งานนำเสนอกำลังจะดาวน์โหลด โปรดรอ

งานนำเสนอกำลังจะดาวน์โหลด โปรดรอ

นาย ภาณุวัฒน์ เอก ธรรมสุทธิ์ 48400813 เทคโนโลยีพลังงาน.

งานนำเสนอที่คล้ายกัน


งานนำเสนอเรื่อง: "นาย ภาณุวัฒน์ เอก ธรรมสุทธิ์ 48400813 เทคโนโลยีพลังงาน."— ใบสำเนางานนำเสนอ:

1 นาย ภาณุวัฒน์ เอก ธรรมสุทธิ์ เทคโนโลยีพลังงาน

2 The Future of Sun

3 วิวัฒนาการของดวงอาทิตย์ ดวงอาทิตย์มีความเป็นไปอย่างไร ? Sackmann, Boothroyd, & Kraemer (1993), paper in the Astrophysical Journal (1993, Vol. 418, 457): โปรแกรมการวิวัฒนาการสถานะของดาว แบบจำลองรายละเอียดโครงสร้างของดวงดาว การสูญเสียมวลของดวงอาทิตย์ แบบจำลองตามข้อมูลเหล่านี้สามารถแกะรอย การวิวัฒนาการของดวง อาทิตย์ได้

4 ดวงอาทิตย์ในปัจจุบัน คุณสมบัติ : อายุ = 4.55 พันล้านปี มวล = 1 M sun = 1.99x1033 กรัม รัศมี = 1 R sun = 700,000 กิโลเมตร ความสว่าง = 1 L sun = 3.83x1026 วัตต์ อุณหภูมิ = 5779 เคลวิน ประมาณร้อยละ 50 ของไฮโดรเจนหลอมเป็น ฮีเลียมที่ใจกลาง

5

6 " ค่อยๆเติบโตอย่างเงียบๆ " ดวงอาทิตย์ใช้เวลาประมาณ 50 ล้านปีในการก่อ รูปร่างและเข้าไปอยู่ในแถบลำดับหลัก (Main Sequence) เมื่อประมาณ 4,500 ล้านปีที่ผ่านมา ความสว่าง 0.70 L sun รัศมี R sun อุณหภูมิ 5586 เคลวิน กระบวนการหลอมไฮโดรเจนเป็นฮีเลียมที่ใจ กลางดวงอาทิตย์อย่างต่อเนื่อง ช้าๆ และค่อยๆร้อนขึ้นพร้อมกับค่อยๆสว่างขึ้น ด้วย

7 วัยกลางชีวิตของดวงอาทิตย์ที่ก่อ วิกฤตกาลสำหรับโลก 5.6 พันล้านปี ( 1.1 พันล้านปีจากปัจจุบัน ): ดวงอาทิตย์ สว่างขึ้นประมาณ 10% : ~1.1 L sun เป็นสาเหตุให้โลกร้อนและไอน้ำก็ระเหยสู่เบื้อง บนบรรยากาศ 9 พันล้านปี ( 3.5 พันล้านปีจากปัจจุบัน ): ดวงอาทิตย์สว่างขึ้นประมาณ 40%: ~1.4 L sun มหาสมุทรจะระเหยไอน้ำสู่บรรยากาศจาก ปรากฏการณ์โลกร้อน : โลกจะมีสภาพเหมือน ดาวศุกร์ในทุกวันนี้.

