็น Food และ Non-Food พัฒนาความรู้ความสามารถของคน สนับสนุนการผลิตสินค้าและบริการบนฐานปัญญา นวัตกรรม และการสร้างสรรค์ สร้างปัจจัยเอื้อต่อการผลิต การค้า และการลงทุน สร้างความเชื่อมโยงกับเศรษฐกิจในภูมิภาค พัฒนาที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม มุ่งเน้นความร่วมมือในภูมิภาคอาเซียน นโยบายรัฐบาล นายอภิสิทธิ์ ฯ เพิ่มประสิทธิภาพการผลิตเพื่อลดต้นทุนและเพิ่มมูลค่าให้แก่สินค้าของ SMEs ร่วมมือกับภาคเอกชนในการปรับปรุงคุณภาพและมาตรฐานสินค้า อำนวยความสะดวกในการจัดตั้งเครือข่ายรวมกลุ่ม และการให้สินเชื่อแก่ SMI ขยายฐานการตลาดไปสู่ประเทศใหม่ ใช้ประโยชน์จากข้อตกลงการค้าเสรี สนับสนุนการลงทุนในต่างประเทศ สนับสนุนการใช้พลังงานอย่างมีประสิทธิภาพ พัฒนาเศรษฐกิจเชิงสร้างสรรค์

22 นโยบายและแผนพัฒนาเศรษฐกิจ
นโยบาย / แผนพัฒนา ประเด็นสำคัญที่เกี่ยวข้องกับ กสอ. แผนส่งเสริม SMEs ฉบับที่ 2 (พ.ศ ) สร้างและพัฒนาผู้ประกอบการ เพิ่มผลิตภาพและขีดความสามารถทางนวัตกรรมของ SMEs ส่งเสริมภาคบริการในการสร้างคุณค่าและมูลค่าเพิ่ม ส่งเสริม SMEs ในภูมิภาคและท้องถิ่นด้านคุณภาพสินค้าและบริการ พัฒนาปัจจัยเอื้อในการดำเนินธุรกิจของ SMEs ด้านข้อมูล ตลาด เงิน โลจิสติกส์ แผนแม่บทการพัฒนาอุตสาหกรรม 20 ปี (พ.ศ ) พัฒนาฐานความรู้ตลอดห่วงโซ่อุปทาน มุ่งเน้นตลาดอาเซียน ส่งเสริมให้เกิดห่วงโซ่การผลิตในอาเซียน สร้างมูลค่าเพิ่มด้วยนวัตกรรมและการเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม เน้นส่งเสริมและพัฒนาอุตสาหกรรมยุทธศาสตร์ โดยฉพาะอุตสาหกรรมเกษตร แผนแม่บทการพัฒนาประสิทธิภาพและผลิตภาพของภาคอุตสาหกรรม (พ.ศ ) ยกระดับความสามารถทักษะแรงงาน ทั้งแรงงาน ที่มีอยู่เดิมและแรงงานที่กำลังเข้าสู่ภาคอุตสาหกรรม ยกระดับความสามารถทางด้านการบริหารจัดการ ปรับปรุงประสิทธิภาพเครื่องจักร พัฒนาระบบ Logistics ภายในกลุ่มอุตสาหกรรม สร้างเครือข่ายพันธมิตรธุรกิจ และ Supply Chain แผนแม่บทโครงสร้างพื้นฐานทางปัญญา เพิ่มความสามารถทางเทคโนโลยีและนวัตกรรมของภาคการผลิต สร้างความเข้มแข็งของแหล่งผลิตความรู้ สร้างความเชื่อมโยงระหว่างแหล่งผลิตความรู้และผู้ใช้ความรู้ ยุทธศาสตร์ของ อก. (พ.ศ ) ปรับโครงสร้างการผลิตและวางรากฐานอุตสาหกรรมยุทธศาสร์เพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน พัฒนาปัจจัยแวดล้อมให้เอื้อต่อการประธุรกิจและพัฒนาอุตสาหกรรม เสริมสร้างขีดความสามารถของอุตสาหกรรมให้แข่งขันได้ทุกระดับ ส่งเสริมอุตสาหกรรมที่รับผิดชอบต่อสังคม บริหารทรัพยากรและสิ่งแวดล้อมอย่างสมดุล พัฒนสมรรถนะและประสิทธิภาพองค์กร เพื่อตอบสนองความต้องการของผู้ประกอบการ

