งานนำเสนอกำลังจะดาวน์โหลด โปรดรอ

งานนำเสนอกำลังจะดาวน์โหลด โปรดรอ

นาย ภาณุวัฒน์ เอก ธรรมสุทธิ์ 48400813 เทคโนโลยีพลังงาน.

งานนำเสนอที่คล้ายกัน


งานนำเสนอเรื่อง: "นาย ภาณุวัฒน์ เอก ธรรมสุทธิ์ 48400813 เทคโนโลยีพลังงาน."— ใบสำเนางานนำเสนอ:

1 นาย ภาณุวัฒน์ เอก ธรรมสุทธิ์ 48400813 เทคโนโลยีพลังงาน

2 The Future of Sun

3 วิวัฒนาการของดวงอาทิตย์ ดวงอาทิตย์มีความเป็นไปอย่างไร ? Sackmann, Boothroyd, & Kraemer (1993), paper in the Astrophysical Journal (1993, Vol. 418, 457): โปรแกรมการวิวัฒนาการสถานะของดาว แบบจำลองรายละเอียดโครงสร้างของดวงดาว การสูญเสียมวลของดวงอาทิตย์ แบบจำลองตามข้อมูลเหล่านี้สามารถแกะรอย การวิวัฒนาการของดวง อาทิตย์ได้

4 ดวงอาทิตย์ในปัจจุบัน คุณสมบัติ : อายุ = 4.55 พันล้านปี มวล = 1 M sun = 1.99x1033 กรัม รัศมี = 1 R sun = 700,000 กิโลเมตร ความสว่าง = 1 L sun = 3.83x1026 วัตต์ อุณหภูมิ = 5779 เคลวิน ประมาณร้อยละ 50 ของไฮโดรเจนหลอมเป็น ฮีเลียมที่ใจกลาง

5

6 " ค่อยๆเติบโตอย่างเงียบๆ " ดวงอาทิตย์ใช้เวลาประมาณ 50 ล้านปีในการก่อ รูปร่างและเข้าไปอยู่ในแถบลำดับหลัก (Main Sequence) เมื่อประมาณ 4,500 ล้านปีที่ผ่านมา ความสว่าง 0.70 L sun รัศมี 0.897 R sun อุณหภูมิ 5586 เคลวิน กระบวนการหลอมไฮโดรเจนเป็นฮีเลียมที่ใจ กลางดวงอาทิตย์อย่างต่อเนื่อง ช้าๆ และค่อยๆร้อนขึ้นพร้อมกับค่อยๆสว่างขึ้น ด้วย

7 วัยกลางชีวิตของดวงอาทิตย์ที่ก่อ วิกฤตกาลสำหรับโลก 5.6 พันล้านปี ( 1.1 พันล้านปีจากปัจจุบัน ): ดวงอาทิตย์ สว่างขึ้นประมาณ 10% : ~1.1 L sun เป็นสาเหตุให้โลกร้อนและไอน้ำก็ระเหยสู่เบื้อง บนบรรยากาศ 9 พันล้านปี ( 3.5 พันล้านปีจากปัจจุบัน ): ดวงอาทิตย์สว่างขึ้นประมาณ 40%: ~1.4 L sun มหาสมุทรจะระเหยไอน้ำสู่บรรยากาศจาก ปรากฏการณ์โลกร้อน : โลกจะมีสภาพเหมือน ดาวศุกร์ในทุกวันนี้.