8 สิ้นสุดของช่วงชีวิตแถบลำดับ หลัก 11 พันล้านปี ไฮโดรเจนถูกใช้หมดที่ ใจกลาง แกนฮีเลียมเฉื่อยเริ่มยุบลง ไฮโดรเจนที่ถูหลอมเคลื่อนไปยังชั้นด้าน นอก อุณหภูมิ = 5517 เคลวิน รัศมี = R sun ความสว่าง = 2.21 L sun ดวงอาทิตย์ออกจากแถบลำดับหลัก

9

10 " เข้าสู่ดวงอาทิตย์วัยชรา " 700 ล้านปีถัดไป : ดวงอาทิตย์สว่างขึ้นจนถึงค่า L ~2.2 L sun ไป ยังฐานของกิ่งเรดไจแอนท์ ขนาดของดวงอาทิตย์พองขึ้น จาก 1.58 R sun ไปเป็น 2.3 R sun อุณหภูมิเย็นลงจาก 5517 เคลวิน เป็น 4902 เคลวิน การสูญเสียมวลที่ปล่อยออกไปในปรากฏการณ์ ลมดวงดาวเริ่มช้าลง : โดยลมนี้เป็นตัวนำดวงอาทิตย์ให้เข้าสู่ฐานของ กิ่งเรดไจแอนท์

11

12

13 " เข้าสู่ดวงอาทิตย์วัยชรา " การขึ้นสู่กิ่งดาวยักษ์แดงใช้เวลา ประมาณ 600 ล้านปีในการเข้าสู่ กิ่งเรดไจแอนท์ สูญเสียมวลไป 28 % ในลมดวงดาว อันหนักหน่วง เป็นสาเหตุให้ดาวเคราะห์เคลื่อนที่ถอย ออกไป ดาวศุกร์อยู่ที่ประมาณ 1 หน่วยดารา ศาสตร์ (AU), ส่วนโลกอยู่ที่ประมาณ 1.4 หน่วยดาราศาสตร์

14 " เข้าสู่ดวงอาทิตย์วัยชรา " ที่ตำแหน่งสูงสุดของกิ่งเรดไจแอนท์ก่อน เกิดการวาบของฮีเลียมหรือ Helium Flash : อุณหภูมิ = 3107 เคลวิน ( เรียกว่าดาว M0 III ) ความสว่าง = 2350 L sun รัศมี = 166 R sun (0.775 AU) และกลืนกิน ท่วมทับดาวพุธ

15

16

17 การวาบของฮีเลียม การวาบของฮีเลียมเกิดขึ้นที่ตำแหน่ง สูงสุดของกิ่งเรดไจแอนท์ : แกนฮีเลียมหลอมไปเป็นคาร์บอนและออกซิเจน อะตอม ส่วนไฮโดรเจนนั้นหลอมรวมอยู่ที่ผิวชั้นนอก และใช้เวลา 1 ล้านปีเคลื่อนลงมาที่กิ่งฮ อริซันทอล ดวงอาทิตย์หดตัวอย่างรวดเร็ว R=9.5 R sun อุณหภูมิเพิ่มขึ้นเป็น 4724 K ความสว่างลดลงเป็น 41 L sun

18 กิ่งฮอริซันทอล ฮีเลียมหลอมรวมเป็นคาร์บอนและ ออกซิเจนที่แกนกลางใช้เวลา ประมาณ 100 ล้านปี : ชั้นฮีเลียมเริ่มเคลื่อนออกไป แกนคาร์บอน - ออกซิเจนหดตัวและร้อนขึ้น ดาวพองตัวขึ้นเล็กน้อยและสว่างขึ้น รัศมี = 18 R sun อุณหภูมิ = 4450 เคลวิน ความสว่าง = 110 L sun

19

20

21 การขึ้นสู่กิ่งอะซิมพโทติกไจ แอนท์ ใช้เวลาประมาณ 20 ล้านปี แกนคาร์บอน - ไฮโดรเจนยุบตัวลง ฮีเลียมและไฮโดรเจนเลื่อนไปหลอมอยู่ที่ ชั้นนอก ดาวพองขยายตัว อุณหภูมิเย็นลงและ สว่างขึ้น : รัศมี = 180 R sun (0.84 AU) อุณหภูมิ = 3160 เคลวิน ความสว่าง = 3000 L sun