23 อุตสาหกรรมบนพื้นฐานองค์ความรู้
แนวทางการพัฒนาอุตสาหกรรม ใน 20 ปีข้างหน้า การสร้างสรรค์คุณค่าในอุตสาหกรรมเป้าหมาย มุ่งเน้นความร่วมมือในอาเซียน จัดตั้งเขตอุตสาหกรรมเชิงยุทธศาสตร์ การสร้างสรรค์คุณค่าบนพื้นฐานของนวัตกรมและทรัพยากรในประเทศ สายพานการผลิตของอาเซียน เขตอุตสาหกรรมการเกษตร เขตอุตสาหกรรม East – West Corridor ผลิตภัณฑ์สีเขียว และการผลิตที่สะอาด แชมป์สินค้าสำหรับอาเซียน + 6 เขตอุตสาหกรรมเชิงนิเวศ เขตอุตสาหกรรมเพื่อสังคม So what will be the future for Thailand? The Ministry of Industry has recently created a master plan for industrial development. The plan comprises 3 stages. The ultimate objective of the plan is to see the industrial sector in Thailand to be creative and green. In order to achieve this objective, MOI is planning to setup two working committees on creative industry and green industry to think of strategies, frameworks, projects and activities. ระยะที่ 1 ( ) อุตสาหกรรมบนพื้นฐานองค์ความรู้ ระยะที่ 2 ( ) อุตสาหกรรมนวัตกรรม ระยะที่ 3 ( ) อุตสาหกรรมยั่งยืน 23 23

24 และวิสาหกิจไทยให้มั่นคง และพึ่งพาตนเองได้อย่างยั่งยืน”
VISION “เป็นองค์กรหลักในการนำนวัตกรรม องค์ความรู้ ภูมิปัญญา เพื่อการพัฒนาอุตสาหกรรม และวิสาหกิจไทยให้มั่นคง และพึ่งพาตนเองได้อย่างยั่งยืน”

25 Mission ส่งเสริม สนับสนุน พัฒนา อุตสาหกรรม
วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม วิสาหกิจชุมชน ผู้ประกอบการ และผู้ให้บริการธุรกิจอุตสาหกรรม เพื่อให้มีสมรรถนะและขีดความสามารถ ในการประกอบการที่เป็นเลิศด้วยนวัตกรรม องค์ความรู้ ภูมิปัญญา และธรรมาภิบาล

26 มุ่งพัฒนาความรู้ ความสามารถ
Core Value ค่านิยม DIP พัฒนา (D) มืออาชีพ (P) ศีลธรรม (I) (Development) มุ่งพัฒนาความรู้ ความสามารถ (Integrity) มีศีลธรรม จรรยาบรรณ และบูรณาการ (Professional) ให้บริการ อย่างมืออาชีพ The core values of an organization are those values we hold which form the foundation on which we perform work and conduct ourselves.  We have an entire universe of values, but some of them are so primary, so important to us that through out the changes in society, government, politics, and technology they are STILL the core values we will abide by.  In an ever-changing world, core values are constant.  Core values are not descriptions of the work we do or the strategies we employ to accomplish our mission.  The values underlie our work, how interact with each other, and which strategies we employ to fulfill our mission.  The core values are the basic elements of how we go about our work.  They are the practices we use (or should be using) every day in everything we do.

27 ความต้องการของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย
เพิ่มประชาสัมพันธ์บริการของ กสอ. เพิ่มความหลากหลายในหลักสูตร เพื่อให้ตรงสาขา ตรงตามขนาดองค์กร เพิ่มภาคปฏิบัติในหลักสูตรมากขึ้น ต้องการบริการที่ต่อเนื่อง ต้องการให้มีการติดตามอย่างใกล้ชิด เพิ่ม Content ใน Internet อยากได้ที่ปรึกษาที่มีประสบการณ์ทางด้านธุรกิจ (อาจเป็นผู้ที่เกษียณแล้วก็ได้) การเชื่อมโยงข้อมูลผู้รับบริการระหว่างหน่วยงานที่ให้บริการ (Single Database)

28 ข้อเสนอแนะผลการดำเนินงานที่ผ่านมา
ตัวชี้วัดในทุกระดับยังไม่วามารถนำไปวัดผลสำเร็จได้อย่างเต็มที่ ความถูกต้องแม่นยำในการป้อนข้อมูลในฐานข้อมูลของ กสอ. บริการที่ให้ตรงความคาดหวังของผู้รับบริการในระดับปานกลาง การให้ความช่วยเหลือต่อเนื่อง เช่น กรณีการพัฒนาผู้ประกอบการและวิสาหกิจ การพัฒนาผู้ให้บริการ เป็นต้น ความต่อเนื่องของโครงการที่มีประโยชน์ ความเชื่อมโยงของโครงการ / กิจกรรมต่าง ๆ

29 แนวทางการส่งเสริม SMEs ของต่างประเทศ
Singapore Business Leader Initiative One Network for Enterprise (“Enterprise One”) Hong Kong Support and Consultation Center for SMEs (SUCCESS) Australia Rich Database for SMEs Taiwan Develop first class SMEs Stimulate IT Application Helmsman Plan