8 สิ้นสุดของช่วงชีวิตแถบลำดับ หลัก 11 พันล้านปี ไฮโดรเจนถูกใช้หมดที่ ใจกลาง แกนฮีเลียมเฉื่อยเริ่มยุบลง ไฮโดรเจนที่ถูหลอมเคลื่อนไปยังชั้นด้าน นอก อุณหภูมิ = 5517 เคลวิน รัศมี = 1.575 R sun ความสว่าง = 2.21 L sun ดวงอาทิตย์ออกจากแถบลำดับหลัก

9

10 " เข้าสู่ดวงอาทิตย์วัยชรา " 700 ล้านปีถัดไป : ดวงอาทิตย์สว่างขึ้นจนถึงค่า L ~2.2 L sun ไป ยังฐานของกิ่งเรดไจแอนท์ ขนาดของดวงอาทิตย์พองขึ้น จาก 1.58 R sun ไปเป็น 2.3 R sun อุณหภูมิเย็นลงจาก 5517 เคลวิน เป็น 4902 เคลวิน การสูญเสียมวลที่ปล่อยออกไปในปรากฏการณ์ ลมดวงดาวเริ่มช้าลง : โดยลมนี้เป็นตัวนำดวงอาทิตย์ให้เข้าสู่ฐานของ กิ่งเรดไจแอนท์

11

12

13 " เข้าสู่ดวงอาทิตย์วัยชรา " การขึ้นสู่กิ่งดาวยักษ์แดงใช้เวลา ประมาณ 600 ล้านปีในการเข้าสู่ กิ่งเรดไจแอนท์ สูญเสียมวลไป 28 % ในลมดวงดาว อันหนักหน่วง เป็นสาเหตุให้ดาวเคราะห์เคลื่อนที่ถอย ออกไป ดาวศุกร์อยู่ที่ประมาณ 1 หน่วยดารา ศาสตร์ (AU), ส่วนโลกอยู่ที่ประมาณ 1.4 หน่วยดาราศาสตร์

14 " เข้าสู่ดวงอาทิตย์วัยชรา " ที่ตำแหน่งสูงสุดของกิ่งเรดไจแอนท์ก่อน เกิดการวาบของฮีเลียมหรือ Helium Flash : อุณหภูมิ = 3107 เคลวิน ( เรียกว่าดาว M0 III ) ความสว่าง = 2350 L sun รัศมี = 166 R sun (0.775 AU) และกลืนกิน ท่วมทับดาวพุธ

15

16

17 การวาบของฮีเลียม การวาบของฮีเลียมเกิดขึ้นที่ตำแหน่ง สูงสุดของกิ่งเรดไจแอนท์ : แกนฮีเลียมหลอมไปเป็นคาร์บอนและออกซิเจน อะตอม ส่วนไฮโดรเจนนั้นหลอมรวมอยู่ที่ผิวชั้นนอก และใช้เวลา 1 ล้านปีเคลื่อนลงมาที่กิ่งฮ อริซันทอล ดวงอาทิตย์หดตัวอย่างรวดเร็ว R=9.5 R sun อุณหภูมิเพิ่มขึ้นเป็น 4724 K ความสว่างลดลงเป็น 41 L sun

18 กิ่งฮอริซันทอล ฮีเลียมหลอมรวมเป็นคาร์บอนและ ออกซิเจนที่แกนกลางใช้เวลา ประมาณ 100 ล้านปี : ชั้นฮีเลียมเริ่มเคลื่อนออกไป แกนคาร์บอน - ออกซิเจนหดตัวและร้อนขึ้น ดาวพองตัวขึ้นเล็กน้อยและสว่างขึ้น รัศมี = 18 R sun อุณหภูมิ = 4450 เคลวิน ความสว่าง = 110 L sun

19

20

21 การขึ้นสู่กิ่งอะซิมพโทติกไจ แอนท์ ใช้เวลาประมาณ 20 ล้านปี แกนคาร์บอน - ไฮโดรเจนยุบตัวลง ฮีเลียมและไฮโดรเจนเลื่อนไปหลอมอยู่ที่ ชั้นนอก ดาวพองขยายตัว อุณหภูมิเย็นลงและ สว่างขึ้น : รัศมี = 180 R sun (0.84 AU) อุณหภูมิ = 3160 เคลวิน ความสว่าง = 3000 L sun

