งานนำเสนอกำลังจะดาวน์โหลด โปรดรอ

งานนำเสนอกำลังจะดาวน์โหลด โปรดรอ

คือสัญลักษณ์ที่กำหนดขึ้นเพื่อใช้เป็นเครื่องมือที่สำคัญที่สุดในการ สื่อความเข้าใจระหว่างกันของคนในสังคม ภาษาที่ใช้ในการสื่อสารมี 2 ประเภทคือ 1. วจนภาษาหมายถึงภาษาพูด.

งานนำเสนอที่คล้ายกัน


งานนำเสนอเรื่อง: "คือสัญลักษณ์ที่กำหนดขึ้นเพื่อใช้เป็นเครื่องมือที่สำคัญที่สุดในการ สื่อความเข้าใจระหว่างกันของคนในสังคม ภาษาที่ใช้ในการสื่อสารมี 2 ประเภทคือ 1. วจนภาษาหมายถึงภาษาพูด."— ใบสำเนางานนำเสนอ:

1 คือสัญลักษณ์ที่กำหนดขึ้นเพื่อใช้เป็นเครื่องมือที่สำคัญที่สุดในการ สื่อความเข้าใจระหว่างกันของคนในสังคม ภาษาที่ใช้ในการสื่อสารมี 2 ประเภทคือ 1. วจนภาษาหมายถึงภาษาพูด และภาษาเขียน 2. อวจนภาษา อ แปลว่าไม่ หมายถึงภาษาที่ไม่ใช่ภาษาพูดและ ภาษาเขียนแต่เป็นภาษากาย

2 1. สายตา ( เนตรภาษา ) 1. สายตา ( เนตรภาษา ) เป็นการแสดงออกทางดวงตาซึ่งจะต้องสอดคล้องกับ การแสดงออกทางสีหน้า เช่นการหรี่ตาแสดงออกถึงความไม่แน่ใจ 2. กิริยาท่าทาง ( อาการภาษา ) เป็นการแสดงกิริยาท่าทางของบุคคลสามารถสื่อ ความหมายได้โดยไม่ต้องใช้คำพูดเช่นการพยักหน้าแสดงถึงการยอมรับหรือตกลง การ ยิ้มแสดงถึงความสุขเป็นต้น

3 3. สิ่งของหรือวัตถุ ( วัตถุภาษา ) เป็นอวัจนภาษาที่สามารถสื่อความหมายได้จากวัตถุที่บุคคลใช้ เช่นเสื้อผ้า เครื่องประดับเช่นสวมแหวนนิ้วนางซ้ายของชายและหญิงแสดงว่าแต่งงานแล้วหรือใช้ของ แบรนด์เนมแต่งกายภูมิฐานแสดงว่ามีฐานะดีเป็นต้น 4. น้ำเสียงหรือ ( ปริภาษา ) เป็นอวัจนภาษาที่แฝงอยู่ในภาษาพูดได้แก่ความดัง ความเบาของ น้ำเสียง การพูดเร็วหรือรัว การพูดที่หยุดเป็นช่วงๆแสดงให้เห็นถึงอารมณ์กลัวหรือเสียงสั่นเครือแสดงถึง ความเศร้าเป็นต้น 5. เนื้อที่หรือช่องว่าง ( เทศภาษา ) ช่อองว่างของสถานที่หรื่อระยะใกล้ไกลที่บุคคลสื่อสารกัน เป็นอวัจนภาษาที่สื่อสารให้เข้าใจกันได้เช่นระยะห่างของหญิงชาย การเดินคลอเคลียกันของชายหญิง ย่อมแสดงถึงความสัมพันธ์ของคนนั้นได้ 6. กาลเวลา ( กาลภาษา ) เวลาเป็นสิ่งที่สามารถสื่อความหมายได้เช่นการไปก่อนเวลาสอบแสดงถึง ความสำคัญของสิ่งนั้น ในวัฒนธรรมตะวันตกการตรงต่อเวลาถือว่ามีความสำคัญมาก การไม่ตรงต่อเวลา นัดหมายถือว่าเป็นการดูถูกและเสียมารยาทเป็นอย่างยิ่ง เป็นต้น 7. การสัมผัส ( สัมผัสภาษา ) เป็นอวัจนภาษาที่แสดงออกถึงการเพื่อสื่อความรู้สึก อารมณ์ความ ปรารถนาในใจของผู้ส่งสารไปยังผู้รับสาร เช่นการโอบกอด แสดงถึงความรักความห่วงใย ปลอบประโลมเป็นต้น

4 สรุปความสัมพันธ์ระหว่างการใช้วัจนภาษาและอวัจนภาษามี ดังนี้ สรุปความสัมพันธ์ระหว่างการใช้วัจนภาษาและอวัจนภาษามี ดังนี้ 1. ใช้แทนกัน การใช้อวัจนภาษาแทนวัจนภาษากันเช่นเช่นชายหนุ่มถามหญิง สาวว่าคุณรักผมไหม หญิงสาวได้แต่ยิ้มและพยักหน้าแทนคำตอบ 2. ใช้ซ้ำกัน เช่นเพื่อนชวนกินส้มตำเราตอบปฏิเสธพร้อมส่ายหน้า การส่ายหน้า เป็นอวัจนภาษาที่ซ้ำกับคำพูดที่พูดไปหากเพื่อนไม่ได้ยินก็สามารถเข้าใจได้จาก การส่ายหน้า 3. ใช้เสริมกัน 3. ใช้เสริมกัน การใช้อวัจนภาษาเพิ่มหรือเสริมน้ำหนักให้แก่คำพูดเพื่อแสดง อารมณ์ ความรู้สึกเช่นแม่มีน้ำเสียงสั่นเครือเมื่อพูดถึงชีวิตที่ลำบากที่ต้องเลี้ยงดู ลูกที่พิการทางสมอง พร้อมกับมีน้ำตาคลอเบ้าใบหน้าหม่นหมอง 4. ใช้เน้นกัน การใช้อวัจนภาษาเน้นข้อความที่พูดเช่นชาวบ้านพูดว่าตอนนี้ระดับ น้ำในหมุ่บ้านสูงถึงเอวพร้อมทำมือประกอบ 5. ใช้ขัดแย้งกัน การใช้อวัจนภาษาที่สื่อความหมายตรงกันข้ามกับวจนภาษา เช่นเราขอยืมดินสอเพื่อนเพื่อนบอกว่าได้แต่มีสีหน้าเฉยเมยไม่เต็มใจแต่ก็ยื่น ดินสอให้


ดาวน์โหลด ppt คือสัญลักษณ์ที่กำหนดขึ้นเพื่อใช้เป็นเครื่องมือที่สำคัญที่สุดในการ สื่อความเข้าใจระหว่างกันของคนในสังคม ภาษาที่ใช้ในการสื่อสารมี 2 ประเภทคือ 1. วจนภาษาหมายถึงภาษาพูด.

งานนำเสนอที่คล้ายกัน


Ads by Google