30 Australia

31 SMEs Start-up Strategy in Taiwan

32 Strategy Directive Analysis Matrix® Share of Services Growth of Needs
SDA Matrix Competency Relevancy Growth of Needs Share of Services Strategy Directive Analysis Matrix® ความสามารถของ เจ้าหน้าที่และเครือข่าย +ความเสี่ยง ส่วนแบ่งการให้บริการ เทียบกับคู่แข่ง พันธกิจหรือภาระหน้าที่ ซึ่งเกี่ยวข้องกับองค์กร แนวโน้มความต้องการ ของกลุ่มเป้าหมายของ องค์กร © 2007 BSM.DIP

33 SDA Matrix (Gap Analysis)
Keyword R (30%) C S (10%) N SDA Score Target Outcome Current Perform Strategy 1. ประสิทธิภาพการดำเนินงาน 5 2. ปรับปรุงผลิตภาพในภาคการผลิต 3. พัฒนาคลัสเตอร์และห่วงโซ่อุปทาน 4. ส่งเสริมการลงทุนในต่างประเทศ 5. สร้างธรรมาภิบาลในการบริหารจัดการ 6. พัฒนาอุตสาหกรรมเกษตร 7. กระจายผลประโยชน์การพัฒนา 8. พัฒนาความรู้ความสามารถของคน 9. สนับสนุนการผลิตและบริการที่สร้างสรรค์ 10. สร้างปัจจัยเอื้อต่อการดำเนินธุรกิจ 11. พัฒนาที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม 12. มุ่งเน้นความร่วมมือในอาเซียน 13. เพิ่มประสิทธิภาพการผลิตเพื่อลดต้นทุนและเพิ่มมูลค่า 14. ใช้ประโยชน์จากข้อตกลงทางการค้าเสรี 15. สนับสนุนการใช้พลังงานอย่างมีประสิทธิภาพ 16. สร้างและพัฒนาผู้ประกอบการ 17. ยกระดับความสามารถทักษะแรงงาน 18. พัฒนาระบบ Logistics 19. เพิ่มความสามารถทางเทคโนโลยีและนวัตกรรมของภาคการผลิต 20. เชื่อมโยงระหว่างแหล่งผลิตความรู้และผู้ใช้ความรู้

34 SDA Matrix (Gap Analysis)

35 ยุทธศาสตร์กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม
(1) การสร้างและพัฒนาธุรกิจอุตสาหกรรมให้เติบโตและแข่งขันได้ การพัฒนาผู้ประกอบการ และวิสาหกิจ โดยใช้แนวทาง สร้าง พัฒนา รวมกลุ่ม และบูรณาการการให้บริการอย่างเหมาะสม ตั้งแต่เริ่มต้นกิจการ จนถึงระดับที่ผู้ประกอบการสามารถนำพาวิสาหกิจไปสู่ระดับมาตรฐานสากล และสามารถแข่งขันได้ (2) การสนับสนุนปัจจัยเอื้อต่อการประกอบธุรกิจอุตสาหกรรม ให้การสนับสนุนองค์ประกอบที่ช่วยให้ผู้ประกอบการธุรกิจอุตสาหกรรมสามารถดำเนินกิจการไปได้อย่างราบรื่น (3) การส่งเสริมและพัฒนาอุตสาหกรรมเชิงสร้างสรรค์ พัฒนาธุรกิจอุตสาหกรรมบนพื้นฐานการใช้นวัตกรรม องค์ความรู้ ภูมิปัญญา และการเชื่อมโยงกับรากฐานทางวัฒนธรรม (4) การพัฒนาประสิทธิภาพองค์กร ปรับปรุง และพัฒนากระบวนการดำเนินงานของกรมส่งเสริมอุตสาหกรรม ให้มีประสิทธิภาพและมีคุณภาพ พร้อมที่จะให้บริการแก่กลุ่มเป้าหมาย

36 ตัวชี้วัดระดับเป้าหมาย
วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม และวิสาหกิจชุมชนมีผลิตภาพเพิ่มขึ้น ร้อยละ 3.5 ต่อปี จำนวนผู้ประกอบการได้รับการพัฒนาไม่น้อยกว่า 5,000 รายต่อปี จำนวนคลัสเตอร์ที่ได้รับการยกระดับขีดความสามารถไม่น้อยกว่าร้อยละ 90 ต่อปี จำนวนผู้ประกอบการและวิสาหกิจนำปัจจัยสนับสนุนไปใช้ประโยชน์ไม่น้อยกว่า ร้อยละ 35 ต่อปี จำนวนงานวิจัยและการออกแบบที่นำมาพัฒนาและประยุกต์ใช้ในเชิงพาณิชย์ ไม่น้อยกว่า 100 ชิ้น ต่อปี การให้บริการขององค์กรมีประสิทธิภาพเพิ่มขึ้นร้อยละ 3