22

23

24 การสูญเสียมวลในสถานะกิ่งอะ ซิมโทติกไจแอนท์ การขึ้นสู่กิ่งอะซิมโทติกไจแอนท์นั้นเกิดขึ้น พร้อมกับการสูญเสียมวลใน รูปแบบของลมดวงดาว : มวลของดวงอาทิตย์ลดลงเหลือ 0.6 M sun ดาวเคราะห์ยังคงเคลื่อนออกไป : ดาวศุกร์อยู่ที่ 1.22 AU โลกอยู่ที่ 1.69 AU ใกล้จุดสูงสุดของกิ่ง : การสั่นขยายของความ ร้อนเริ่มต้นขึ้น

25 การปลดปล่อยที่ผิวนอก ที่จุดสูงสุดของกิงอะซิมโทติกไจแอนท์ ความ ร้อนที่ไม่สมดุลเริ่มปล่อย คลื่นความร้อนในชั้นหลอมฮีเลียม : แบบจำลองทำนายว่าจะมี 4 คลื่นทุกๆ 100,000 ปี ดาวขยายตัวจนถึง 213 R sun (~1 AU) คลื่นพลังงานสูงสุดคือครั้งที่ 4 ด้วยความสว่าง L ประมาณ 5200 L sun คลื่นจะถูกปลดปล่อยออกมามากที่ผิวนอก การสูญเสียมวลในการปลดปล่อยคลื่นนั้นจะ เคลื่อนดาวเคราะห์ออกไป

26

27

28 ช่วงพลาเน็ตทารีเนบิวล่า (Planetary Nebula) หลังคลื่นกระแทกลูกสุดท้ายที่ผิวถูกพัด ออกไปในช่วงเวลา 100,000 ปี อุณหภูมิเพิ่มจาก 4,000 เคลวินไปยัง 120,000 เคลวิน ความสว่างคงที่ที่ประมาณ 3500 L sun อนุภาคแสงยูวีจากแกนกลางจะแตกตัว และปลดปล่อยแก๊สที่ผิวห่อหุ้ม เพื่อสร้างรูปแบบของพลาเน็ตทารีเนบิวล่า

29

30 รูปแบบสัณฐานสุดท้าย แกนกลางตอนนี้มีมวลประมาณ 0.54 M sun อุณหภูมิค่อยๆเย็นลง อย่างช้าๆเป็นดาวแคระขาว ( White Dwarf ) และ มีรัศมีประมาณรัศมี โลกในปัจจุบัน ในตอนนี้การสูญเสียมวลก็สิ้นสุดลงและดาว เคราะห์ยังคงวางตัวอยู่ในวงโคจรของพวกมัน ดาวศุกร์อยู่ที่ 1.34 AU โลกอยู่ที่ 1.85 AU ดาวอังคารอยู่ที่ 2.8 AU

31

32 สรุป 7 ยุคของดวงอาทิตย์ 1. 1 M sun Main-Sequence Star: 11 Gyr 2. Red Giant Branch Ascent: 1.3 Gyr 3. Horizontal Branch: 100 Myr 4. Asymptotic Giant Branch Ascent: 20 Myr 5. Thermal Pulse Phase: 400,000 yr 6. Envelope Ejection: < 100,000 yr 7. 0.54 M sun White Dwarf: …

33 Referent Sackmann, Boothroyd, & Kraemer (1993), paper in the Astrophysical Journal (1993, Vol. 418, 457) Copyright ฉ 1997, Richard W. Pogge., Reserved. A public lecture given on 1997 June 12 at the Perkins Observatory in Delaware, Ohio, as part of the 1997 New Vistas inAstronomy lecture series.New Vistas inAstronomy http://www.schoolsobservatory.org.uk The National Schools' Observatory (NSO) offers UK schools

34 The End Thank you


ดาวน์โหลด ppt นาย ภาณุวัฒน์ เอก ธรรมสุทธิ์ 48400813 เทคโนโลยีพลังงาน.

งานนำเสนอที่คล้ายกัน


Ads by Google