22

23

24 การสูญเสียมวลในสถานะกิ่งอะ ซิมโทติกไจแอนท์ การขึ้นสู่กิ่งอะซิมโทติกไจแอนท์นั้นเกิดขึ้น พร้อมกับการสูญเสียมวลใน รูปแบบของลมดวงดาว : มวลของดวงอาทิตย์ลดลงเหลือ 0.6 M sun ดาวเคราะห์ยังคงเคลื่อนออกไป : ดาวศุกร์อยู่ที่ 1.22 AU โลกอยู่ที่ 1.69 AU ใกล้จุดสูงสุดของกิ่ง : การสั่นขยายของความ ร้อนเริ่มต้นขึ้น

25 การปลดปล่อยที่ผิวนอก ที่จุดสูงสุดของกิงอะซิมโทติกไจแอนท์ ความ ร้อนที่ไม่สมดุลเริ่มปล่อย คลื่นความร้อนในชั้นหลอมฮีเลียม : แบบจำลองทำนายว่าจะมี 4 คลื่นทุกๆ 100,000 ปี ดาวขยายตัวจนถึง 213 R sun (~1 AU) คลื่นพลังงานสูงสุดคือครั้งที่ 4 ด้วยความสว่าง L ประมาณ 5200 L sun คลื่นจะถูกปลดปล่อยออกมามากที่ผิวนอก การสูญเสียมวลในการปลดปล่อยคลื่นนั้นจะ เคลื่อนดาวเคราะห์ออกไป

26

27

28 ช่วงพลาเน็ตทารีเนบิวล่า (Planetary Nebula) หลังคลื่นกระแทกลูกสุดท้ายที่ผิวถูกพัด ออกไปในช่วงเวลา 100,000 ปี อุณหภูมิเพิ่มจาก 4,000 เคลวินไปยัง 120,000 เคลวิน ความสว่างคงที่ที่ประมาณ 3500 L sun อนุภาคแสงยูวีจากแกนกลางจะแตกตัว และปลดปล่อยแก๊สที่ผิวห่อหุ้ม เพื่อสร้างรูปแบบของพลาเน็ตทารีเนบิวล่า

29

30 รูปแบบสัณฐานสุดท้าย แกนกลางตอนนี้มีมวลประมาณ 0.54 M sun อุณหภูมิค่อยๆเย็นลง อย่างช้าๆเป็นดาวแคระขาว ( White Dwarf ) และ มีรัศมีประมาณรัศมี โลกในปัจจุบัน ในตอนนี้การสูญเสียมวลก็สิ้นสุดลงและดาว เคราะห์ยังคงวางตัวอยู่ในวงโคจรของพวกมัน ดาวศุกร์อยู่ที่ 1.34 AU โลกอยู่ที่ 1.85 AU ดาวอังคารอยู่ที่ 2.8 AU

31

32 สรุป 7 ยุคของดวงอาทิตย์ 1. 1 M sun Main-Sequence Star: 11 Gyr 2. Red Giant Branch Ascent: 1.3 Gyr 3. Horizontal Branch: 100 Myr 4. Asymptotic Giant Branch Ascent: 20 Myr 5. Thermal Pulse Phase: 400,000 yr 6. Envelope Ejection: < 100,000 yr M sun White Dwarf: …

33 Referent Sackmann, Boothroyd, & Kraemer (1993), paper in the Astrophysical Journal (1993, Vol. 418, 457) Copyright ฉ 1997, Richard W. Pogge., Reserved. A public lecture given on 1997 June 12 at the Perkins Observatory in Delaware, Ohio, as part of the 1997 New Vistas inAstronomy lecture series.New Vistas inAstronomy The National Schools' Observatory (NSO) offers UK schools

34 The End Thank you


ดาวน์โหลด ppt นาย ภาณุวัฒน์ เอก ธรรมสุทธิ์ 48400813 เทคโนโลยีพลังงาน.

งานนำเสนอที่คล้ายกัน


Ads by Google