37 กลยุทธ์และตัวชี้วัด (ยุทธศาสตร์ที่ 1)
โครงการ / กิจกรรม เป้าหมาย (งบประมาณ) 53 54 55 56 1. สร้างและพัฒนาธุรกิจอุตสาหกรรมให้เติบโตและสามารถแข่งขันได้ 1.1. การพัฒนาขีดความสามารถของผู้ประกอบการ จำนวนผู้ประกอบการรายใหม่ในสาขาเป้าหมายที่เพิ่มขึ้นและจำนวนผู้ประกอบการรายเดิมที่ได้รับการพัฒนา โครงการพัฒนาขีดความสามารถในการแข่งขันของอุตสาหกรรมไทยด้วยเทคโนโลยีสารสนเทศ 40 40.7 100 2. กิจกรรมเสริมสร้างผู้ประกอบการ 229 214 220 250 1.2. การเพิ่มศักยภาพในการดำเนินธุรกิจของวิสาหกิจ วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมและวิสาหกิจชุมชนที่ได้รับการพัฒนามีประสิทธิภาพเพิ่มขึ้น กิจกรรมพัฒนาวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม และวิสาหกิจชุมชน 194 198 1.3. การส่งเสริมพัฒนาการรวมกลุ่มและเชื่อมโยงอุตสาหกรรม ร้อยละจำนวนคลัสเตอร์ทั้งหมดที่ได้รับการยกระดับขีดความสามารถ 1. การพัฒนาการรวมกลุ่มและเชื่อมโยงอุตสาหกรรม 27 29 32 35 2. โครงการสร้างงานที่ยั่งยืนในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ 18 41 25 37

38 กลยุทธ์และตัวชี้วัด (ยุทธศาสตร์ที่ 2)
โครงการ / กิจกรรม เป้าหมาย (งบประมาณ) 53 54 55 56 2. การสนับสนุนปัจจัยเอื้อต่อการประกอบธุรกิจอุตสาหกรรม 2.1. การพัฒนาและสนับสนุนปัจจัยที่เอื้อต่อการดำเนินธุรกิจ ร้อยละของจำนวนผู้ประกอบการและวิสาหกิจนำปัจจัยสนับสนุนไปใช้ประโยชน์ กิจกรรมปัจจัยสนับสนุนการประกอบการ 32 27 35 2. กิจกรรมสร้างและพัฒนาผู้ให้บริการธุรกิจอุตสาหกรรม 24 3. กิจกรรมการพัฒนาศักยภาพบุคลากรเพื่อเข้าสู่ภาคอุตสาหกรรม 23 25 30 38

39 กลยุทธ์และตัวชี้วัด (ยุทธศาสตร์ที่ 3)
โครงการ / กิจกรรม เป้าหมาย (งบประมาณ) 53 54 55 56 3. การส่งเสริมและพัฒนาอุตสาหกรรมเชิงสร้างสรรค์ 3.1. ส่งเสริมและสนับสนุนธุรกิจอุตสาหกรรมและอุตสาหกรรมเชิงสร้างสรรค์ จำนวนงานวิจัยและการออกแบบที่นำมาพัฒนาและประยุกต์ใช้ในเชิงพาณิชย์ กิจกรรมการส่งเสริมนวัตกรรมอุตสาหกรรมและอุตสาหกรรมเชิงสร้างสรรค์ 21 30 33 35 หมายเหตุ: UNCTAD นิยามอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ คือ วงจรของการสร้างสรรค์ การผลิต และการจำหน่ายสินค้าและบริการที่มีปัจจัยหลัก คือความคิดสร้างสรรค์และทุนทางปัญญา 39

40 กลยุทธ์และตัวชี้วัด (ยุทธศาสตร์ที่ 4)
โครงการ / กิจกรรม เป้าหมาย (งบประมาณ) 53 54 55 56 4. การพัฒนาประสิทธิภาพองค์กร 4.1. การประยุกต์ใช้ระบบ PMQA เพื่อพัฒนาองค์กร ประสิทธิภาพการให้บริการขององค์กรเพิ่มขึ้น กิจกรรมการพัฒนาศักยภาพบุคลากรของกรมส่งเสริมอุตสาหกรรม 5 4.5 2. กิจกรรมพัฒนาระบบสารสนเทศเพื่อการบริหารและการให้บริการ (10.6) (6.9) 40


ดาวน์โหลด ppt การประชุมคณะกรรมการกำหนดนโยบาย และแผนยุทธศาสตร์ ระยะ 4 ปี (พ. ศ

งานนำเสนอที่คล้ายกัน


Ads by Google